10 marca 2024
IV Niedziela Wielkiego Postu (rok B)
Czytania na dziś
Uwaga: Gdy podczas Mszy świętej odbywają się skrutynia, można zamiast tego skorzystać z rozważania i czytań na rok A.
Jezus powiedział do Nikodema: „Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne”. J 3:14–15
Przytoczone wyżej słowa kończą rozmowę Jezusa z Nikodemem, faryzeuszem i członkiem Sanhedrynu. Jest to pierwsza z trzech wzmianek o Nikodemie w Ewangelii według św. Jana. Po raz drugi pojawia się on wtedy, gdy przypomina pozostałym członkom Sanhedrynu, że zanim człowiek zostanie potępiony, trzeba go najpierw wysłuchać. Po raz trzeci jest o nim mowa po zabiciu Jezusa, kiedy Nikodem przyniósł mieszaninę mirry i aloesu, aby przygotować ciało Jezusa do pogrzebu.
Jezus nie był akceptowany przez większość faryzeuszów ani w Sanhedrynie. Dlatego Nikodem podejmował ryzyko, przychodząc do Niego nocą na rozmowę. Jezus jednak wyraźnie dostrzega wiarę w sercu Nikodema i dlatego odpowiada mu, gdy ten pyta Go o Jego naukę. W przeciwieństwie do innych faryzeuszów Nikodem nie próbował zastawić pułapki na naszego Pana; szczerze pragnął zrozumieć.
Na początku tej rozmowy Jezusa z Nikodemem Nikodem daje wyraz rodzącej się w nim wierze w Jezusa, mówiąc: „Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z nim” (J 3:2). Co ciekawe, Jezus przemawia następnie do Nikodema w sposób obrazowy, mówiąc, że do królestwa Bożego można wejść tylko wtedy, gdy człowiek narodzi się „z wysoka” oraz „z wody i Ducha”. Nikodem próbuje to zrozumieć, lecz mu się to nie udaje. Jezus łagodnie go wtedy upomina: „Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie rozumiesz?” (J 3:10). Następnie Jezus nadal posługuje się językiem symbolicznym i obrazami, kończąc przytoczonym wyżej początkiem dzisiejszej Ewangelii, w którym w sposób zawoalowany mówi o swoim nadchodzącym ukrzyżowaniu.
W tej rozmowie Jezusa z Nikodemem ważne jest zrozumienie, że Jezus przemawia w sposób zawoalowany, posługując się językiem symbolicznym, ponieważ Nikodem, choć był na właściwej drodze, nie był jeszcze gotowy na pełne objawienie Ewangelii. Nie potrafił jeszcze w pełni pojąć wszystkiego, co nasz Pan przyszedł objawić. Dlatego Jezus mówił w sposób zawoalowany i zapraszał Nikodema, by nadal szukał ukrytego znaczenia Jego słów.
W naszym życiu możemy przychodzić do Boga i pragnąć, by przemawiał do nas jasno i jednoznacznie, objawiając swoją doskonałą wolę wobec naszego życia. Często jednak tak nie czyni. Dlaczego? Ponieważ Bóg wie, że nie jesteśmy jeszcze gotowi na pełnię prawdy. Kiedy do nas przemawia i kiedy w taki czy inny sposób zyskujemy głębsze zrozumienie, jest to dobre i pokazuje, że jesteśmy na właściwej drodze. Jednak Ewangelia w całej swej pełni jest tak radykalna i tak wymagająca, że większość ludzi nie jest jeszcze gotowa na pełnię prawdy. Dlatego Bóg w swoim współczuciu daje nam tylko tyle, ile w danej chwili jesteśmy w stanie przyjąć. Ta prawda, która uczy nas pokory, powinna jednak zachęcać nas, tak jak Nikodema, byśmy się nie poddawali i nadal otwierali się na pełnię Słowa Bożego.
Zastanów się dzisiaj, na ile otwierasz się na pełnię Słowa Bożego. Co by się stało, gdyby Bóg w bezpośrednim, osobistym objawieniu Bożego poznania odsłonił przed tobą wszystko, co kryje się w Jego świętym umyśle? Czy byłoby to dla ciebie zbyt wiele do przyjęcia? Tak, byłoby. Jednak to pokorne przyznanie się jest ważnym krokiem ku temu właśnie celowi. Uniż się dzisiaj jeszcze pełniej przed tajemniczym Słowem Bożym i módl się o dalszą przemianę i otwartość, aby jasność Bożej prawdy coraz pełniej przenikała twoją duszę.
Mój Panie i Nauczycielu, Twoja święta Prawda jest tak głęboka, tak niezgłębiona i tak przemieniająca, że wciąż przekracza moją zdolność pełnego jej zrozumienia i przyjęcia. Dlatego dziękuję Ci za miłosierdzie, z jakim przemawiasz do mnie w sposób zawoalowany, aby nieustannie prowadzić mnie ku coraz głębszej wierze i coraz głębszemu poznaniu Ciebie. Proszę, nadal otwieraj mój umysł i serce na Ciebie, abym pewnego dnia mógł jak najpełniej zrozumieć Twoją Prawdę. Jezu, ufam Tobie.
Medytacja na IV Niedzielę Wielkiego Postu:
40 dni na pustyni
Nowenna do św. Józefa. Odmawiana od 10 do 18 marca.
Dziewięciomiesięczna nowenna różańcowa z kardynałem Burke’em
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Ilustracje powyżej: Jezus i Nikodem, Aleksandr Andriejewicz Iwanow, za Wikipedią
