Niedziela, 6 sierpnia 2023
Święto Przemienienia Pańskiego
Wtedy Piotr odezwał się do Jezusa: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy! Postawmy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co powiedzieć, tak byli przestraszeni. Wtedy pojawił się obłok, który ich osłonił, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany. Jego słuchajcie”. Marek 9:5–7
Tuż przed Przemienieniem Jezus zaczął objawiać swoim uczniom, że będzie wiele cierpiał, zostanie odrzucony przez starszych, zabity, a potem trzeciego dnia zmartwychwstanie. Wzbudziło to w uczniach wielki lęk, gdy zmagali się z tym niepokojącym objawieniem naszego Pana. I choć Jezus pozostawał wobec nich stanowczy, a nawet zganił Piotra za jego lęk, obdarzył też trzech swoich uczniów niezwykle cennym darem.
Po wielu wędrówkach, głoszeniu nauki, dokonywaniu cudów i rozmowach z Dwunastoma na osobności o swojej męce Jezus zaprosił Piotra, Jakuba i Jana, aby weszli z Nim na wysoką górę na modlitwę. Uczniowie ci najprawdopodobniej nie mieli pojęcia, co wkrótce ich spotka. Podczas trudnej i mozolnej wędrówki zapewne rozważali nie tylko wielkie dzieła dokonane przez Jezusa w poprzednich miesiącach, lecz także Jego słowa o nadchodzącym cierpieniu. Gdy się z tym zmagali, ku ich wielkiemu zdumieniu Jezus „przemienił się wobec nich, a Jego odzienie stało się lśniąco białe”. Nagle ukazali się im Mojżesz i Eliasz, reprezentujący Prawo i proroków. Te dwie postacie ze Starego Testamentu pojawiły się, by niejako powiedzieć uczniom, że wszystko, o czym mówił im Jezus, miało się wydarzyć, aby wypełniło się wszystko, co od dawna o Nim zapowiadano. Być może Jezus pomyślał, że jeśli Jego uczniowie nie będą Go w pełni słuchać, pomoże im ujrzenie Mojżesza i Eliasza. Lecz Jezus poszedł jeszcze dalej. Rozległ się donośny głos samego Ojca: „To jest mój Syn umiłowany. Jego słuchajcie”. Jeśli więc uczniowie ci ostatecznie nie chcieliby słuchać samego Jezusa albo gdyby nawet Mojżesz i Eliasz nie zdołali ich przekonać, ostatnią nadzieją był sam Ojciec. I Jezus udzielił im takiej łaski.
Przemienienie było prawdziwym aktem miłosierdzia. Uczniowie ci nigdy wcześniej nie widzieli niczego podobnego. Ale najprawdopodobniej to właśnie ten akt miłosierdzia ostatecznie pomógł im przyjąć trudną prawdę o nadchodzącym cierpieniu i śmierci Jezusa, którą On próbował im przekazać. Jeśli Ojciec w niebie osobiście dał świadectwo o Jezusie, to wszystko, co Jezus powiedział, było godne zaufania.
Gdy czytamy Ewangelie i liczne pouczenia, które Bóg dał nam za pośrednictwem Kościoła, zastanów się: czy są wśród nich takie, które trudno ci przyjąć? A może w twoim własnym życiu, na płaszczyźnie osobistej, są rzeczy, o których wiesz, że Bóg ich od ciebie pragnie, ale trudno ci je zaakceptować? Kiedy pojawia się zamęt, oznacza to, że nie słuchamy, nie słyszymy w pełni tego, co Bóg do nas mówi, albo tego nie rozumiemy. I choć nie zobaczymy na własne oczy przemienionego Pana ani nie usłyszymy na własne uszy głosu Ojca, jak ci trzej uczniowie, musimy zdecydować się uwierzyć we wszystko, co Bóg powiedział, tak jakby przemieniony Pan wraz z Mojżeszem i Eliaszem oraz sam Ojciec przemawiali do nas jasno i bezpośrednio. „To jest mój Syn umiłowany. Jego słuchajcie”. Te słowa zostały wypowiedziane nie tylko dla dobra uczniów — są skierowane także do nas.
Rozważ dziś to niezwykłe doświadczenie, którym nasz Pan obdarzył tych uczniów. Spróbuj wyobrazić sobie siebie w tej scenie, aby ujrzeć Jezusa przemienionego w najwspanialszej chwale, w obecności Mojżesza i Eliasza, i usłyszeć donośny głos Ojca. Pozwól Ojcu przemówić także do ciebie i powiedzieć ci, że wszystko, co oznajmił przez Pismo Święte, Kościół i w twoim własnym sumieniu, jest prawdą. Pozwól, by to objawienie przekonało cię w głębi serca nie tylko do uznania Bóstwa Jezusa, lecz także do tego, by we wszystkim „Go słuchać”.
Mój przemieniony Panie, Twoja chwała przekracza wszelkie wyobrażenie, a Ty ukazałeś jej mały przebłysk swoim uczniom, aby pomóc im pełniej Ci zaufać. Niech i moja ufność w Tobie będzie coraz pełniejsza, bo wiem, że wszystko, co do mnie powiedziałeś, jest prawdą. Proszę, usuń z mojego życia wszelkie zwątpienie i lęk, aby nic nie powstrzymywało mnie od przyjęcia Twojej świętej woli. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święto dnia – Przemienienie Pańskie
