Środa, 3 stycznia 2024
Dzień powszedni okresu Narodzenia Pańskiego
Czytania na dziś
Najświętszego Imienia Jezus — wspomnienie dowolne

Jan dał także świadectwo, mówiąc: „Ujrzałem Ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział mi: «Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który będzie chrzcił Duchem Świętym». Teraz ujrzałem i zaświadczyłem, że On jest Synem Bożym”. J 1:32–34
Warto zauważyć, że w Ewangelii według św. Jana św. Jan Chrzciciel nigdy nie ochrzcił Jezusa, tak jak jest to przedstawione w Ewangeliach według św. Mateusza, św. Marka i św. Łukasza. Natomiast w Ewangelii według św. Jana Jan Chrzciciel po prostu z oddali był świadkiem zstąpienia Ducha Świętego, a następnie wypowiedział przytoczone wyżej słowa. Następnego dnia Chrzciciel wskazał na Jezusa jako na „Baranka Bożego”, a dwaj jego uczniowie opuścili go, aby pójść za Jezusem.
Skąd bierze się ta pozorna rozbieżność między Ewangelią według św. Jana a trzema Ewangeliami synoptycznymi? Choć trudno odpowiedzieć na to z pewnością, Ewangelia według św. Jana szczególnie wyraźnie ukazuje jedno: Chrzciciel otrzymał od Ojca wyjątkowe duchowe poznanie, że Jezus jest „Barankiem Bożym”. W tej Ewangelii objawienie tego, kim jest Jezus, nie dokonało się w taki sposób, by wszyscy obecni mogli je usłyszeć i zobaczyć. Ewangelia według św. Jana skupia się raczej na wewnętrznym poznaniu, które Jan Chrzciciel otrzymał od Tego, który go posłał. A Tym, który go posłał, był Ojciec w niebie.
Jedna z duchowych prawd wartych rozważenia w dzisiejszym fragmencie Ewangelii według św. Jana jest taka: przekonanie i pewność co do tożsamości Jezusa, jakimi został obdarzony Chrzciciel, były tak mocne, że wiedział on bez cienia wątpliwości, kim jest Jezus. To osobiste objawienie dane Chrzcicielowi odmieniło jego życie. Od tej chwili wszystko, co czynił, służyło wskazywaniu ludziom Jezusa.
Rozważając to duchowe objawienie dotyczące Jezusa, które Chrzciciel otrzymał od Ojca w niebie, zastanów się, co byłoby dla ciebie bardziej przekonujące. Czy usłyszenie dochodzącego z nieba głosu, który oznajmia, kim jest Jezus? Czy otrzymanie tego samego poznania przez wewnętrzne, duchowe słowo Ojca? Jeśli uważasz, że to pierwsze — zewnętrzny, słyszalny głos — byłoby bardziej przekonujące, warto się zatrzymać i jeszcze raz to przemyśleć. Prawda jest taka, że Bóg przemawia do nas najjaśniej i najpewniej w naszym wnętrzu. A nawet gdyby z nieba rozległ się słyszalny głos, jak opisują to Ewangelie synoptyczne, ten głos musiałby również zostać wewnętrznie potwierdzony przez wiarę w sercach słuchaczy, aby przekonać ich na najgłębszym poziomie.
Rozważ dziś tę duchową prawdę: Bóg Ojciec pragnie przemawiać do ciebie w głębi twojej duszy, aby doprowadzić cię do pewności co do Niego samego i prawdziwości wszystkiego, co powiedział. Czy słyszysz, jak Bóg przemawia? Czy pozwalasz, by Jego głos cię przekonał? Słuchaj Go dzisiaj i pozwól, by wszystko, co do ciebie mówi, stało się źródłem i celem wszystkiego, co mówisz i czynisz w życiu.
Ojcze w niebie, na wiele sposobów objawiłeś mi, kim jesteś i jaki jest Twój plan dla mojego życia. I choć zawsze do mnie przemawiasz, przyznaję, że nie zawsze słucham. Proszę, otwórz moją duszę pełniej na Ciebie, abym mógł dojść do wiary i zyskać pewność Twojej miłości oraz Twojej doskonałej woli w moim życiu. Jezu, ufam Tobie.
Święci i święta roku liturgicznego
Tomy I–IV
Zobacz nasze materiały na Boże Narodzenie!
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Najświętsze Imię Jezus





