28 czerwca 2022
Wtorek XIII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Ireneusz, biskup i męczennik — wspomnienie
Podeszli i obudzili Jezusa, mówiąc: „Panie, ratuj, giniemy!”. On im odpowiedział: „Czemu bojaźliwi jesteście, ludzie małej wiary?”. Potem wstał, rozkazał wichrom i jezioru, i nastała głęboka cisza. Mateusz 8:25-26
Wyobraź sobie, że jesteś z Apostołami na jeziorze. Jesteś rybakiem i przez całe życie niezliczone godziny spędzasz na wodzie. W niektóre dni jezioro jest wyjątkowo spokojne, a w inne pojawiają się wielkie fale. Ale ten dzień jest inny niż wszystkie. Fale są ogromne, rozbijają się z hukiem i boisz się, że to się źle skończy. Dlatego wraz z innymi osobami w łodzi budzisz Jezusa w panice, mając nadzieję, że cię uratuje.
Co byłoby najlepszym wyjściem dla Apostołów w tej sytuacji? Najprawdopodobniej powinni byli pozwolić Jezusowi dalej spać. Najlepiej byłoby, gdyby stawili czoła gwałtownej burzy z ufnością i nadzieją. „Burze”, które zdają się nas przerastać, mogą zdarzać się rzadko, ale możemy być pewni, że nadejdą. Nadejdą, a my poczujemy się przytłoczeni.
Gdyby Apostołowie nie wpadli w panikę i pozwolili Jezusowi spać, być może musieliby znosić burzę nieco dłużej. Ostatecznie jednak ucichłaby i zapanowałby zupełny spokój.
Jezus w swoim wielkim współczuciu nie ma nam za złe, że wołamy do Niego w potrzebie, tak jak Apostołowie w łodzi. Nie ma nam za złe, że w lęku zwracamy się do Niego i szukamy Jego pomocy. Kiedy to robimy, On będzie przy nas, tak jak rodzic jest przy dziecku, które budzi się w nocy ze strachu. Najlepiej jednak, jeśli stawimy czoła burzy z ufnością i nadzieją. Najlepiej, jeśli będziemy wiedzieć, że i to przeminie oraz że powinniśmy po prostu ufać i trwać mocno. To wydaje się najwłaściwszą lekcją, jaką możemy wyciągnąć z tej historii.
Zastanów się dziś, jak reagujesz na trudności i problemy w swoim życiu. Niezależnie od tego, czy są wielkie, czy małe, czy stawiasz im czoła z ufnością, spokojem i nadzieją, których Jezus dla ciebie pragnie? Życie jest zbyt krótkie, by było wypełnione przerażeniem. Ufaj Panu bez względu na to, z czym mierzysz się każdego dnia. Jeśli wydaje się, że On śpi, pozwól Mu dalej spać. On wie, co robi, i możesz mieć pewność, że nigdy nie pozwoli ci znosić więcej, niż jesteś w stanie udźwignąć.
Mój śpiący Panie, cokolwiek mnie spotka, ufam Tobie. Wiem, że zawsze jesteś przy mnie i nigdy nie dasz mi więcej, niż zdołam udźwignąć. Jezu, ufam Tobie.
Modlitwy w obronie życia
Włącz się w modlitwę po orzeczeniu Sądu Najwyższego
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Świętego Ireneusza, biskupa i męczennika — wspomnienie
Źródło ilustracji powyżej: Restored Traditions
