17 października 2023
Wtorek XXVIII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Ignacy Antiocheński, biskup i męczennik — wspomnienie
Dzień postu, wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych i modlitwy o pokój w Ziemi Świętej
Gdy Jezus skończył mówić, pewien faryzeusz zaprosił Go do siebie na posiłek. Wszedł więc i zajął miejsce przy stole. Faryzeusz zdziwił się, widząc, że nie dokonał przepisanego obmycia przed posiłkiem. Pan powiedział do niego: „O wy, faryzeusze! Choć oczyszczacie zewnętrzną stronę kielicha i misy, wewnątrz jesteście pełni zdzierstwa i niegodziwości. Głupcy!” Łk 11:37–40
Trudno sobie wyobrazić Jezusa nazywającego kogoś głupcem. A jednak właśnie to zrobił. Ten faryzeusz dopiero co wysłuchał szeregu nauk Jezusa, a potem zaprosił naszego Pana do swojego domu na posiłek, co z pozoru było gestem życzliwości. Jednak w dalszej części tego fragmentu staje się jasne, że ów faryzeusz nie jest przyjacielem Jezusa. Jego gościnność i życzliwość są jedynie zasłoną dla zła kryjącego się w jego duszy.
Dlaczego Jezus reaguje tak ostro, nazywając faryzeusza głupcem? Ponieważ ten faryzeusz jest pełen obłudy. Jego zewnętrzne czyny nie wypływają z serca pełnego miłości i wiary. Są jedynie na pokaz. Jest oszustem. Podobnie jak wielu faryzeuszów przywiązywał wielką wagę do rozmaitych zewnętrznych obrzędów, takich jak skrupulatne obmywanie rąk przed jedzeniem. Uważał, że jest to znak jego świętości i bliskości z Bogiem. Ale tak nie było. Jego serce było pełne osądzania i przekonania o własnej sprawiedliwości. Patrzył na innych z góry, a siebie wywyższał. Czyniąc tak, zwodził innych, a nawet samego siebie.
Najważniejsza nauka, którą musimy z tego wyciągnąć, jest taka: musimy pilnie skupiać się na tym, co kryje się w naszych sercach. Nasze serca, nasze życie wewnętrzne, muszą rozkwitać miłością do Boga i bliźnich. Musimy włożyć cały nasz wysiłek w pielęgnowanie w sobie szczerego życia cnotą. Dokonuje się to przez modlitwę i pokorę. Pokora otworzy nam oczy na prawdę o tym, kim jesteśmy. Modlitwa da nam siłę do przemiany, gdy dostrzeżemy to, co wymaga zmiany w naszym wnętrzu. Dopiero wtedy, gdy jasno zobaczymy prawdę o sobie i modlitewnie oprzemy się na łasce uzyskanej przez modlitwę, będziemy mogli stać się ludźmi prawdziwej prawości i świętości. I dopiero wtedy nasza wewnętrzna świętość ujawni się na zewnątrz w naszych czynach.
Rozważ dziś te mocne słowa Jezusa: „Głupcy!” Nie obrażaj się na te słowa; są to słowa miłości naszego Pana. To Jego stanowcza próba przebudzenia tego faryzeusza i wyprowadzenia go z obłudy. Wsłuchaj się w te słowa tak, jakby były skierowane również do ciebie. Każdy z nas może z pokorą skorzystać z tego pełnego miłości skarcenia przez Jezusa. Każdy z nas potrzebuje z pokorą poddać się pełniejszej wewnętrznej przemianie. Pozwól, by słowa Jezusa przemówiły do ciebie i ukazały ci, co musisz zmienić. Być może twoja pycha doprowadziła cię do wewnętrznego nawyku osądzania innych. Być może zaślepiła cię na grzechy, które musisz wyznać w spowiedzi. Jeśli zdołasz wsłuchać się w te słowa tak, jakby były skierowane do ciebie, wówczas żarliwość Jezusa dotrze do ciebie, a twoje oczy otworzą się na to, co w twojej duszy wymaga przemiany. Nie zamykaj na to oczu. Otwórz się, zachowaj pokorę i słuchaj.
Panie mój, pełen żarliwości, na wiele sposobów wypowiadałeś słowa miłości. Niekiedy byłeś łagodny, a niekiedy stanowczy. Proszę, daj mi łaskę i pokorę, których potrzebuję, by otworzyć się na Twoje stanowcze upomnienia płynące z miłości. Pomóż mi szczerze dostrzec, co muszę zmienić w swoim życiu, aby Twoja łaska przemieniała moje życie wewnętrzne i przejawiała się w moich czynach. Kocham Cię, drogi Panie. Pomóż mi kochać Cię bardziej. Jezu, ufam Tobie.
Dzień postu, wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych i modlitwy o pokój w Ziemi Świętej
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Św. Ignacego Antiocheńskiego, biskupa i męczennika — wspomnienie
.jpg){kind=link}