12 kwietnia 2024
Piątek II tygodnia okresu wielkanocnego
Czytania na dziś
„Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic się nie zmarnowało”. Zebrali je więc i napełnili dwanaście wiklinowych koszów ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, których było więcej, niż mogli zjeść”. J 6:12–13
Ewangelia według św. Jana jest pełna symbolicznych znaczeń. Powyższy fragment kończy opowieść o cudzie rozmnożenia chlebów i ryb. Po nakarmieniu wielkiej rzeszy ludzi zaledwie pięcioma chlebami jęczmiennymi i dwiema rybami zdołano napełnić dwanaście wiklinowych koszów tym, co pozostało. Dlaczego zostało aż tyle?
Święty Augustyn, komentując ten fragment, wyjaśnia, że Jezus dał ludziom więcej, niż mogli zjeść, aby symbolicznie ukazać prawdy duchowe, które przekraczały zdolność pojmowania tych ogromnych tłumów. Nauczanie Jezusa nakarmiło więc tłumy duchowo tak, że zostały w pełni nasycone. Choć jednak ogół słuchaczy nasycił się tym, czego Jezus ich nauczał, On miał im jeszcze tak wiele do przekazania. Te głębsze prawdy duchowe symbolizuje dwanaście koszów tego, co pozostało.
Dwanaście koszów symbolizuje Dwunastu Uczniów. To ich Jezus wybrał w szczególny sposób, aby mogli otrzymać o wiele więcej. Przypomnij sobie te chwile, gdy Jezus nauczał tłumy w przypowieściach, a później na osobności wyjaśniał ich znaczenie Dwunastu. Objawiał im pewne prawdy, których większość ludzi nie potrafiła zrozumieć i przyjąć.
Warto przyjrzeć się trzem różnym grupom ludzi w kontekście tego cudu i odnieść ten podział do nas dzisiaj. Pierwsza grupa to ci, których nawet nie było przy tym cudzie. Ci, którzy nie podjęli wędrówki, aby być z Jezusem na pustkowiu. To najliczniejsza grupa w społeczeństwie: ludzie, którzy zajmują się codziennymi sprawami, nie szukając u naszego Pana nawet odrobiny pokarmu duchowego.
Druga grupa to ów „wielki tłum”, który poszedł za Jezusem na odległy brzeg Jeziora Galilejskiego, aby z Nim być. Symbolizuje on tych, którzy każdego dnia wytrwale szukają naszego Pana. To ci, którzy wiernie uczestniczą we Mszy świętej, czytają Pismo Święte, codziennie się modlą i pogłębiają swoją wiedzę. Tę grupę ludzi nasz Pan uczy wielu rzeczy, a oni karmią się Jego świętym Słowem i sakramentami.
Trzecia grupa ludzi — Dwunastu Uczniów, których symbolizuje dwanaście wiklinowych koszów tego, co pozostało — to ci, którzy są wyjątkowo wierni naszemu Panu i nieustannie otrzymują od Niego pokarm w obfitości ponad miarę. To ci, którzy starają się zrozumieć i przyjąć najgłębsze prawdy duchowe, aby zostać nakarmionymi i przemienionymi na najgłębszym poziomie.
Rozważ dziś, że pokarm duchowy, który nasz Pan pragnie ci ofiarować, najczęściej znacznie przekracza to, co możesz od razu przyjąć i spożyć. Zrozumienie tego jest jednak pierwszym krokiem do przygotowania się na przyjęcie jeszcze więcej. Rozważając tę obfitość pokarmu duchowego od naszego Pana, na nowo postanów szukać zwłaszcza owych pozostałych „dwunastu wiklinowych koszów” prawd duchowych. Jeśli tak uczynisz, odkryjesz, że przemieniająca głębia darów łaski, którymi nasz Pan pragnie cię obdarzyć, naprawdę nie ma końca.
Mój najhojniejszy Panie, Ty nie tylko dajesz swojemu ludowi pokarm duchowy, lecz dajesz go w obfitości ponad miarę. Gdy codziennie Cię szukam i napełniam się Twoim miłosierdziem, pomóż mi nigdy nie znużyć się ucztowaniem przy tak przeobfitym darze Twojej łaski. Proszę, nakarm mnie, drogi Panie, i pomóż mi spożywać Twoje święte Słowo. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres wielkanocny
Ilustracja powyżej: Rozmnożenie chleba i ryb. Autor: Ambrosius Francken I, Wikimedia Commons
