15 października 2023
XXVIII Niedziela Zwykła (rok A)
Czytania na dziś
Jezus znów przemówił do arcykapłanów i starszych ludu w przypowieściach, mówiąc: „Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał swoje sługi, żeby zwołali zaproszonych na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść”. Mateusz 22:1–3
Czy odmawiasz przyjścia? Jezus opowiedział tę przypowieść arcykapłanom i starszym ludu, ponieważ choć sprawiali wobec innych wrażenie ludzi prawdziwie wypełniających wolę Bożą, w rzeczywistości należeli do tych, którzy odmawiali przyjścia na ucztę weselną Baranka Bożego. Arcykapłani i starsi ludu byli mistrzami w przedstawianiu siebie jako kogoś, kim nie byli. Wiedzieli, jak dobrze wypaść w oczach ludzi, jak uniknąć publicznej krytyki i jak uchodzić za świętych. Nie byli jednak tacy, na jakich wyglądali. W swoim wnętrzu byli obłudnikami, kłamcami i mordercami.
W tej przypowieści zaproszenie zostaje wystosowane trzykrotnie. Dwa pierwsze wezwania są skierowane do zaproszonych gości. Choć ci „zaproszeni goście” oznaczają przede wszystkim lud Izraela, wychowany w wierze przekazanej przez Mojżesza i proroków, powinniśmy widzieć w nich także tych, którzy dzisiaj wychowali się w wierze chrześcijańskiej. Po pierwszym wezwaniu zaproszeni odmówili przyjścia. Po drugim niektórzy z zaproszonych zareagowali obojętnością, a inni wrogością. Takie reakcje są dziś powszechne.
Kiedy Jezus zaprasza dziś do udziału w swojej uczcie weselnej, spotyka się z wieloma różnymi odpowiedziami. Niektórzy pozostają obojętni wobec naszego Pana. Są to ludzie tak pochłonięci doczesnymi dążeniami, że poświęcają Bogu niewiele czasu i uwagi. Praktykowanie wiary, takie jak codzienna modlitwa, udział we Mszy świętej i stałe podejmowanie dzieł miłości, nie jest dla nich ważne. Znacznie więcej czasu i sił poświęcają zarabianiu pieniędzy, zdobywaniu dóbr materialnych, oddawaniu się rozrywkom i innym świeckim zajęciom. Inni, podobnie jak arcykapłani i starsi, potrafią dobrze odgrywać swoją rolę i zachowywać się tak, jakby byli wiernymi uczniami, lecz w rzeczywistości są wrodzy wobec woli Bożej. Troszczą się jedynie o to, jak wyglądają w oczach innych, a nie o rzeczywisty stan swoich dusz. Jeśli w jakikolwiek sposób ktoś zakwestionuje ich postawę, reagują gniewem i atakiem. Nie są otwarci na prawdę Ewangelii i nadal usprawiedliwiają samych siebie, atakując wszystko i wszystkich, którzy ośmielają się podważyć kierunek, jaki obrali w życiu.
Kiedy trzecie zaproszenie zostało skierowane do wszystkich ludzi, niektórzy na nie odpowiedzieli. Jak pełna jest twoja odpowiedź na zaproszenie Jezusa? Aby właściwie odpowiedzieć na to pytanie, musimy „przeczytać” zaproszenie i wiedzieć, do udziału w czym jesteśmy zaproszeni. Otrzymane przez nas zaproszenie jest zaproszeniem do udziału w uczcie weselnej Syna Bożego. Aby jednak uczestniczyć w tej uczcie, musimy być odziani w szatę miłości. Chodzi tu o miłość ofiarną, bezinteresowną i całkowitą. Taka miłość zaczyna się od postawienia Boga w centrum naszego życia, a dopełnia się w uczynieniu Jego woli jedynym celem naszego życia. Prawdziwa miłość sprawi, że nasze życie zostanie oczyszczone z wszelkiego egoizmu. Właśnie dlatego niektórzy przyjęli zaproszenie z wrogością. Kiedy Bóg zaprasza nas do życia miłością, stajemy wobec konieczności zmiany. Dla niektórych jest to bardzo trudne. Reagują albo obojętnością, albo przyjmują postawę obronną i wybuchają wrogością, aby chronić życie w grzechu, które wybrali.
Przypowieść kończy się wyrzuceniem jednego z zaproszonych gości „na zewnątrz, w ciemności, gdzie będzie płacz i zgrzytanie zębów”, ponieważ nie ma on na sobie odpowiedniej szaty weselnej. Ta szata weselna jest jednak symbolem prawdziwej miłości, która wypływa z autentycznego oddawania czci Bogu.
Zastanów się dziś, jak wiele miłości okazujesz innym, bo od tego zależy, czy możesz godnie uczestniczyć w uczcie Pana. Prawdziwa miłość zawsze pragnie hojnie obdarzać innych największym dobrem. Stara się czynić wszystko, co konieczne, by pomóc innym wzrastać w miłości do Boga. Prawdziwa miłość nigdy nie prowadzi człowieka do skupiania wzroku na sobie. Zawsze kieruje się ku innym i jest bezinteresowna w swoich wyborach. Rozważając swoją miłość lub jej brak, otwórz się na oczyszczające zaproszenie Jezusa i nie reaguj wrogością. Przyjmij Jego zaproszenie do zmiany i pozwól, by oddawanie Mu czci całym sercem przemieniło cię w dar miłości dla innych.
Panie doskonałej miłości, zaprosiłeś wszystkich ludzi do udziału w chwalebnej uczcie w niebie. Jedynym warunkiem jest to, byśmy pozwolili oczyścić nasze życie z wszelkiego grzechu i egoizmu, tak abyśmy zostali okryci szatą miłości. Przyjmuję dziś Twoje zaproszenie, drogi Panie, i oddaję się oczyszczającym płomieniom Twojej doskonałej miłości. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święta dnia – Święta Teresa od Jezusa, dziewica i doktor Kościoła
W tym roku jej wspomnienie liturgiczne nie jest obchodzone, ponieważ przypada w niedzielę
