14 kwietnia 2024
III Niedziela Wielkanocna (rok B)
Czytania na dziś
„Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na Moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie Mnie i przekonajcie się: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam”. Łukasz 24:38–39
Wyobraź sobie, że Jezus ci się ukazuje. Co by było, gdyby pokazał ci rany na swoich rękach i nogach i zaprosił cię, by Go dotknąć i w ten sposób uwierzyć? Czy wzbudziłoby to w tobie wiarę? Najprawdopodobniej tak, do pewnego stopnia. Byłby to początek doświadczenia, które mogłoby odmienić twoje życie, tak jak odmieniło życie tych uczniów. Ukazanie się naszego Pana uczniom sprawiło, że z ludzi zagubionych i pełnych wątpliwości stali się ludźmi pełnymi radości i gorliwości. Z czasem mieli wyruszyć, by głosić Jezusa jako świadkowie Jego śmierci i zmartwychwstania, z odwagą i pragnieniem, aby wszyscy, którzy ich usłyszą, zwrócili się do Jezusa jako swojego Zbawiciela.
Pierwsze czytanie dzisiejszej Mszy świętej opisuje, jak św. Piotr właśnie to czyni. Po uzdrowieniu człowieka chromego przy bramie świątyni zebrał się zdumiony tłum, a Piotr głosił mu Jezusa. Zakończył swoje przemówienie słowami: „A Bóg w ten sposób spełnił to, co zapowiedział przez usta wszystkich proroków, że Jego Mesjasz będzie cierpiał. Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone”.
Dziś powierzono nam tę samą misję, którą otrzymali uczniowie naszego Pana, i musimy głosić z taką samą gorliwością, odwagą i przekonaniem, z jakimi oni głosili. Najpierw musimy zyskać taką samą jak oni pewność co do zwycięstwa Jezusa nad grzechem i śmiercią. Musimy odwrócić się od wszelkiego grzechu i uwierzyć, że pełnię życia można odnaleźć jedynie w Chrystusie Jezusie. Następnie jednak musimy całym swoim jestestwem zaangażować się w głoszenie tej wiary.
Zacznij od zastanowienia się, jak głęboko wierzysz w Jezusa jako Zbawiciela świata. Choć może kusić cię myśl, że osobiste ukazanie się Jezusa pomogłoby ci pogłębić wiarę w Niego, prawda jest taka, że pierwsi uczniowie nie zostali przekonani przede wszystkim przez to, że Jezus ukazywał się im w sposób cielesny. Dar ten przyszedł raczej przede wszystkim przez duchowe dotknięcie ich umysłów. Po tym, jak Jezus ukazał się uczniom w sposób cielesny, czytamy, że „oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma”. To właśnie przekonało ich bardziej niż cokolwiek innego — duchowy dar rozumu. Ten dar jest dziś ofiarowany także tobie, tak jak był ofiarowany pierwszym uczniom Jezusa.
Święty Tomasz z Akwinu wyjaśnia, że duchowy dar rozumu jest darem, który objawia nam samą istotę Boga. Tłumaczy, że jest to znacznie głębsza forma poznania niż ta, którą uzyskujemy za pomocą naszych pięciu zmysłów. Samo zobaczenie czegoś na własne oczy, dotknięcie tego czy usłyszenie nie jest więc nawet w przybliżeniu tak przekonujące jak poznanie uzyskane dzięki duchowemu darowi rozumu. Dar rozumu pozwala nam „czytać wewnątrz” i wnikać w samą istotę czegoś. Z tego powodu cielesne ukazanie się Jezusa mogło być pierwszym krokiem ku wierze, ale dopiero gdy ci sami uczniowie spotkali naszego Pana we własnych duszach, dostrzegając wewnętrznie samą istotę Jego zmartwychwstania, zostali przemienieni na zawsze. Tylko ta forma poznania mogła ich następnie przekonać, by wyruszyli i głosili orędzie zbawienia.
Zastanów się dziś nad tym, jak ty znasz Jezusa i jak przemieniająca moc Jego zmartwychwstania działa w twoim życiu. Czy Bóg przemówił do ciebie w głębi twojej duszy? Czy stało się twoim udziałem to wewnętrzne poznanie i otwarcie umysłu? Słuchaj uważnie naszego Pana — nie tylko uszami, lecz przede wszystkim duchem. To właśnie tam, w swoim wnętrzu, podobnie jak pierwsi uczniowie, poznasz życie, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa i uwierzysz w nie, aby następnie wyruszyć z mocą do głoszenia tych prawd innym.
Mój Panie, który się objawiasz, ukazałeś się swoim uczniom nie tylko cieleśnie, lecz także duchowo, objawiając im w ich wnętrzu samą swoją istotę. Proszę, obdarz mnie tym darem, drogi Panie. Obym poznał Ciebie i uwierzył w Ciebie całym sercem. Gdy tak się stanie, proszę, posłuż się mną jako narzędziem Twojego miłosierdzia wobec innych. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres wielkanocny
