15 stycznia 2024
Poniedziałek II tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
„Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Jak długo mają pana młodego u siebie, nie mogą pościć. Lecz przyjdą dni, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w ów dzień, będą pościć”. Mk 2:19–20
Powyższy fragment ukazuje odpowiedź Jezusa udzieloną uczniom Jana Chrzciciela i niektórym faryzeuszom, którzy pytają Go o post. Zwracają oni uwagę, że zarówno uczniowie Jana, jak i faryzeusze przestrzegają żydowskich przepisów dotyczących postu, natomiast uczniowie Jezusa tego nie robią. Odpowiedź Jezusa sięga istoty nowego prawa dotyczącego postu.
Post jest wspaniałą praktyką duchową. Pomaga umacniać wolę w obliczu nieuporządkowanych pokus cielesnych i przyczynia się do oczyszczenia duszy. Trzeba jednak zaznaczyć, że post nie jest rzeczywistością wieczną. Pewnego dnia, gdy staniemy twarzą w twarz z Bogiem w niebie, nie będzie już potrzeby poszczenia ani podejmowania jakiejkolwiek formy pokuty. Dopóki jednak jesteśmy na ziemi, będziemy się zmagać, upadać i gubić drogę, a jedną z najlepszych praktyk duchowych, które pomagają nam powracać do Chrystusa, jest modlitwa połączona z postem.
Post staje się konieczny, „kiedy pan młody zostaje zabrany”. Innymi słowy, post jest konieczny, gdy grzeszymy, a nasza jedność z Chrystusem zaczyna słabnąć. Właśnie wtedy osobista ofiara postu pomaga nam ponownie otworzyć serca na naszego Pana. Jest tak zwłaszcza wtedy, gdy kształtują się i głęboko zakorzeniają grzeszne nawyki. Post dodaje naszej modlitwie wielkiej mocy i poszerza nasze dusze, aby mogły przyjąć „nowe wino” Bożej łaski tam, gdzie najbardziej go potrzebujemy.
Zastanów się dziś nad swoim podejściem do postu i innych praktyk pokutnych. Czy pościsz? Czy regularnie podejmujesz wyrzeczenia, aby umacniać swoją wolę i pełniej zwracać się ku Chrystusowi? A może ta zdrowa praktyka duchowa została w twoim życiu nieco zaniedbana? Odnów dziś swoje zaangażowanie w ten święty wysiłek, a Bóg będzie z mocą działał w twoim życiu.
Panie, otwieram moje serce na nowe wino łaski, którą pragniesz na mnie wylać. Pomóż mi odpowiednio usposobić się do przyjęcia tej łaski i korzystać z wszelkich niezbędnych środków, by coraz bardziej otwierać się na Ciebie. Pomóż mi zwłaszcza podjąć wspaniałą duchową praktykę postu. Niech ten akt umartwienia w moim życiu przyniesie obfity owoc dla Twojego Królestwa. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
