18 lipca 2023
Wtorek XV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Kamil de Lellis, prezbiter — wspomnienie dowolne w USA
(Poza Stanami Zjednoczonymi obchodzone 14 lipca)
„Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie dokonały się cuda, które u was się dokonały, już dawno nawróciłyby się w worze i popiele. Ale powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam”. Mateusz 11:21–22
Korozain i Betsaida były żydowskimi miastami, które Jezus często odwiedzał, aby głosić słowo i dokonywać wielu „cudów”. Leżały nieco na północ od Kafarnaum, miasta, w którym mieszkał. Tyr i Sydon były pogańskimi miastami nadmorskimi położonymi na północny wschód od Korozain i Betsaidy, na terenie dzisiejszego Libanu, i słynęły z niemoralnego życia mieszkańców. Choć Jezus nie spędzał w tych miastach wiele czasu, niekiedy je odwiedzał. Przypomnij sobie Jego spotkanie z Syrofenicjanką, która błagała Go o uzdrowienie córki, podczas Jego pierwszej odnotowanej wizyty w tamtych stronach (Mateusz 15:21–28). Wydarzenia opisane w przytoczonym wyżej fragmencie Ewangelii miały miejsce, zanim Jezus wyruszył w tę podróż.
Dlaczego Jezus był tak surowy wobec miast, w których spędzał tak wiele czasu? Dlaczego upominał Korozain, Betsaidę i Kafarnaum? Aby na to odpowiedzieć, trzeba pamiętać, że Jezus przez większość czasu głosił słowo „owcom, które poginęły z domu Izraela”. Innymi słowy, Jego główną misją podczas publicznej działalności było dzielenie się Ewangelią z potomkami Abrahama, którym powierzono Prawo Mojżesza, nauki proroków i obrzędy liturgiczne. Dlatego Jezus nie tylko głosił im słowo w sposób doskonały, ale także dokonywał jednego cudu po drugim. I choć wielu uwierzyło w Niego i zostało Jego uczniami, wielu innych pozostawało obojętnych lub stanowczo odmawiało wiary w Niego.
Dziś Korozain, Betsaidę i Kafarnaum można postrzegać jako symbole tych katolików, którzy urodzili się i wychowali w wierze oraz otrzymali dobrą formację od rodziców i innych osób. Wielu rodziców, których dzieci odeszły od wiary, zastanawia się, co zrobili źle. Prawda jest jednak taka, że nawet sam Jezus został odrzucony mimo Jego doskonałego nauczania, doskonałej miłości i niezaprzeczalnych cudów. I to samo dzieje się dzisiaj. Wielu ludzi, mimo wychowania w świętej wierze danej nam przez samego Chrystusa, odrzuca tę wiarę i zamyka oczy na Ewangelię i Kościół.
Upomnienie, które Jezus skierował do tych miast, powinno dziś wybrzmiewać w umysłach tych, którzy odrzucili Boga, choć otrzymali tak wiele dzięki dobremu wychowaniu. Oczywiście to odrzucenie nie zawsze jest bezwzględne i całkowite. Częściej dokonuje się stopniowo. Najpierw przybiera postać opuszczania Mszy świętej. Potem przychodzą kompromisy moralne. Następnie brak wiary. A w końcu pojawiają się zamęt, zwątpienie i całkowita utrata wiary.
Jeśli wkraczasz na drogę coraz większej letniości w wierze, zrozum, że upomnienie skierowane przez Jezusa do tych miast jest z miłością skierowane także do ciebie. „Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie…” (Łukasz 28:48). Wiele zatem oczekuje się od tych, których dobrze pouczono w wierze. A kiedy nie żyjemy zgodnie z tym, czego Bóg z miłości od nas wymaga, święte upomnienie jest właśnie tym, czego potrzebujemy.
Zastanów się dziś, czy upomnienie, które Jezus kieruje do tych miast, jest skierowane także do ciebie. Czy twoim udziałem stało się błogosławieństwo dobrej formacji w wierze? Jeśli tak, czy robisz wszystko, co w twojej mocy, aby tę wiarę pielęgnować i wzrastać w miłości do Boga? Czy też pozwalasz, by twoja wiara przygasała, stawała się letnia i zaczynała usychać i obumierać? Jeśli wiele ci dano, jeśli wychowanie w wierze i dobre przykłady w twoim życiu były twoim przywilejem, wiedz, że Bóg wiele od ciebie oczekuje. Podejmij to wzniosłe powołanie, które zostało ci dane, i odpowiedz Bogu całym sercem.
Mój Jezu, pełen żarliwości, wkładałeś całe serce i całą duszę w głoszenie słowa ludowi Izraela. Choć wielu Cię przyjęło, wielu innych Cię odrzuciło. Dziękuję Ci za dany mi przywilej słuchania Twojego świętego słowa, które jest mi głoszone. Pomóż mi odpowiedzieć Ci całym sercem, abym znalazł się w gronie tych, którzy słuchają i wierzą. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Święty Kamil de Lellis, prezbiter — wspomnienie dowolne w USA
(Poza Stanami Zjednoczonymi obchodzone 14 lipca)
Ilustracja powyżej: Dzień Sądu — za pośrednictwem flickr
