Poniedziałek, 8 stycznia 2024
Chrzest Pański — święto
Niedziela po 6 stycznia (lub poniedziałek, jeśli Objawienie Pańskie obchodzone jest w niedzielę 7 lub 8 stycznia)
W owych dniach przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i przyjął od Jana chrzest w Jordanie. Gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebiosa i Ducha zstępującego na Niego jak gołębica. A z niebios odezwał się głos: „Ty jesteś moim Synem umiłowanym, w Tobie mam upodobanie”. Mk 1:9–11
Święto Chrztu Pańskiego kończy dla nas okres Narodzenia Pańskiego i wprowadza nas w początek okresu zwykłego. Z perspektywy Pisma Świętego to wydarzenie w życiu Jezusa jest także momentem przejścia od Jego życia ukrytego w Nazarecie do początku Jego publicznej działalności. Gdy wspominamy to chwalebne wydarzenie, warto rozważyć proste pytanie: dlaczego Jezus przyjął chrzest? Przypomnij sobie, że chrzest Janowy był chrztem nawrócenia — aktem, przez który Jan wzywał swoich uczniów, by odwrócili się od grzechu i zwrócili ku Bogu. Jezus jednak był bez grzechu, jaki więc był powód Jego chrztu?
Przede wszystkim w przytoczonym powyżej fragmencie widzimy, że prawdziwa tożsamość Jezusa została objawiona przez pokorny akt przyjęcia chrztu. „Ty jesteś Moim Synem umiłowanym; w Tobie mam upodobanie” — zabrzmiał głos Ojca w niebie. Ponadto dowiadujemy się, że Duch zstąpił na Niego w postaci gołębicy. Chrzest Jezusa jest więc po części publicznym oznajmieniem tego, kim On jest. Jest Synem Bożym, Boską Osobą, która stanowi jedno z Ojcem i Duchem Świętym. To publiczne świadectwo jest „epifanią” — objawieniem Jego prawdziwej tożsamości, widocznym dla wszystkich, gdy przygotowuje się On do rozpoczęcia swojej publicznej działalności.
Po drugie, przez chrzest objawia się niezwykła pokora Jezusa. Jest On Drugą Osobą Trójcy Przenajświętszej, a jednak pozwala, by utożsamiano Go z grzesznikami. Uczestnicząc w akcie, którego istotą było nawrócenie, Jezus bardzo wiele mówi przez samo przyjęcie chrztu. Przyszedł, aby zjednoczyć się z nami, grzesznikami, wejść w nasz grzech i w naszą śmierć. Wchodząc do wody, symbolicznie wchodzi w samą śmierć, która jest skutkiem naszego grzechu, i zwycięsko z niej powstaje, pozwalając nam również powstać wraz z Nim do nowego życia. Z tego powodu chrzest Jezusa był, by tak rzec, sposobem, w jaki On sam „ochrzcił” wody, aby od tej chwili sama woda była obdarzona Jego Boską obecnością i mogła być udzielana wszystkim, którzy po Nim przyjmują chrzest. Dlatego grzeszna ludzkość może teraz przez chrzest spotkać się z Bóstwem.
Wreszcie, gdy mamy udział w tym nowym chrzcie przez wodę, którą nasz Boski Pan już uświęcił, widzimy w chrzcie Jezusa objawienie tego, kim stajemy się w Nim. Tak jak Ojciec przemówił i ogłosił Go swoim Synem i tak jak Duch Święty zstąpił na Niego, tak również w naszym chrzcie stajemy się przybranymi dziećmi Ojca i zostajemy napełnieni Duchem Świętym. Chrzest Jezusa ukazuje zatem jasno, kim stajemy się przez chrzest chrześcijański.
Panie, dziękuję Ci za pokorne przyjęcie chrztu, przez które otworzyłeś niebiosa wszystkim grzesznikom. Obym każdego dnia otwierał serce na niezgłębioną łaskę własnego chrztu i coraz pełniej żył z Tobą jako dziecko Ojca, napełnione Duchem Świętym. Jezu, ufam Tobie.
Dalsza lektura:
Chrzest Pański
Polecana książka:
Okres zwykły: tygodnie 1–17
Okres zwykły rozpoczyna się 9 stycznia
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
