(Jeśli w twojej diecezji obchodzisz dziś Wniebowstąpienie Pańskie, przeczytaj poniższe rozważanie. W przeciwnym razie przejdź do następnego rozważania, a do rozważania na Wniebowstąpienie wróć w niedzielę.)
Rozwiewanie wątpliwości
18 maja 2023
Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego (rok A)
Czytania na Wniebowstąpienie Pańskie
„Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i czyńcie uczniami wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”. Mateusz 28:18–20
Są to pożegnalne, ostatnie słowa, które nasz Pan wypowiedział na ziemi. Gdy tylko je wypowiedział, wstąpił do nieba, aby na zawsze pozostać ze swoim Ojcem, przygotowując dla nas miejsce, byśmy pewnego dnia mogli do Niego dołączyć. Uczniowie już nigdy na ziemi nie mieli usłyszeć Jezusa przemawiającego do nich ani zobaczyć Go w cielesnej postaci. Choć wkrótce miał zesłać na nich Ducha Świętego i wyraźnie przemawiać do nich w ich wnętrzu przez modlitwę, dopiero w niebie mieli ponownie usłyszeć Jego głos i doświadczyć Jego cielesnej obecności.
Tuż przed przytoczonym wyżej fragmentem czytamy, że uczniowie uczynili dwie rzeczy. Jedna była wzorowa, druga zaś nie. Czytamy: „Gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon, ale wątpili”. Oczywiście to, że oddali Mu pokłon, jest wzorową postawą, lecz to, że wątpili, jest nieco szokujące i rozczarowujące. Po wszystkim, co przeżyli z naszym Panem, po wszystkim, co widzieli i słyszeli, nadal wątpili. Byli świadkami, jak Jezus oczyszczał z trądu, przywracał wzrok niewidomym, uzdrawiał chromych, nauczał z nową mocą, nawracał grzeszników, wskrzeszał umarłych, a nawet sam powstał z martwych. A po tym wszystkim nadal mieli wątpliwości.
Być może ich wątpliwości zostały odnotowane przy tym ostatnim spotkaniu z naszym Panem na ziemi dlatego, że ukazuje to nam nasze własne, wciąż powracające wątpliwości. Być może tymi, którzy naprawdę wątpią, są nie tylko uczniowie, lecz także każdy z nas.
Gdy zaglądasz we własne sumienie, co widzisz? Czy widzisz osobę o doskonałej wierze i ufności w Bogu? Czy raczej osobę, która pragnie oddawać Bogu cześć, ale zarazem zmaga się z wątpliwościami? Wątpliwość jest brakiem wiary. Różni się od trudności, niepewności czy zagubienia. Wątpliwość jest działaniem, przez które świadomie wybieramy wejście na drogę niewiary. Jest czymś więcej niż słabością; jest wyborem, i to niedobrym.
Dobra nowina jest taka, że ci wątpiący uczniowie otrzymali w końcu coś, co usunęło z ich umysłów wszelką wątpliwość. Otrzymali Ducha Świętego, a ten dar Boga zaczął rozwiewać wszelką pokusę zwątpienia, gdy przyjmowali dary Ducha Świętego. W szczególności dary mądrości, rozumu i umiejętności miały pogłębić ich wiarę w Boga i uzdolnić ich zarówno do oddawania Mu czci, jak i do wiary.
Gdy świętujemy Wniebowstąpienie naszego Pana, rozważ dziś obraz tych uczniów, którzy oddają Bogu cześć, a jednocześnie wątpią. Jeśli ten obraz porusza coś w twoim wnętrzu, poświęć mu uwagę. Dobrze jest oddawać Bogu cześć, ale dobrze jest także pokornie przyznać, w czym brakuje ci doskonałej wiary. Tam, gdzie dostrzegasz ten brak wiary, trzymaj się nadziei, że podobnie jak ci uczniowie otrzymasz w swoim życiu pełne wylanie obiecanego Ducha Świętego, aby wszelka wątpliwość została rozwiana i aby dane ci było otrzymać prawdziwą mądrość, rozum i umiejętność w całej ich pełni.
Mój Panie, który wstąpiłeś do nieba, wszedłeś z ciałem i duszą do niebieskiej chwały na oczach swoich uczniów. Oddawali Ci cześć, ale także zmagali się z wątpliwościami. Pomóż mi również oddawać Ci cześć całym moim jestestwem. Gdy to czynię, ukaż mi mój brak wiary i ufności w Tobie i usuń te grzechy przez wylanie Ducha Świętego. Jezu, ufam Tobie.
Więcej niedzielnych rozważań wideo
Nowenna do Ducha Świętego
Odmawiana w przygotowaniu do Zesłania Ducha Świętego
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Dalsza lektura – Wniebowstąpienie Pańskie
Rozważanie modlitewne na Wniebowstąpienie Pańskie
(Poniższe rozważanie jest przeznaczone na dzień, w którym uroczystość Wniebowstąpienia jest przeniesiona na najbliższą niedzielę.)
Pogłębianie zrozumienia
18 maja 2023
Czwartek VI tygodnia okresu wielkanocnego
(Gdy Wniebowstąpienie jest przeniesione na niedzielę)
Czytania na dziś
Św. Jan I, papież i męczennik — wspomnienie dowolne
Niektórzy z Jego uczniów mówili więc między sobą: „Co znaczy to, co nam mówi: «Jeszcze chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie» oraz «Idę do Ojca»?”. Mówili więc: „Co znaczy ta «chwila», o której mówi? Nie rozumiemy, co mówi”. Jan 16:17–18
A jak jest z tobą? Czy rozumiesz, co Jezus ma na myśli? A może Jego słowa wprawiają cię w zakłopotanie, tak jak tych uczniów? Choć pycha może cię kusić, by twierdzić, że w pełni rozumiesz wszystko, czego nauczał Jezus, pokorna i szczera prawda jest taka, że prawdopodobnie bardzo przypominasz tych zagubionych uczniów. I niekoniecznie jest to zła sytuacja.
Po pierwsze, zagubienie tych uczniów pokazuje, że traktowali Jezusa poważnie. Nie byli obojętni. Zależało im, byli zainteresowani, chcieli zrozumieć i musieli mieć choć pewną miarę wiary w Jezusa. W przeciwnym razie zignorowaliby Go. Ale tak nie postąpili. Słuchali, próbowali zrozumieć, rozmawiali o Jego nauczaniu, rozważali Jego słowa i pokornie przyznali, że nie rozumieją.
Jezus nie krytykuje ich zagubienia. Widzi, że się starają i że mają pewną miarę wiary. I choć ci uczniowie są zagubieni, Jezus nadal przemawia do nich w obrazach, zamiast mówić wprost i jasno. Jednym z powodów, dla których Jezus posługuje się językiem obrazowym, jest to, że przekazywane przez Niego orędzie ma wielką głębię. Nie jest to coś, co można szybko i łatwo zrozumieć i przyswoić. Tajemnice królestwa niebieskiego są tak głębokie, rozległe, niezgłębione i mistyczne, że jedynym sposobem, by zacząć je rozumieć, jest najpierw uwierzyć. Wiara nie oznacza, że w pełni rozumiesz wszystko. Wiara jest nadprzyrodzonym darem, dzięki któremu zaczynasz wierzyć, choć nie widzisz i nie rozumiesz w pełni. Pewność pochodzi od Boga, a nie z twojej własnej zdolności rozumowania. Wiara jednak zawsze prowadzi do głębszego zrozumienia. Dlatego ci uczniowie, wyznając swoją wiarę, dochodzili także do zrozumienia. I choć Jezus przemawia w ten obrazowy sposób, uczniowie ostatecznie postanowili uwierzyć. W dalszej części tego rozdziału stwierdzają: „Teraz wiemy, że wszystko wiesz i nie potrzebujesz, aby Cię kto pytał. Dlatego wierzymy, że od Boga wyszedłeś” (Jan 16:30).
Jeśli nie rozumiesz różnych kwestii dotyczących wiary, Boga, moralności i tym podobnych spraw albo jeśli czujesz się zagubiony wobec rozmaitych tajemnic samego życia czy też konkretnie twojego własnego życia, nie bój się przyznać do tego zagubienia. Przyznanie się do zagubienia jest pokornym uznaniem prawdy, a ta pokora będzie pomocnym krokiem ku darowi wiary.
Zastanów się dzisiaj, czy nie zmagasz się w jakimś stopniu z obojętnością wobec tajemnic życia. Jeśli tak, postanów bardziej upodobnić się do tych uczniów, którzy świadomie podejmowali trud zgłębiania wszystkiego, co mówił Jezus. Nie bój się przyznać do swojego zagubienia i przedstawić go naszemu Panu. Staraj się o dar wiary i pozwól, by ta iskra wiary stała się drogą do głębszego zrozumienia wielu tajemnic życia.
Mój niezgłębiony Panie, Ty i wszystkie tajemnice królestwa niebieskiego kryjecie tak wielką głębię, że nikt nigdy nie pojmie w pełni jej głębokości, rozległości i piękna. Proszę, otwórz mój umysł, drogi Panie, na głębsze poznanie Ciebie, abym mógł wyznawać wiarę w Ciebie i we wszystko, co zechciałeś objawić. Wierzę, mój Boże. Zaradź memu niedowiarstwu. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do Ducha Świętego
Nowenna do odmówienia w dniach 19–27 maja 2023
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Jan I, papież i męczennik
