18 kwietnia 2023
Wtorek II tygodnia wielkanocnego
Czytania na dziś
Nikodem odpowiedział Mu: „Jakże to się może stać?”. Jezus mu odpowiedział: „Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie rozumiesz? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: mówimy o tym, co wiemy, i świadczymy o tym, co widzieliśmy, a wy nie przyjmujecie naszego świadectwa”. J 3:9–11
Jak rozważaliśmy wczoraj, Nikodem jest jednym z nielicznych faryzeuszy, którzy ostatecznie się nawrócili, stali się uczniami Jezusa i są dziś uznawani za świętych. Jedynymi innymi faryzeuszami wymienionymi z imienia, o których zapisano, że nawrócili się na chrześcijaństwo, byli święty Paweł i Gamaliel. Również Dz 15:5 wskazuje, że niektórzy inni faryzeusze ostatecznie się nawrócili.
Gdy spojrzymy całościowo na liczne spotkania Jezusa z faryzeuszami, widać wyraźnie, że panował wśród nich wielki opór wobec Jezusa i Jego nauczania. Nieustannie próbowali pochwycić Go w pułapkę i oczywiście ostatecznie ponosili odpowiedzialność za Jego śmierć wraz z innymi czołowymi przywódcami religijnymi z Sanhedrynu. Dlatego łatwo zrozumieć, że na wszystkich faryzeuszów musiała być wywierana wielka presja, by odrzucili Jezusa. Każdy z nich zapewne odczuwał siłę nacisku swojego środowiska, by postępować zgodnie z powszechnym przekonaniem, że Jezusa należy potępić. Taki jest kontekst powyższego fragmentu, w którym Nikodem zadaje Jezusowi pytania. Fragment ten stanowi dalszy ciąg wczorajszej rozmowy z Ewangelii, w której Jezus mówi Nikodemowi wyraźnie, że drogą do nieba jest „narodzić się z wysoka”. Nikodem pyta, jak można „narodzić się powtórnie”, a wtedy Jezus wypowiada pod jego adresem przytoczone powyżej słowa, które wydają się krytyką.
Warto zrozumieć, że krytyka ze strony Jezusa nie była potępieniem Nikodema. Nie miała tonu typowego dla Jego wypowiedzi „Biada wam…”. Była raczej łagodnym, lecz bardzo bezpośrednim wyzwaniem rzuconym Nikodemowi, aby przeprowadzić go od pytań do wiary. I to jest kluczowe. Nikodem nie przyszedł do Jezusa, aby pochwycić Go w pułapkę i potępić, jak czynili to inni faryzeusze. Nikodem przyszedł, ponieważ był zagubiony. A najprawdopodobniej był zagubiony dlatego, że odczuwał silną presję ze strony innych faryzeuszów, by potępić Jezusa.
Zrozumienie tego kontekstu powinno pomóc nam pojąć nie tylko dobroć i odwagę Nikodema, lecz także pełną miłości śmiałość Jezusa. Jezus wiedział, że Nikodem jest otwarty. Wiedział, że można go pozyskać. Ale Jezus wiedział również, że Nikodem potrzebuje bezpośredniego i stanowczego wyzwania. Potrzebował odrobiny „świętego przynaglenia”, aby otworzyć się na dar wiary. Oczywiście wyzwanie rzucone przez Jezusa ostatecznie pozyskało Nikodema.
Zastanów się dziś, w jakiej dziedzinie ty także potrzebujesz „świętego przynaglenia” ze strony naszego Pana. Jakiej formy presji świata doświadczasz w życiu? Czy przyjaciele, sąsiedzi, członkowie rodziny lub współpracownicy wywierają na ciebie w jakiś sposób presję środowiska sprzeczną z życiem w prawdziwej świętości? Jeśli tak, rozważ wielką odwagę Nikodema, świętego Pawła i Gamaliela. Niech ich świadectwo cię inspiruje i pozwól naszemu Panu stawiać ci wyzwania tam, gdzie najbardziej tego potrzebujesz, aby i do ciebie dotarło „święte przynaglenie”, którego potrzebujesz, by wierniej podążać za Jezusem.
Mój Panie wszelkiej mocy, niezachwianie trwasz w postanowieniu, by stawiać mi wymagania w tej dziedzinie, w której najbardziej tego potrzebuję. Pomóż mi przyjmować Twoje łagodne upomnienia płynące z miłości w chwilach mojej słabości, abym miał odwagę i siłę potrzebne do wiernego podążania za Tobą. Daj mi jasność i zrozumienie, drogi Panie, i pomóż mi przezwyciężać zwodnicze naciski świata. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania biblijne na okres wielkanocny
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Obraz powyżej: Wizyta Nikodema u Chrystusa. Autor: John La Farge, za pośrednictwem Wikimedia Commons
