16 stycznia 2024
Wtorek II tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Gdy Jezus przechodził w szabat przez pole zboża, Jego uczniowie zaczęli torować sobie drogę, zrywając kłosy. Na to faryzeusze powiedzieli do Niego: „Spójrz, dlaczego robią to, czego nie wolno robić w szabat?”. Mk 2:23–24
Faryzeusze przywiązywali wielką wagę do wielu rzeczy, które były wypaczeniami prawa Bożego. Trzecie przykazanie wzywa nas: „Święć dzień szabatu”. Ponadto w Księdze Wyjścia 20:8–10 czytamy, że w szabat nie mamy wykonywać żadnej pracy, lecz przeznaczyć ten dzień na odpoczynek. Na podstawie tego przykazania faryzeusze opracowali obszerne komentarze dotyczące tego, co wolno, a czego nie wolno robić w szabat. Uznali, że zrywanie kłosów należy do czynności zakazanych.
W wielu krajach odpoczynek szabatowy niemal dziś zanikł. Niestety, niedziela rzadko jest już dniem przeznaczonym na oddawanie czci Bogu i odpoczynek z rodziną i przyjaciółmi. Z tego powodu trudno nam zrozumieć tak przesadnie surowe potępienie uczniów przez faryzeuszy. Głębszym problemem duchowym wydaje się skrajnie drobiazgowe podejście faryzeuszy. Nie tyle zależało im na oddawaniu czci Bogu w szabat, ile na osądzaniu i potępianiu. I choć dziś rzadko można spotkać ludzi nadmiernie skrupulatnych i drobiazgowych w kwestii odpoczynku szabatowego, często łatwo zauważyć u siebie drobiazgowość w wielu innych sprawach życia.
Pomyśl o swojej rodzinie i najbliższych. Czy robią coś albo mają jakieś nawyki, które sprawiają, że nieustannie ich krytykujesz? Czasami krytykujemy innych za czyny wyraźnie sprzeczne z prawem Bożym. Innym razem krytykujemy ich dlatego, że sami wyolbrzymiamy pewne fakty. Choć ważne jest, by z miłością sprzeciwiać się naruszaniu zewnętrznych przepisów prawa Bożego, musimy bardzo uważać, by nie stawiać siebie w roli sędziego i ławy przysięgłych dla innych, zwłaszcza gdy nasza krytyka opiera się na zniekształceniu prawdy lub wyolbrzymianiu jakiegoś drobiazgu. Innymi słowy, musimy uważać, byśmy sami nie stali się drobiazgowi.
Zastanów się dziś nad wszelkimi skłonnościami do przesadnej i zniekształcającej rzeczywistość krytyki w twoich relacjach z najbliższymi. Czy często zdarza ci się obsesyjnie skupiać na pozornie drobnych wadach innych? Spróbuj dziś powstrzymać się od krytykowania i zamiast tego na nowo podjąć praktykę miłosierdzia wobec wszystkich. Jeśli tak zrobisz, możesz odkryć, że twoje osądy innych nie odzwierciedlają w pełni prawdy prawa Bożego.
Mój miłosierny Sędzio, daj mi serce pełne współczucia i miłosierdzia wobec wszystkich. Usuń z mojego serca wszelką skłonność do osądzania i krytykowania. Wszelki sąd pozostawiam Tobie, drogi Panie, i pragnę jedynie być narzędziem Twojej miłości i Twojego miłosierdzia. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Ilustracja powyżej: Jezus i Jego uczniowie idą przez łany zboża, za pośrednictwem Wikimedia Commons
