பிப்ரவரி 25, 2020
பொதுக்காலம் ஏழாம் வாரம் செவ்வாய்க்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
அவர்கள் கப்பர்நாகுமுக்கு வந்தார்கள். வீட்டிற்குள் சென்றதும் இயேசு அவர்களிடம், “வழியில் எதைப் பற்றி வாதாடிக்கொண்டிருந்தீர்கள்?” என்று கேட்டார். ஆனால் அவர்கள் அமைதியாக இருந்தார்கள். ஏனெனில், தங்களுள் பெரியவர் யார் என்று வழியில் தங்களிடையே விவாதித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். மாற்கு 9:33-34
திருத்தூதர்கள் உடனடியாகக் குற்றவுணர்வால் நிறைந்ததால் “அமைதியாக இருந்தார்கள்.” தங்களுள் பெரியவர் யார் என்று அவர்கள் அறிவீனமாக வாதாடிக்கொண்டிருந்தார்கள். எதைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தீர்கள் என்று இயேசு கேட்டபோது, அதை ஒப்புக்கொள்ள அவர்கள் வெட்கப்பட்டார்கள். தங்கள் உரையாடல் அறிவீனமானது என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள். இதைத் தொடர்ந்து, உண்மையான தாழ்ச்சியைப் பற்றிய அழகிய போதனையை இயேசு வழங்குகிறார். ஆனால், திருத்தூதர்கள் அனுபவித்த குற்றவுணர்விலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளும் பாடத்தைப் பார்ப்போம்.
குற்றவுணர்வு தீமையான ஒன்றா? குற்றவுணர்வு கொள்வது விரும்பத்தகாததா? “கத்தோலிக்கக் குற்றவுணர்வு” என்பது அளவுக்கு மீறி ஒடுக்குகின்ற ஒழுக்கப் போதனைகளின் விளைவா? வருத்தத்திற்குரிய வகையில், இன்றைய உலகில் பெரும்பாலான குற்றவுணர்வுகள் மெல்ல மெல்ல மறைந்துவருவதுபோல் தெரிகிறது. பலரும் “குற்றவுணர்வற்ற” மனச்சாட்சியுடன் கடவுளின் சட்டத்தை மீறுவதில் மேலும் பிடிவாதமாகி வருகிறார்கள். ஆனால், குற்றவுணர்வு பல நேரங்களில் நன்மையானது என்பதே உண்மை! உங்கள் ஒழுக்கத் தவறைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டதன் விளைவாக உங்களுக்குக் குற்றவுணர்வு ஏற்பட்டால், அது நல்லதே! இந்நிலையில், குற்றவுணர்வு என்பது உங்கள் மனச்சாட்சி செயல்படுகிறது என்பதற்கான அடையாளம்.
நிச்சயமாக, மிகையான பாவ அச்சம் கொண்டவர்களும் இருக்கிறார்கள். சிறிதளவே குற்றவுணர்வு கொள்ள வேண்டியபோதும் அவர்கள் அளவுக்கு அதிகமாகக் குற்றவுணர்வு கொள்கிறார்கள். அல்லது, தாங்கள் செய்த பாவத்தின் காரணமாக அல்லாமல், குழம்பிய மனச்சாட்சியின் காரணமாகக் குற்றவுணர்வு கொள்கிறார்கள். இது ஆரோக்கியமானதல்ல; இதற்குத் தீர்வு காண வேண்டும். எனினும், நமது காலத்தில் ஆரோக்கியமான குற்றவுணர்வு இல்லாமையே பெரும்பாலும் பரவலான பிரச்சினையாக உள்ளது.
இயேசுவுக்கும் அவரது திருத்தூதர்களுக்கும் இடையே நிகழ்ந்த இந்தச் சந்திப்பிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம் ஒருவேளை இதுவாக இருக்கலாம்: நாம் தவறு செய்திருக்கிறோம் என்பது தெளிவாக இருக்கும்போது, நம் வாழ்வில் குற்றவுணர்வை அனுபவிப்பது நல்லதும் ஆரோக்கியமானதுமாகும். நமது வழிகளை மாற்றிக்கொள்வதற்கான அழைப்பாக இந்தக் குற்றவுணர்வைக் கருதி, அதற்குச் செவிசாய்ப்பதும் நல்லதும் ஆரோக்கியமானதுமாகும்.
இயேசு திருத்தூதர்களை மென்மையாகக் கடிந்துகொண்ட பின், உண்மையான மேன்மையின் பொருளையும் அவர்களுக்கு மென்மையாகக் கற்பித்தார். நமது பாவங்களுக்காக நாம் தாழ்மையுடன் குற்றவுணர்வு கொள்ளும்போது, நம்மிடமும் அவர் இதே அணுகுமுறையைத்தான் கையாள்வார்.
உங்கள் மனச்சாட்சி எவ்வளவு நன்றாகச் செயல்படுகிறது என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். சில நேரங்களில் அது அளவுக்கு மீறிய பாவ அச்சம் கொண்டிருக்கிறதா? அல்லது, அதற்கு நேர்மாறான மறுகோடிக்குச் சென்று, பாவத்தைப் பாவமாகக் காணத் தவறி, உறுத்தலின்றி இருக்கிறதா? அல்லது, நீங்கள் வழிதவறும்போது உங்களை வழிநடத்துவதற்காகத் தேவைக்கேற்பத் தகுந்த குற்றவுணர்வை ஏற்படுத்தும் சமநிலையான, நல்ல, ஆரோக்கியமான மனச்சாட்சியால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்களா? நற்பண்புள்ள மனச்சாட்சியின் இந்த நடுநிலையான வழியை நாடுங்கள்; நம் ஆண்டவர் நாள்தோறும் உங்களை வழிநடத்த அனுமதியுங்கள்.
ஆண்டவரே, என் மனச்சாட்சியை உமக்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறேன். என் மனச்சாட்சி ஓர் திருத்தலம், உம்மைச் சந்திக்கவும் உமது குரலைக் கேட்கவும் நான் அழைக்கப்படும் புனித இடம் என்பதை அறிந்திருக்கிறேன். ஒவ்வொரு நாளும் உம்மால் வழிநடத்தப்படும்படி, என் மனச்சாட்சி உமது நற்செய்தியின் முழு உண்மைக்கும் எப்போதும் திறந்திருக்கட்டும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சிலுவையடியில் 40 நாட்கள்:
நம் பேறுபெற்ற அன்னையின் இதயத்திலிருந்து ஓர் அன்புப் பார்வை
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
திருப்பலி வாசகங்களுக்கான தெரிவுகள்
குறிப்பு: இந்தப் பதிவின் மேல்பகுதியில் இப்போது வத்திக்கானிலிருந்து பெறப்படும் அன்றைய வாசகங்களைப் பயன்படுத்துகிறோம். வத்திக்கான் இணையதளம் உலகளாவிய பயன்பாட்டிற்குரியதாகவும், கைப்பேசியில் எளிதாகப் பயன்படுத்தக்கூடியதாகவும் இருப்பதோடு, பாதுகாப்பாக உலாவுவதற்கு SSL (பாதுகாப்புச் சான்றிதழ்) பயன்படுத்துவதுமே இதற்குக் காரணம். பிற ஆதாரங்களிலிருந்து வாசகங்களைப் பார்க்க விரும்பினால், மேலேயுள்ள இணைப்பைச் சொடுக்குங்கள் (USCCB, iBreviary, Universalis வழங்கும் எருசலேம் விவிலியம்).
