பிப்ரவரி 20, 2020
பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரம் வியாழக்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
மானிடமகன் மிகுந்த துன்பங்களை அனுபவிக்கவும், மூப்பர்கள், தலைமைக் குருக்கள், மறைநூல் அறிஞர்கள் ஆகியோரால் புறக்கணிக்கப்படவும், கொல்லப்படவும், மூன்று நாள்களுக்குப் பின் உயிர்த்தெழவும் வேண்டும் என்று இயேசு திருத்தூதர்களுக்குக் கற்பிக்கத் தொடங்கினார். இதை அவர் வெளிப்படையாகச் சொன்னார். அப்போது பேதுரு அவரைத் தனியே அழைத்துச் சென்று கடிந்துகொள்ளத் தொடங்கினார். மாற்கு 8:31-32
பேதுரு ஏன் இயேசுவைத் தனியே அழைத்துச் சென்று கடிந்துகொண்டார்? இயேசுவின் மீதுள்ள கோபத்தால் அவர் அவ்வாறு கடிந்துகொண்டாரா? இல்லை, பெரும்பாலும் பேதுரு தம் உள்ளத்தில் உணர்ந்த அச்சத்தின் காரணமாகவே அவ்வாறு கடிந்துகொண்டிருக்க வேண்டும்.
இயேசு திருத்தூதர்களுக்குக் “கற்பிக்கத் தொடங்கினார்” என்று இந்தப் பகுதி கூறுகிறது: விரைவில் தாம் பெரிதும் துன்புறப் போவதாகவும், புறக்கணிக்கப்பட்டுக் கொல்லப்படப் போவதாகவும் அவர் கற்பித்தார். இதை ஏற்றுக்கொள்வதும் புரிந்துகொள்வதும் திருத்தூதர்களுக்குக் கடினமாக இருந்திருக்கும். கடினமான ஒரு செய்தியை உள்வாங்கிக்கொள்ளும்போது நாம் அனைவரும் அனுபவிக்கும் உணர்வுகளையும் எண்ணங்களையும் முதலில் அவர்களும் அனுபவித்திருப்பார்கள். முதலில் நாம் அதை ஏற்க மறுக்கலாம்; பின்னர் கோபப்படலாம், அதிலிருந்து தப்பிக்க வழி தேடலாம், பீதியடையலாம், குழம்பிப் போகலாம், இன்னும் பலவற்றை அனுபவிக்கலாம். துயரத்தின் பல நிலைகளைக் கடந்து ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலைக்கு வருவது இயல்பானதே; பேதுருவும் இதைத்தான் அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தார் என்று தோன்றுகிறது.
இயேசு அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தத் தொடங்கியதை ஏற்றுக்கொள்வதில் ஏற்பட்ட உள்ளப் போராட்டத்தால், பேதுரு அதற்குத் தடைபோட முயன்றார். இந்த நிகழ்வைப் பற்றிய மத்தேயுவின் பதிவில், பேதுரு கூறிய சொற்களையே நாம் கேட்கிறோம்: “ஆண்டவரே, கடவுள் இதைத் தடுத்தருளட்டும்! இப்படி எதுவும் உமக்கு ஒருபோதும் நேரக்கூடாது” (மத். 16:22).
பேதுருவின் சொற்கள் நிச்சயமாக இயேசுவின் மீதான அக்கறையை வெளிப்படுத்தின. ஆனால், பேதுருவுக்கு இயேசுவின்மீது அக்கறை இருந்தது என்பதாலேயே அவருடைய சொற்கள் உதவியாக இருந்தன என்று பொருளல்ல என்பதை நினைவில் கொள்வது முக்கியம்.
நிகழ்வு தொடரும்போது, இயேசு பேதுருவைக் கடுமையாகக் கடிந்துகொள்கிறார். ஆனால், பேதுருவின் அச்சத்தையும் குழப்பத்தையும் நீக்க உதவும் பொருட்டு, அவர்மீதுள்ள அன்பினாலேயே அவ்வாறு செய்கிறார். சிலுவையைப் பற்றிய முன்னறிவிப்பைக் கேட்டு பேதுரு அஞ்சுவது புரிந்துகொள்ளக்கூடியதே. கடுமையான சிலுவையையோ துன்பத்தையோ எதிர்கொள்ளும்போது நம்மில் எவரும் அச்சம் கொள்வதும் புரிந்துகொள்ளக்கூடியதே. இங்கு நாம் உணர வேண்டிய முக்கியமான உண்மை என்னவென்றால், நாம் அச்சத்திலேயே உழன்றுகொண்டிருப்பதை இயேசு விரும்புவதில்லை. நமது மனித பலவீனத்தின் காரணமாக, நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட சிலுவைகளை விட்டு நாம் ஓடிப்போவதை அவர் விரும்புவதில்லை. மாறாக, நாம் அவரை நோக்கித் திரும்பி, அவர் சிந்திப்பதுபோல் சிந்திக்கவும், அவர் செயல்படுவதுபோல் செயல்படவும், அவர் தமது சிலுவையைத் தழுவிக்கொண்டு துன்பங்களை எதிர்கொண்டதுபோல் நாமும் நமது துன்பங்களை எதிர்கொள்ளவும் முயல வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார்.
கடவுள் உங்களைச் செய்ய அழைக்கும் கடினமான காரியங்களுக்கு நீங்கள் எவ்வாறு பதிலளிக்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஆம், பெரும் தியாகமும் பேரன்பும் தேவைப்படும் செயல்களைச் செய்ய அவர் நாள்தோறும் உங்களை அழைக்கிறார் என்பதில் நீங்கள் உறுதியாக இருக்கலாம். இது வேதனை தரும் அனுபவமாக இருக்கலாம். ஆனால் எந்தச் சிலுவையின் வேதனையும் அதைச் சுமப்பதிலிருந்து உங்களைத் தடுக்க நீங்கள் ஒருபோதும் அனுமதிக்கக் கூடாது. உங்கள் சிலுவைகளை எதிர்கொள்ளும் துணிவுக்காகச் செபியுங்கள். அச்சத்திலிருந்து விடுதலை பெறும் பாதையில் உங்களை வழிநடத்த ஒரு கண்டிப்பு தேவை என்பதை நீங்கள் உணரும்போது, இயேசுவின் அன்பான கண்டிப்பை ஏற்றுக்கொள்ளவும் மனம் திறந்திருங்கள்.
ஆண்டவரே, உமது மாட்சிமிக்க சிலுவையின் புனிதப் பலியை நீர் துணிவுடனும் அச்சமின்றியும் எதிர்கொண்டீர் என்பதை நான் அறிவேன். உமது அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்ற நான் அழைக்கப்படும்போது, பேதுருவை ஆட்கொண்டதுபோல் அச்சம் என்னையும் ஆட்கொள்ளக்கூடும் என்பதை உணர்கிறேன். அத்தகைய நேரங்களில் என்னை வலுப்படுத்தி, நீர் என்ன கேட்டாலும் உமக்கு “ஆம்” என்று சொல்ல எனக்குத் தேவையான அருளைத் தந்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மை நம்புகிறேன்.
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
