16 lutego 2023
Czwartek VI tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Jezus i Jego uczniowie udali się do wiosek pod Cezareą Filipową. W drodze pytał swoich uczniów: „Za kogo uważają Mnie ludzie?” Mk 8:27
W odpowiedzi na to pytanie uczniowie powiedzieli Jezusowi, że jedni uważają Go za „Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z proroków”. Wtedy jednak Jezus zapytał uczniów, za kogo oni Go uważają. To Piotr odpowiedział: „Ty jesteś Mesjaszem”.
Gdy rozważamy tę rozmowę Jezusa z uczniami, spróbuj usłyszeć, jak nasz Pan zadaje ci to samo pytanie: „A ty za kogo Mnie uważasz?” Choć najprawdopodobniej łatwo będzie ci odpowiedzieć na poziomie intelektualnym, nie odpowiadaj zbyt szybko. Zastanów się nad tym. W co w głębi duszy wierzysz w odniesieniu do Jezusa?
Choć odpowiedź Piotra jest poprawna, warto rozważyć, co tak naprawdę oznacza. Staje się to szczególnie widoczne w tym, że gdy tylko Jezus zaczął wyjaśniać swoją misję jako Mesjasza, Piotr nie potrafił tego przyjąć. Jezus wyjaśnił Piotrowi i pozostałym uczniom, że jako Mesjasz będzie „wiele cierpiał i zostanie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie, zostanie zabity, a po trzech dniach zmartwychwstanie”. Innymi słowy, Jezus chciał, aby uczniowie zrozumieli istotę Jego misji. Jego misja polegała na tym, że miał stać się Barankiem Bożym złożonym w ofierze i umrzeć za nasze grzechy. Było to jednak zbyt wiele, by uczniowie mogli od razu to zrozumieć, zaakceptować i z wdzięcznością przyjąć całym sercem.
Czy rozumiesz, akceptujesz i przyjmujesz całym sercem tę najważniejszą misję Jezusa? Czy rozumiesz, że z powodu własnych grzechów potrzebujesz Zbawiciela? Czy rozumiesz, że konsekwencją twoich grzechów jest śmierć? Śmierć wieczna? I czy rozumiesz również, że tylko przez śmierć Jezusa zostają pokonane wszelki grzech i śmierć?
Czasami możemy ulec błędnemu przekonaniu, że Jezus jest jedynie inspirującą postacią, która uczy nas, jak powinniśmy żyć. I choć jest to prawdą, Jezus jest kimś o wiele więcej. On jest jedyną drogą do nieba. Bez Jego śmierci i zmartwychwstania nie możemy osiągnąć nieba. On jest jedynym Zbawicielem. Barankiem zabitym za nasze grzechy. Jedynym źródłem wiecznego odkupienia. Jedynym mostem między niebem a ludzkością. I choć możesz do pewnego stopnia rozumieć to intelektualnie, twoja wiara w ten fakt musi przeniknąć głęboko do twojej duszy, aby móc w to uwierzyć i przyjąć Jego dar wiecznego zbawienia w samej głębi swojego jestestwa. Jeśli mamy prawdziwie przyjąć dar życia Jezusa, potrzeba nam radykalnego zrozumienia, akceptacji i przyjęcia całym sercem.
Zastanów się dzisiaj, jak brzmiałaby twoja odpowiedź na to pytanie naszego Pana: „Za kogo TY Mnie uważasz?” Aby odpowiedzieć na nie właściwie, musisz nieustannie pogłębiać swoje zrozumienie zbawczej misji naszego Pana, jej akceptację i pełne przyjęcie całym sercem. Choć jest to proces trwający całe życie, nigdy nie wolno nam przestać wnikać coraz głębiej w tę Bożą tajemnicę i dar, aby życie, śmierć i zmartwychwstanie Tego, który jest Mesjaszem Bożym, przemieniły nas całkowicie.
Panie, mój Zbawicielu, proszę, otwórz dziś i każdego dnia mojego życia mój umysł i serce jeszcze głębiej na Ciebie. Spraw, abym nieustannie pogłębiał moją wiarę oraz zrozumienie Ciebie i Twojej Boskiej misji zbawienia. Proszę, przemieniaj mnie przy tym coraz bardziej, abym z coraz większą gotowością przyjmował wszystko, czym przyszedłeś mnie obdarzyć. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
