5 sierpnia 2023
Sobota XVII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Poświęcenie bazyliki Matki Bożej Większej — wspomnienie dowolne

Herod tetrarcha usłyszał o sławie Jezusa i powiedział swoim sługom: „To jest Jan Chrzciciel. Powstał z martwych i dlatego działają w nim cudowne moce”. Mateusz 14:1–2
Herod tetrarcha był jednym z trzech braci, którzy wraz z siostrą zostali w I wieku władcami, obejmując władzę po swoim ojcu, Herodzie Wielkim, gdy ten zmarł w 4 roku przed Chr. Herod rządził znaczną częścią ziem na zachód od Jeziora Galilejskiego, czyli obszarem, na którym Jezus spędził większość czasu swojej publicznej działalności. Władał także terytorium położonym tuż na wschód od Morza Martwego, gdzie uwięził, a ostatecznie zabił Jana Chrzciciela. Herod był znany z bardzo ożywionej działalności budowlanej, a szczególnie zapisał się w pamięci ze względu na swój udział w śmierci świętego Jana Chrzciciela i Jezusa.
Przypomnij sobie, że Herod wziął żonę swojego brata, Herodiadę, za własną żonę, a Jan Chrzciciel publicznie się temu sprzeciwiał. Z tego powodu Herod kazał aresztować Jana, a ostatecznie ściąć go na prośbę Herodiady, która potraktowała krytykę Chrzciciela bardzo osobiście. Sam Herod natomiast żywił wobec Chrzciciela pewien osobliwy podziw.
Przytoczony powyżej fragment Ewangelii zawiera dość niezwykłą wypowiedź Heroda. Po zabiciu świętego Jana Chrzciciela usłyszał on o sławie Jezusa, który przemierzał jego ziemie, głosząc naukę i dokonując wielu cudownych czynów. Wieści o Jezusie rozchodziły się szybko i wkrótce dotarły nawet do uszu Heroda. Dlaczego więc Herod pomyślał tak osobliwie, że Jezus musi być Janem Chrzcicielem powstałym z martwych? Choć nie wiemy tego na pewno, możemy snuć przypuszczenia.
W opisie tej historii zawartym w Ewangelii Marka czytamy: „Herod bowiem czuł lęk przed Janem, wiedząc, że jest człowiekiem prawym i świętym, i trzymał go pod strażą. Gdy go słuchał, odczuwał wielki niepokój, a jednak chętnie go słuchał” (Marek 6:20). Herod mógł być człowiekiem, w którym tliła się iskra wiary, lecz ostatecznie rządziły nim namiętności i pragnienie władzy. Być może dlatego początkowo pozostawiał Jana Chrzciciela przy życiu w swoim więzieniu. Wydaje się również, że Herod odczuwał pewien żal lub lęk z powodu ścięcia Jana. I najprawdopodobniej właśnie dlatego od razu pomyślał o Janie, gdy po raz pierwszy usłyszał o Jezusie i o „cudownych mocach”, które w Nim działały.
Żal, lęk i poczucie winy to częste skutki wewnętrznego rozdarcia sumienia. Tetrarcha Herod jest dobrym przykładem tego, co się dzieje, gdy nie rozwiązujemy tego konfliktu w sobie. Jedynym sposobem przezwyciężenia wewnętrznego zamętu rozdartego sumienia jest pokorne poddanie się prawdzie. Wyobraź sobie, co by było, gdyby Herod się nawrócił. Wyobraź sobie, że odszukałby Jezusa, wyznał swoje grzechy i błagał o przebaczenie. Jakże wspaniała byłaby to historia. Zamiast tego mamy świadectwo człowieka, który zbłądził i uparcie trwał w swoim grzechu.
Zastanów się dziś nad tym dalekim od świętości świadectwem Heroda. Bóg może posłużyć się wszystkim dla swojej chwały i może wykorzystać nawet przykład Heroda, aby ukazać nam wszelkie podobne skłonności w nas samych. Czy zmagasz się z żalem, lękiem i poczuciem winy? Czy wywołuje to w tobie wewnętrzny konflikt? Dobra nowina jest taka, że ten konflikt łatwo rozwiązać, mając pokorne serce, które szuka prawdy. Szukaj prawdy, przyznając się do każdego grzechu, w którym od dawna trwasz i z którym musisz się uporać, oraz pozwól, by miłosierdzie Boże wkroczyło w twoje życie i cię wyzwoliło.
Mój miłosierny Jezu, Ty pragniesz, aby wszyscy ludzie doświadczyli wolności od grzechów przeszłości. Pragniesz przenikać nasze serca, rozwiązywać to, co w nich nierozstrzygnięte, i przynosić pokój. Proszę, pomóż mi otworzyć przed Tobą mój umysł i serce w tych obszarach, które nadal powodują ból i żal, i pomóż mi przyjąć wyzwolenie przez Twoje nieskończone miłosierdzie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Przeczytaj także – Rocznica poświęcenia bazyliki Matki Bożej Większej
Ilustracja powyżej: Herod Wielki, autor: James Tissot, za pośrednictwem Wikimedia Commons



