17 kwietnia 2023
Poniedziałek II tygodnia okresu wielkanocnego
Czytania na dziś
Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Przyszedł on do Jezusa nocą i powiedział do Niego: „Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z nim”. J 3:1–2
Nikodem, faryzeusz i dostojnik żydowski, jest wspomniany w Ewangelii według św. Jana trzy razy. Powyższy fragment pochodzi z pierwszej wzmianki o nim. Po raz drugi pojawia się wtedy, gdy przypomina członkom Sanhedrynu, że powinni wysłuchać Jezusa, zanim Go potępią, a po raz trzeci — gdy pomaga przy pogrzebie Jezusa po Jego śmierci. Ewangelia według św. Jana jest bardzo symboliczna. Jan posługuje się zwłaszcza obrazami światła i ciemności. Na przykład gdy Judasz wyszedł, aby zdradzić Jezusa, Ewangelia Jana zaznacza, że „była noc”. W powyższym fragmencie Ewangelia Jana zaznacza, że Nikodem przyszedł do Jezusa „nocą”.
Święty Augustyn, komentując ten fragment, mówi, że Nikodem przyszedł do Jezusa „nocą”, ponieważ nie narodził się jeszcze w pełni na nowo, a zatem nie żył jeszcze w pełni w świetle wiary. Jednak sam fakt, że Nikodem przychodzi do Jezusa i zadaje Mu wiele pytań, pokazuje, że miał w sobie iskrę wiary i chciał tę wiarę pogłębić. Wyraźnie miał nadzieję, że Jezus jest Mesjaszem, i wyznał, że Jezus jest „nauczycielem, który przyszedł od Boga”.
Już od wczesnych czasów, jeszcze przed sformalizowaniem praktyk kanonizacyjnych, Nikodemowi nadawano tytuł „świętego” zarówno w Kościele katolickim, jak i w Kościele prawosławnym. Jest szczególnie czczony za to, że przeciwstawił się innym ówczesnym przywódcom religijnym, aby bronić Jezusa i okazać Mu poparcie. Wymagało to odwagi. Był wyśmiewany i narażał się na odrzucenie przez innych. Nikodem wiedział jednak, że w Jezusie jest coś wyjątkowego, i wytrwale podążał za tym natchnieniem.
Pod wieloma względami Nikodem jest dla nas wspaniałym przykładem w dzisiejszym świecie. W większości świeckich kultur świata coraz częściej patrzy się z góry na tych, którzy idą za Jezusem. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy decydujesz się otwarcie żyć swoją wiarą i wierzyć we wszystko, czego nauczają Ewangelie. Wielu chrześcijan przekonuje się, że otwarte życie wiarą, szczególnie w miejscu pracy, w środowisku szkolnym i w innych kręgach życia społecznego, stanowi wyzwanie. I podobnie jak Nikodem, wielu odkrywa, że łatwiej jest przychodzić do Jezusa „nocą”, czyli w ukryciu. Choć jednak Nikodem tak właśnie zaczynał, ostatecznie otwarcie wystąpił w obronie Jezusa w obecności innych faryzeuszów, którzy według niektórych tradycji prześladowali go i zmusili do udania się na wygnanie.
Zastanów się dziś nad postacią świętego Nikodema. Słuchając Jezusa, pozwalał, by rosła w nim iskra wiary; zmagał się z presją swojego środowiska, lecz ostatecznie otwarcie wyznał wiarę w Chrystusa. I choć zaszkodziło to jego zaszczytnej pozycji w Sanhedrynie i wśród ziemskich władców, przyniosło Nikodemowi wieczną cześć w niebie. Zastanów się, jak wielką odwagę musiał mieć, by przeciwstawić się presji swojego środowiska i pozwolić, aby wiara, którą odnalazł w Chrystusie, wzrastała i napełniała jego życie światłem Prawdy. Staraj się naśladować tego dobrego człowieka i pozwól, by jego odwaga stała się dla ciebie natchnieniem, aby również tobie przypadła w udziale ta sama wieczna chwała, którą on cieszy się teraz w niebie.
Panie światła i prawdy, objawiasz siebie tym, którzy przychodzą do Ciebie z wiarą. Pomóż mi iść za przykładem Nikodema, aby światło Twojej prawdy rozproszyło wszelki zamęt i ciemność. Daj mi odwagę, drogi Panie, by iść za Tobą i zwrócić serce ku wszystkiemu, co objawiasz. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania biblijne na okres wielkanocny
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
