30 maja 2023
Wtorek VIII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Jezus powiedział: „Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci lub pól z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej…” Mk 10:29–30
Powyższe słowa Jezusa są odpowiedzią na słowa Piotra, który powiedział do Niego: „Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą”. To tak, jakby Piotr sam siebie chwalił, próbując podkreślić, jak wiele on i pozostali uczniowie poświęcili, aby pójść za Jezusem. I rzeczywiście tak było — porzucili wszystko, co należało do ich dawnego życia. Opuścili dom, swoją pracę, bliskie im osoby i wszystko, co stanowiło część ich dotychczasowego, codziennego życia, odpowiadając na wezwanie Jezusa. Naprawdę zaangażowali się bez reszty.
Słysząc te słowa Piotra, Jezus nie odpowiada tak, jak można by się spodziewać. Nie mówi do niego: „Tak, rzeczywiście, to bardzo imponujące, Piotrze. Dobra robota i dziękuję!”. Zamiast tego Jezus od razu wyjaśnia Piotrowi, że ofiara, którą on i pozostali złożyli, jest tego warta. Ich niezachwiane oddanie w podążaniu za Jezusem miało zostać wynagrodzone darami przekraczającymi ich wyobraźnię. Jezus mówił więc, że dary, którymi ich obdarzy, będą niepomiernie większe od każdej poniesionej przez nich ofiary.
Nie było to umniejszanie poświęcenia Piotra; Jezus chciał go raczej w ten sposób zachęcić. Zachęcał Piotra i pozostałych uczniów, by mieli pełną ufność co do swojej decyzji pójścia za Nim. Ich ofiara miała przynieść stokrotny zwrot. To naprawdę dobra inwestycja.
Wszyscy możemy czasem ulec pokusie, by sądzić, że Bóg wymaga od nas zbyt wiele. To prawda, że Bóg wymaga od nas wiele. Prosi nas o wszystko. Prosi, byśmy całkowicie i bez reszty oddali Mu w darze nasze życie. Wzywa nas, byśmy porzucili wszelki egoizm i bez żadnych wyjątków oddali się pełnieniu Jego świętej woli. Jeśli jednak zrozumiemy, jaka nagroda czeka nas za ten dar z siebie, wówczas ponoszone przez nas ofiary zbledną w porównaniu z nią.
Zastanów się dziś, czy możesz powiedzieć wraz ze św. Piotrem Apostołem: „Panie, porzuciłem wszystko, aby pójść za Tobą”. Czy naprawdę twoje życie jest już całkowicie oddane Chrystusowi Jezusowi? Czy są rzeczy, które wciąż zatrzymujesz dla siebie, nie chcąc ich „poświęcić” dla naszego Pana? Rozważ te słowa Piotra i pozwól sobie dostrzec te obszary swojego życia, które wciąż potrzebujesz oddać Jezusowi. A czyniąc to, pozwól, by nagroda obiecana przez naszego Pana tak bardzo cię motywowała, aby niczego już nie zatrzymywać dla siebie i rzeczywiście porzucić wszystko, by podążać za Jego świętą wolą.
Mój hojny Panie, prosisz mnie o wszystko. Prosisz, bym porzucił wszystko, dążąc do wypełnienia Twojej doskonałej woli. Udziel mi łaski, której potrzebuję, by odpowiedzieć na Twoje wezwanie i żyć dla Ciebie ofiarnie, nie licząc kosztów. Twoja hojność jest nie do opisania, drogi Panie, i ufam, że podążanie za Tobą przyniesie obfitość dobrych owoców. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Ilustracja powyżej: Jezus powierza swoją owczarnię św. Piotrowi — w serwisie Flickr
