25 sierpnia 2023
Piątek XX tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Ludwik, król — wspomnienie dowolne
Święty Józef Kalasancjusz, prezbiter — wspomnienie dowolne
„Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Mateusz 22:37–39
Bardzo dobrze znamy powyższy fragment. Jest to odpowiedź Jezusa udzielona faryzeuszom, którzy przyszli, aby wystawić Go na próbę. Wcześniej grupa saduceuszów próbowała podchwycić Jezusa w mowie, ale bezskutecznie. Teraz więc faryzeusze dołożyli wszelkich starań, by zastawić pułapkę na naszego Pana. Oczywiście odpowiedź Jezusa była doskonała. A gdy skończył odpowiadać, sam z kolei zadał faryzeuszom kilka pytań, na które nie potrafili odpowiedzieć, i nie odważyli się już wtedy zadawać Mu kolejnych pytań.
Czasami, gdy ktoś stawia nam trudne pytania dotyczące wiary, pomaga nam to, ponieważ pozwala nam jasno określić, w co rzeczywiście wierzymy. Choć sam Jezus nie potrzebował takiego wyjaśnienia dla siebie, w obliczu podstępu udzielił jasnej odpowiedzi, aby pomóc zarówno faryzeuszom, jak i swoim uczniom, którzy uważnie słuchali.
Czy zdarzyło ci się kiedyś, że ktoś zakwestionował twoje przekonania w sprawach wiary? Jeśli tak, jaka była twoja odpowiedź? Czy udało ci się odpowiedzieć dzięki natchnieniu i jasności, których udziela Duch Święty? A może pozostało ci tylko odejść w zamęcie, bez odpowiedzi? Gdy ktoś kwestionuje naszą wiarę, prowadzi to albo do naszego zagubienia, albo do głębszego zrozumienia.
Odpowiadając na to pytanie w taki sposób, Jezus przedstawił całe Prawo przekazane przez Mojżesza w Dziesięciu Przykazaniach w nowym, zwięzłym ujęciu. Pierwsze trzy z Dziesięciu Przykazań dotyczą miłości Boga, a siedem pozostałych — miłości bliźniego. Drugie przykazanie, które podaje Jezus: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”, jest konsekwencją pierwszego przykazania. Jak „kochasz siebie”? Czynisz to, wypełniając pierwsze przykazanie podane przez Jezusa: „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”. Kiedy kochasz Boga ponad wszystko, miłość bliźniego oznacza po prostu, że kochasz Boga, który mieszka w twoim bliźnim, zgodnie z tym, jak Bóg kocha tego człowieka.
Warto również zauważyć, że można „kochać” bliźniego w sposób sprzeczny z miłością Boga. Na przykład, jeśli nasza miłość bliźniego wyraża się w sposób sprzeczny z miłością Boga, nie jest to prawdziwa miłość. Załóżmy, że twój bliźni wybrał głęboko niemoralny sposób życia. Jak kochać go miłością Boga? Nie mówisz mu: „Popieram cię w twoim niemoralnym życiu”. Takie postępowanie nie jest miłością Boga; jest egoistyczną formą miłości, w której bardziej liczy się to, jak ta osoba zareaguje na ciebie, niż troska o jej nieśmiertelną duszę. Właściwa forma miłości wobec kogoś, kto zszedł na obiektywnie niemoralną drogę, polega na tym, by dać mu do zrozumienia, że go kochasz, ale nie popierasz dokonywanych przez niego wyborów. I choć może on zareagować na to negatywnie, troska o jego wieczne zbawienie musi mieć pierwszeństwo przed wszelkim pragnieniem, by po prostu żyć z nim w zgodzie.
Miłość bliźniego bywa trudna, zwłaszcza gdy tym „bliźnim” jest członek rodziny, który odwrócił się od Boga. Kiedy jednak tak się dzieje, pomyśl o tym, jak saduceusze i faryzeusze nieustannie próbowali zastawiać pułapki na Jezusa. On zawsze udzielał doskonałej odpowiedzi pełnej miłości i nigdy nie pozwalał, by ich błędne wywody pozostawiały zamęt. Podobnie my musimy polegać na mądrości i miłości Boga, gdy trudno nam kochać drugiego człowieka. W takiej sytuacji Bóg musi prowadzić każdą naszą rozmowę, aby druga osoba wiedziała, że jest kochana, i aby nasza miłość nie odbiegała od czystej miłości Boga.
Rozważ dziś wzniosłe powołanie, które zostało ci dane: kochać Boga ponad wszystko i kochać bliźniego tą samą miłością, którą kochasz Boga. Jeśli trudno ci kogoś kochać, módl się o mądrość potrzebną, by dochować mu wierności wyłącznie w miłości Bożej. A jeśli twoja miłość zostaje wystawiona na próbę, polegaj na naszym Panu, aby cię prowadził i dawał ci potrzebne słowa wtedy, gdy najbardziej ich potrzebujesz.
Mój kochający Panie, Ty kochasz wszystkich ludzi doskonałą miłością i wzywasz nas wszystkich, abyśmy kochali Cię całym sercem, duszą i umysłem. Wzywasz nas też, abyśmy kochali innych tą miłością, którą Ty ich kochasz. Napełnij moje serce miłością do Ciebie i do wszystkich ludzi, zwłaszcza tych, których najtrudniej kochać. Daj mi mądrość, drogi Panie, abym wiedział, jak kochać innych w Tobie, tak by doświadczali w swoim życiu Twojej doskonałej miłości. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do św. Moniki
(Odmawiana szczególnie w intencji dzieci, które zeszły na złą drogę)
18-26 sierpnia
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święci dnia –
Św. Ludwika, króla — wspomnienie dowolne
Święty Józef Kalasancjusz, prezbiter — wspomnienie dowolne
Ilustracja powyżej: Mesjasz nadaje Nowe Prawo, źródło: flickr
