14 października 2023
Sobota XXVII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Kalikst I, papież i męczennik — wspomnienie dowolne
Gdy Jezus przemawiał, jakaś kobieta z tłumu zawołała do Niego: „Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś”. On zaś odpowiedział: „Owszem, ale przecież błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je”. Łukasz 11:27–28
Ten krótki fragment Ewangelii wiele mówi o tym, co sprawia, że człowiek jest w życiu „błogosławiony”. Jezus uważa za prawdziwie błogosławionych tych, którzy czynią dwie rzeczy: „słuchają słowa Bożego”, a następnie „zachowują je”. Choć przy pierwszej lekturze wydaje się to dość oczywiste, często jest trudniejsze, niż się wydaje.
Pierwszym krokiem do błogosławionego życia jest słuchanie słowa Bożego. „Słuchać” oznacza o wiele więcej niż zapoznać się z Ewangeliami. Słuchanie oznacza, że nie tylko znamy wszystko, co objawił nasz Pan, lecz także prawdziwie przyjęliśmy to do serca, rozumiejąc wszystko, czego nasz Pan od nas wymaga.
Czy słyszysz naszego Pana? Ważne jest, by rozumieć, że Ewangelia jest żywa. Innymi słowy, poznawanie słowa Bożego nie jest tym samym co czytanie jakiejś starożytnej księgi pouczeń. Słuchanie słowa Bożego oznacza raczej, że słyszymy Osobę: Syna Bożego, który do nas przemawia i prowadzi nas na każdym kroku naszego życia. Słowo Boże musi przemawiać do nas w każdej chwili każdego dnia, pobudzając nas do czynienia jednego, a unikania drugiego. Dokonuje się to przez pielęgnowany przez całe życie zwyczaj modlitewnej jedności z naszym Panem, dzięki której zawsze uważnie wsłuchujemy się w Jego głos.
Słuchanie samej Osoby Syna Bożego, Słowa, które stało się ciałem, z konieczności zakłada, że zachowujemy również wszystko, co On do nas mówi. Jeśli bowiem nie będziemy podążać za Jego nieustannym i łagodnym wezwaniem do miłości, w rezultacie w ogóle nie będziemy potrafili wyraźnie Go usłyszeć. Pogubimy się i łatwo damy się kierować wielu innym głosom w naszym świecie, nie umiejąc rozeznać wspaniałej drogi, którą wybrał dla nas nasz Pan.
Zastanów się dziś, czy w jakikolwiek sposób zmagasz się zarówno ze słuchaniem głosu Boga, jak i z wypełnianiem tego, co On mówi. Jeśli właśnie z tym się zmagasz, na nowo podejmij postanowienie, by poświęcić czas na pokorne poszukiwanie Go całym sercem. Powiedz naszemu Panu, że żałujesz, iż nie poświęcasz Mu uwagi, i obierz sobie za cel szukanie Go i odnalezienie. Odrzuć życiowy zamęt i niepokój, odrzuć wiele innych głosów „mądrości” w naszym świecie i wsłuchaj się w Jego łagodny, lecz wyraźny głos. On zawsze przemawia. On zawsze cię wzywa. On zawsze jest obecny. Otwórz oczy swojej duszy i poświęć Mu całą swoją uwagę. A gdy poczujesz, że do ciebie przemawia, odpowiedz z największą wielkodusznością i posłuszeństwem. Dzięki temu odkryjesz, co znaczy naprawdę cieszyć się błogosławieństwem naszego Pana.
Mój błogosławiony Panie, Twoja chwała przewyższa wszystko, a Ty zapraszasz mnie i wszystkie Twoje stworzenia do udziału w samym Twoim życiu. Daj mi łaskę, której potrzebuję, by odwrócić się od zamętu i złudzeń życia, abym słyszał tylko Ciebie i odpowiadał tylko na Twój głos. Oddaję się Twojej świętej woli, drogi Panie. Gdy to czynię, obdarz mnie, proszę, wszelkim błogosławieństwem, którego pragniesz mi udzielić. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Święty Kalikst I, papież i męczennik
Ilustracja powyżej: Kobieta woła z tłumu, James Tissot, za pośrednictwem Brooklyn Museum
