Sobota, 17 czerwca 2023
Wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Sobota po drugiej niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego
Zszedł z nimi i przyszedł do Nazaretu, i był im poddany; a Jego Matka zachowywała wszystkie te sprawy w swoim sercu. Łukasz 2:51
Pismo Święte wielokrotnie ukazuje nam, że Najświętsza Maryja Panna „zachowywała wszystkie te sprawy w swoim sercu”. Jakie sprawy? Nieustannie rozważała wielką tajemnicę życia swojego Syna, gdy Jego święte życie rozwijało się na jej oczach.
Miłość matki jest silna. Często matka zna szczegóły życia swojego dziecka lepiej niż ono samo. Jest uważna, pociesza, jest blisko, okazuje czułość i miłość. Taka właśnie była Maryja wobec swojego Boskiego Syna, Jezusa.
Matka Maryja nie miała pełnej wiedzy o każdej Bożej rzeczywistości. Żyjąc na ziemi, nie oglądała na własne oczy Trójcy Przenajświętszej. Nie znała w pełni planu Ojca. Szła jednak przez życie z doskonałą wiarą. Dzięki swemu Niepokalanemu Sercu znała też wiele prawd nieba i ziemi. Jej serce było wypełnione wszelkimi cnotami. Kochała miłością nie do opisania. A tym, co przez całe życie szczególnie rozważała wciąż na nowo w swoim Niepokalanym Sercu, była czysta i doskonała miłość, którą darzyła swojego Syna. Ta miłość wprawiała ją w zdumienie. Nieustannie trwała w świętym zachwycie, przebywając ze swoim Synem, wpatrując się w Jego święte życie i obserwując, jak wzrastał „w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi” (Jan 2:52). Miłość w jej sercu była lekcją dla niej samej. Nieustannie pogłębiała swoje poznanie Boga, rozważając doskonałą miłość, którą jej Bóg złożył w jej sercu. A ten Bóg, jej Zbawiciel, był jej Synem.
Obchodzimy dziś wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Choć w ciągu roku jest wiele świąt, w których oddajemy cześć tej świętej córce Boga, dzisiejszy obchód jest dla nas wszystkich okazją, by rozważać tajemnicę jej rozważającego serca.
Ludzkie serce jest nie tylko rzeczywistością fizyczną, lecz także duchową. Jest duchowym źródłem naszej miłości do Boga i do innych ludzi. Z naszego serca wypływa albo cnota, albo wada, miłość albo nienawiść, hojność albo egoizm. Oddając dziś cześć Niepokalanemu Sercu, jesteśmy wezwani, by spojrzeć na ideał tego, co powinno żyć w naszych własnych sercach i co powinno z nich wypływać. Doskonałość wszelkich cnót to ideał, który powinien wypływać z każdego ludzkiego serca we wszystkich czasach. A serce naszej Najświętszej Matki nauczy nas, jak przyswoić sobie te cnoty, aby stać się narzędziem miłości Boga wobec innych.
Rozważ dziś duchową doskonałość Niepokalanego Serca Maryi. W naszym upadłym stanie trudno pojąć doskonałość. Ale im bardziej wpatrujemy się w ideał, tym bardziej będziemy go pragnąć. A im bardziej będziemy pragnąć tego ideału, tym pełniej go osiągniemy. Pozwól sobie dziś rozważyć ideał serca, który urzeczywistnił się w Matce Bożej, i poproś ją o wstawiennictwo za tobą, aby coraz pełniej ją naśladować.
Niepokalane Serce Matki Maryi, ukazujesz nam doskonałą drogę miłości do Twojego Syna i oddania się Jemu. Przez Twoje wstawiennictwo za mną napełnij mnie miłością, którą darzyłoś swojego Syna. Dziękuję Ci za świadectwo dane nam wszystkim i proszę, pomóż nam naśladować niezliczone cnoty, które wypływały z Ciebie. Niepokalane Serce Maryi, módl się za nami. Jezu, ufam Tobie.
Modlitwy do naszej Najświętszej Matki
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Dalsza lektura – Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny
Wyróżnione zdjęcia powyżej: Flickr
