பிப்ரவரி 13, 2020
பொதுக்காலம் ஐந்தாம் வாரத்தின் வியாழன்
இன்றைய வாசகங்கள்
தீய ஆவி பிடித்த மகளைக் கொண்டிருந்த ஒரு பெண் அவரைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு உடனே வந்து அவரது காலடியில் விழுந்தாள். அப்பெண் கிரேக்கப் பெண்; பிறப்பால் சிரிய பெனிசிய இனத்தைச் சேர்ந்தவள். தன் மகளிடமிருந்து பேயை ஓட்டுமாறு அவரிடம் மன்றாடினாள். அவர் அவளிடம், “முதலில் பிள்ளைகள் வயிறார உண்ணட்டும். ஏனெனில் பிள்ளைகளின் உணவை எடுத்து நாய்களுக்குப் போடுவது முறையல்ல” என்றார். மாற்கு 7:25-27
இயேசு ஏன் இந்தப் பெண்ணிடம் அவ்வாறு பேசினார்? ஒருவேளை அச்சத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் அவள் அவரிடம் வந்து, அவரது காலடியில் விழுந்து, தன் மகளுக்கு உதவுமாறு மன்றாடுகிறாள். இயேசு முதலில் அவளை மென்மையுடனும் பரிவுடனும் அணுகி, அவளுடைய மகளைப் பற்றி விசாரித்து, “ஓ, நிச்சயமாக உன் மகளுக்கு உதவுவேன். என்னை அவளிடம் அழைத்துச் செல்” என்று கூறுவார் என ஒருவர் எதிர்பார்க்கலாம். ஆனால் அவர் அவ்வாறு கூறவில்லை. “பிள்ளைகளின் உணவை எடுத்து நாய்களுக்குப் போடுவது முறையல்ல” என்று அவளிடம் சொல்கிறார். ஐயோ! உண்மையாகவா? அவர் உண்மையிலேயே அப்படிச் சொன்னாரா? ஏன் இப்படியொரு வார்த்தையை அவர் சொல்ல வேண்டும்?
முதலில், இயேசு கூறுவது எதுவாயினும் அது அன்பின் செயல் என்பதை நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டும். அது மிகுந்த கனிவும் இரக்கமும் கொண்ட செயல். இதை நாம் அறிவோம்; ஏனெனில் இயேசுவின் இயல்பே இதுதான். அவர் அன்பும் இரக்கமுமே ஆனவர். அப்படியானால், முரண்பாடாகத் தோன்றும் இதை நாம் எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது?
இந்த உரையாடலைப் புரிந்துகொள்வதற்கான திறவுகோல், அதன் இறுதி விளைவைப் பார்ப்பதுதான். இந்தப் பெண் இயேசுவுக்கு எவ்வாறு பதிலளித்தாள் என்பதையும் உரையாடல் எவ்வாறு முடிந்தது என்பதையும் நாம் பார்க்க வேண்டும். அவ்வாறு பார்க்கும்போது, அந்தப் பெண் வியக்கத்தக்க தாழ்ச்சியுடனும் விசுவாசத்துடனும் பதிலளிப்பதைக் காண்கிறோம். இயேசு கூறுவது உண்மையே. ஒருவகையில், அவரது அருளையும் இரக்கத்தையும் பெற யாருக்கும் உரிமை இல்லை என்பதே அவர் கூறுவதன் பொருள் என நாம் புரிந்துகொள்ளலாம். தங்கள் வாழ்வில் கடவுள் செயல்படுவதற்கு அவளும் அவளுடைய மகளும் உட்பட யாருமே “தகுதியுடையவர்கள்” அல்ல. இயேசு இதை அறிந்திருக்கிறார். எனவே, இவ்வாறு கூறுவதன் மூலம், அவளுடைய ஆழ்ந்த விசுவாசத்தை அனைவரும் காணும் வகையில் வெளிப்படுத்த அவளுக்கு ஓர் அருமையான வாய்ப்பை அளிக்கிறார். அவரது வார்த்தைகள் அவளை விசுவாசம், எதிர்நோக்கு, நம்பிக்கை ஆகியவற்றின் ஒளிவிளக்காகச் சுடர்விடச் செய்கின்றன. இதுவே இயேசுவின் நோக்கம்; அது நிறைவேறியது. அவள் அவரிடம் வந்தபோதே, அவளுக்கு உண்மையிலேயே ஆழ்ந்த விசுவாசம் இருந்ததை அவர் உடனே அறிந்திருந்ததால் அது நிறைவேறியது. அவள் தாழ்ச்சியுடனும் நம்பிக்கையுடனும் பதிலளிப்பாள் என்று அவர் அறிந்திருந்தார். அவளும் அவ்வாறே செய்தாள். எனவே அவளுடைய விசுவாசமும் தாழ்ச்சியும் வெளிப்படுவதை நம்மால் காண முடிகிறது.
இன்று, இந்தத் தாழ்ச்சியுள்ள பெண்ணின் அழகிய விசுவாசத்தைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவளுடைய நிலையில் உங்களை வைத்துப் பார்த்து, இயேசு இதே வார்த்தைகளை உங்களிடம் கூறுவதைக் கேட்க முயலுங்கள். நீங்கள் எவ்வாறு பதிலளிப்பீர்கள்? கோபத்தோடோ கலக்கத்தோடோ பதிலளிப்பீர்களா? உங்கள் செருக்கு புண்படுமா? அல்லது, கடவுள் தருவதெல்லாம் நாம் உரிமை கொண்டாடிப் பெற முடியாத கொடையே என்பதை ஏற்றுக்கொண்டு, இன்னும் ஆழ்ந்த தாழ்ச்சியுடன் பதிலளிப்பீர்களா? இவ்வாறு பதிலளிப்பதே நம் ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் கடவுள் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் விசுவாசச் செயலாக இருக்கக்கூடும். நமக்கு மிகவும் தேவையான அவரது இரக்கம் பொழியப்படுவதற்கான திறவுகோலும் இதுவே.
ஆண்டவரே, தயவுசெய்து என்னைத் தாழ்ச்சியுள்ளவனாக்கும். என் செருக்கை அகற்றும். உமது காலடியில் விழ எனக்கு உதவும். உம்மீது நான் கொண்ட அன்பினால், நீர் உமது அருளின் களஞ்சியத்தைத் திறந்து என்மீது பொழியத் தூண்டப்படுமளவுக்கு, உம்மை ஆழமாக நம்ப எனக்கு உதவும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
