Odpoczynek u stóp Jezusa

4 października 2022
Wtorek XXVII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś

Świętego Franciszka z Asyżu — wspomnienie

Marta zaś, pochłonięta licznymi posługami, podeszła do Niego i powiedziała: „Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy posługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła”. Pan jej odpowiedział: „Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele rzeczy. Potrzeba tylko jednego. Maria obrała lepszą cząstkę i nie zostanie jej ona odebrana”. Łukasz 10:40-42

Na pierwszy rzut oka wydaje się to niesprawiedliwe. Marta ciężko pracuje, przygotowując posiłek, podczas gdy Maria po prostu siedzi u stóp Jezusa. Dlatego Marta skarży się Jezusowi. Co jednak ciekawe, Jezus nieco upokarza Martę, a nie Marię. Oczywiście czyni to życzliwie i łagodnie.

Prawda jest taka, że zarówno Marta, jak i Maria wypełniały w tej chwili swoje szczególne role. Marta oddawała Jezusowi wielką przysługę, służąc Mu przez przygotowanie wspólnego posiłku. Do tego była powołana, a ta posługa byłaby aktem miłości. Maria natomiast wypełniała swoją rolę. W tej chwili była powołana do tego, by po prostu siedzieć u stóp Jezusa i trwać przy Nim.

Te dwie kobiety tradycyjnie reprezentują dwa powołania w Kościele, a zarazem dwa wezwania skierowane do nas wszystkich. Marta reprezentuje życie czynne, a Maria — życie kontemplacyjne. Życie czynne to życie, które większość ludzi prowadzi na co dzień, służąc rodzinie lub innym ludziom w świecie. Życie kontemplacyjne jest powołaniem, które niektórzy realizują w życiu klauzurowym: opuszczają pełen zgiełku świat i poświęcają większą część dnia modlitwie i samotności.

Tak naprawdę obie te drogi są twoim powołaniem. Nawet jeśli twoje życie wypełnia praca, wciąż jesteś wezwany do tego, by regularnie wybierać „najlepszą cząstkę”. Niekiedy Jezus wzywa cię do naśladowania Marii, pragnąc, byś każdego dnia przerywał pracę i poświęcał trochę czasu Jemu i tylko Jemu. Nie każdy może codziennie spędzać czas przed Najświętszym Sakramentem na cichej modlitwie, ale niektórzy mają taką możliwość. Staraj się jednak każdego dnia znaleźć choć trochę czasu na ciszę i samotność, aby na modlitwie usiąść u stóp Jezusa.

Zastanów się dziś nad własnym powołaniem do modlitwy. Czy się modlisz? Czy modlisz się każdego dnia? Jeśli tego brakuje, rozważ obraz Marii siedzącej u stóp Jezusa i wiedz, że Jezus pragnie tego samego od ciebie.

Panie, który mnie zapraszasz, pomóż mi usłyszeć Twoje wezwanie, by przerwać to, co robię, i po prostu odpocząć w Twojej Boskiej obecności. Obym każdego dnia znajdował te chwile, w których mogę odzyskać siły w Twojej obecności. Jezu, ufam Tobie.

NOWOŚĆ!

Wewnętrzna droga ku Bogu:
Rozważania św. Teresy z Ávili