23 stycznia 2024
Wtorek III tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Św. Wincentego, diakona i męczennika — wspomnienie dowolne
(Obchodzone 23 stycznia w USA)
Święta Marianna Cope, dziewica — wspomnienie dowolne w USA
„Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Bożą, ten jest Mi bratem, siostrą i matką”. Mk 3:34–35
Jezus mówił wiele rzeczy, które skłaniały ludzi do zatrzymania się i zastanowienia. Dzisiejszy fragment Ewangelii opisuje jedną z takich sytuacji. Tuż przed przytoczonym wyżej fragmentem powiedziano Jezusowi, że Jego Matka i bracia są na zewnątrz i Go szukają. Gdy to usłyszał, zamiast wyjść im na powitanie, zapytał otaczających Go ludzi: „Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?”. Następnie rozejrzał się wokół i odpowiedział na własne pytanie przytoczonymi wyżej słowami Pisma Świętego.
Tym, co mogło skłonić niektórych do zatrzymania się i zastanowienia wówczas — a także dzisiaj, gdy czytamy ten fragment — jest fakt, że słowa Jezusa łatwo można źle zrozumieć. Niektórzy uznają, że dystansował się od własnej rodziny, a nawet że do pewnego stopnia się jej wypierał. Nic jednak nie mogłoby być dalsze od prawdy.
Przede wszystkim wiemy, że Jezus darzył swoją ukochaną Matkę Maryję doskonałą miłością, a Ona odwzajemniała tę miłość w sposób doskonały. Jeśli zaś chodzi o Jego „braci”, powszechne było nazywanie członków dalszej rodziny (na przykład kuzynów) braćmi i siostrami. Zatem ci bracia, którzy przychodzili zobaczyć się z Jezusem, byli Jego bliższymi lub dalszymi krewnymi. I choć nasza Najświętsza Matka, Matka Jezusa, była doskonała pod każdym względem, dalsza rodzina Jezusa taka nie była. Przypomnij sobie, że niektórzy z nich uważali, iż Jezus odszedł od zmysłów, i próbowali przeszkodzić Mu w Jego publicznej działalności.
Wróćmy jednak do naszego pytania: czy Jezus w jakiś sposób wypierał się członków swojej rodziny? Z pewnością nie. Ukazywał natomiast głębszy kontekst swojej nowej rodziny w łasce. Choć więzi biologiczne są darem i należy je szanować oraz pielęgnować, znacznie większe znaczenie mają więzi duchowe powstające dzięki temu, że wspólnie dostosowujemy się do woli Bożej. Jezus po prostu wskazał na ten fakt, stawiając duchową więź rodzinną ponad więzią czysto naturalną. Oczywiście warto również podkreślić, że Matka Jezusa była przede wszystkim Jego Matką nie tylko dlatego, że fizycznie Go urodziła, lecz głównie dlatego, że wraz z Nim pozostawała w doskonałej zgodności z wolą Bożą, a tym samym była najściślej z Nim zjednoczonym członkiem Jego rodziny przez łaskę. To samo może być prawdą o każdym z nas. Kiedy dostosowujemy naszą wolę do woli Bożej, stajemy się „matką” Jezusa w tym sensie, że przez nas wchodzi On w nasz świat. Stajemy się też Jego „braćmi i siostrami”, ponieważ stajemy się bliskimi członkami Jego wiecznej rodziny i cieszymy się głębokim, duchowym zjednoczeniem z Nim.
Rozważ dziś, że twoje powołanie sięga znacznie dalej niż bycie jedynie bratem lub siostrą Chrystusa Jezusa według ciała. Twoim powołaniem jest najściślejsze i najbardziej przemieniające zjednoczenie rodzinne, jakie można sobie wyobrazić. A to zjednoczenie urzeczywistnia się pełniej, gdy starasz się wypełniać wolę Bożą całym sercem, całym umysłem, całą duszą i ze wszystkich sił.
Mój umiłowany Panie, gorąco pragnę coraz pełniej należeć do Twojej najbliższej rodziny w łasce. Pomóż mi zawsze poświęcać się całkowitemu wypełnianiu woli naszego Ojca w niebie. A w miarę jak coraz pełniej dostosowuję swoją wolę do woli Ojca, pociągaj mnie ku coraz głębszemu zjednoczeniu z Tobą. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna „9 dni dla życia”
19–27 stycznia
Dzień piąty: 23 stycznia
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Dalsza lektura –
Św. Wincentego, diakona i męczennika
(Obchodzone 23 stycznia w USA)
Święta Marianna Cope, dziewica
.jpg){kind=link}