Czwartek, 5 stycznia 2023
Dzień powszedni okresu Narodzenia Pańskiego, 5 stycznia
Czytania na dziś
Święty Jan Neumann, biskup — wspomnienie w USA
Jezus postanowił udać się do Galilei i spotkał Filipa. Jezus powiedział do niego: „Pójdź za Mną”. Filip zaś pochodził z Betsaidy, miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotkał Natanaela i powiedział mu: „Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie, a także prorocy — Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu”. Jan 1:43–45
Przypomnij sobie, że w poprzednim fragmencie Ewangelii św. Jana Andrzej poszedł do swojego brata Piotra, aby powiedzieć mu, że znalazł Mesjasza. W rezultacie Piotr poszedł zobaczyć Jezusa i również został Jego uczniem. Podobną historię znajdujemy w dzisiejszym fragmencie Ewangelii; rozgrywa się ona niedługo po tamtym wydarzeniu opisanym w Ewangelii św. Jana. Gdy Jezus powołał Filipa na ucznia, Filip natychmiast poszedł odszukać swojego brata Natanaela, aby przekazać mu dobrą nowinę. W rezultacie, po krótkim spotkaniu z Jezusem, Natanael nawraca się i mówi: „Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela”.
W pewnym sensie możemy powiedzieć, że nawrócenie jest zaraźliwe. Kiedy Bóg wzywa dobrą i pokorną duszę, by poszła za Nim, a ona odpowiada na to wezwanie, osoba ta niemal zawsze odczuwa przynaglenie, by podzielić się swoim nawróceniem z innymi, których kocha. A gdy dzieli się z kimś bliskim doświadczeniem nawrócenia swojego serca, ta bliska osoba często sama zaczyna się tym interesować, a być może nawet się nawraca.
Nawrócenie rzeczywiście jest zaraźliwe! Dzieje się tak dlatego, że kiedy poznajemy Boga, zakochujemy się w Nim i postanawiamy za Nim podążać, w naturalny sposób pragniemy dzielić się z innymi radością i przekonaniem, które towarzyszą nawróceniu naszego serca. Pragniemy, aby inni, odkrywając wraz z nami Chrystusa, doświadczyli duchowego pokoju i radości, które my odnaleźliśmy.
Nasuwa się więc pytanie: czy twoja miłość do Boga wpłynęła na innych ludzi w twoim życiu? Jeśli odpowiedź brzmi „tak”, jest to powód do wdzięczności. Jeśli jednak odpowiedź brzmi „nie”, być może warto zastanowić się, dlaczego tak jest. Choć może to wcale nie być twoją winą, dobrze jest zbadać, czy twoje serce najpierw otworzyło się na prawdziwe doświadczenie głębokiego nawrócenia ku Chrystusowi, a następnie zastanowić się, czy było w tobie otwarcie na dzielenie się swoim sercem z innymi.
Zacznij więc od pierwszego pytania. Czy twoje serce otworzyło się na prawdziwe nawrócenie ku Chrystusowi? Nawrócenie ma różne stopnie. Na początku zmienia kierunek naszego życia, otwierając nam oczy na to, co naprawdę się w nim liczy. Odkrywamy chwałę Boga i spełnienie płynące z przyjęcia Jego woli. Gdy tak się dzieje, dusza, która przeżyła początkowe nawrócenie, często zaczyna odwracać się od wszelkiego grzechu ciężkiego, modlić się, czytać Pismo Święte i ukazywać te zmiany innym.
Nawrócenie nie jest jednak wyłącznie jednorazowym wydarzeniem. Na przykład św. Jan od Krzyża obszernie wyjaśnia, że w miarę postępowania na drodze świętości przyjdzie czas, gdy człowiek będzie musiał przejść zupełnie nowe nawrócenie. Podążanie za Chrystusem poprowadzi go ku kolejnej, głębszej przemianie życia. Nie zadowalaj się jedynie początkowym nawróceniem. Zabiegaj także o nieustanny proces przemiany, którego wymaga zobowiązanie do podążania za Chrystusem.
Co do drugiego pytania — czy twoje nawrócenie zainspirowało tych, których kochasz, do pójścia za Chrystusem — po prostu módl się, aby Bóg posługiwał się tobą zgodnie ze swoją wolą. Otwieraj się na Niego, nie bój się dzielić swoim sercem i staraj się, aby radość z podążania za Chrystusem promieniowała z twojego życia. Jeśli inni będą otwarci, Bóg dotknie ich przez ciebie.
Rozważ dziś te dwa podstawowe pytania życia duchowego i na nowo podejmij zobowiązanie do trwającego całe życie procesu przemiany, a także do otwartości na to, by Bóg przez ciebie dotykał innych. Ostatecznie tylko te dwie rzeczy naprawdę mają znaczenie w życiu i dla wieczności.
Panie wszelkiej świętości, proszę, nieustannie przyciągaj mnie bliżej siebie. Pomóż mi nawracać się w moim życiu, odwracać się od wszelkiego grzechu i wybierać podążanie za Tobą całym sercem. Pomóż mi także zachować otwartość na mojej drodze wiary, aby inni widzieli wszystko, co we mnie czynisz, i przyjęli Twoje zaproszenie do pójścia za Tobą, przekazywane im za moim pośrednictwem. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Zobacz nasze materiały na Boże Narodzenie
Święty dnia – Święty Jan Neumann, biskup
Ilustracja powyżej: rycina z kolekcji Phillipa Medhursta, za pośrednictwem Wikimedia Commons
