மார்ச் 11, 2020
தவக்காலத்தின் இரண்டாம் வாரம் — புதன்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
இயேசு மறுமொழியாக, “நீங்கள் என்ன கேட்கிறீர்கள் என்று உங்களுக்குத் தெரியவில்லை. நான் குடிக்கப்போகும் கிண்ணத்தில் உங்களால் குடிக்க முடியுமா?” என்று கேட்டார். அவர்கள் அவரிடம், “எங்களால் முடியும்” என்றார்கள். அவர், “என் கிண்ணத்தில் நீங்கள் நிச்சயமாகக் குடிப்பீர்கள். ஆனால் என் வலப்புறத்திலும் இடப்புறத்திலும் அமரும் இடங்களை அளிப்பது எனது உரிமையல்ல; என் தந்தை யாருக்காக அவற்றை ஏற்பாடு செய்துள்ளாரோ அவர்களுக்கே அவை உரியவை” என்றார். மத்தேயு 20:22–23
நல்ல எண்ணங்களைக் கொண்டிருப்பது எளிது. ஆனால் அது மட்டுமே போதுமா? அன்புமிக்க ஒரு தாய் இயேசுவிடம் வந்து, அவர் தமது அரச அரியணையில் அமரும்போது தன் மகன்கள் இருவரும் அவரது வலப்புறத்திலும் இடப்புறத்திலும் அமர்வார்கள் எனத் தனக்கு வாக்களிக்குமாறு கேட்டார். அதற்குப் பின்னரே, அந்தச் சகோதரர்களான யாக்கோபுக்கும் யோவானுக்கும் இயேசு மேலே உள்ள நற்செய்திப் பகுதியின் வார்த்தைகளைக் கூறினார். இயேசுவிடம் அவ்வாறு கேட்டது ஒருவேளை சற்றுத் துணிச்சலான செயலாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அவரது வேண்டுகோளுக்குப் பின்னால் இருந்தது ஒரு தாயின் அன்புதான் என்பது தெளிவு.
இருப்பினும், தாம் என்ன கேட்கிறார் என்பதை அவர் உண்மையில் உணர்ந்திருக்கவில்லை என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். தாம் என்ன கேட்கிறார் என்பதை உணர்ந்திருந்தால், இயேசுவிடம் இந்த “சலுகையை” அவர் கேட்டிருக்கவே மாட்டார். இயேசு எருசலேமுக்குச் சென்றுகொண்டிருந்தார். அங்கே அவர் சிலுவையாகிய தமது அரியணையில் ஏறிச் சிலுவையில் அறையப்படவிருந்தார். இந்தச் சூழலில்தான், யாக்கோபும் யோவானும் அவருடன் அவரது அரியணையில் அமர முடியுமா என்று இயேசுவிடம் கேட்கப்படுகிறது. இதனால்தான் இயேசு அந்த இரு திருத்தூதர்களிடமும், “நான் குடிக்கப்போகும் கிண்ணத்தில் உங்களால் குடிக்க முடியுமா?” என்று கேட்கிறார். அதற்கு அவர்கள், “எங்களால் முடியும்” என்று பதிலளிக்கிறார்கள். “என் கிண்ணத்தில் நீங்கள் நிச்சயமாகக் குடிப்பீர்கள்” என்று கூறி இயேசுவும் இதை உறுதிப்படுத்துகிறார்.
தமது அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றவும், பிறர்மீதுள்ள அன்பிற்காகத் தங்கள் உயிரைத் துணிவுடன் தியாகமாக அளிக்கவும் இயேசு அவர்களை அழைத்தார். அவர்கள் எல்லா அச்சத்தையும் கைவிட வேண்டியிருந்தது. கிறிஸ்துவுக்கும் அவரது பணிக்கும் சேவை செய்ய முயலும்போது, தங்களுடைய சிலுவைகளுக்கு “ஆம்” என்று சொல்லத் தயாராகவும் மனமுவந்தவர்களாகவும் இருக்க வேண்டியிருந்தது.
இயேசுவைப் பின்பற்றுவதை நாம் அரைகுறை மனதுடன் செய்யக்கூடாது. நாம் கிறிஸ்துவின் உண்மையான சீடர்களாக இருக்க விரும்பினால், நாமும் அவரது விலைமதிப்பற்ற திருஇரத்தக் கிண்ணத்திலிருந்து நம் ஆன்மாவின் ஆழம்வரை பருகி, அந்தக் கொடையால் ஊட்டம் பெற வேண்டும். அப்போதுதான் நம்மையே முழுமையாகத் தியாகம் செய்யும் அளவுக்கு நம்மைக் கொடுக்கத் தயாராகவும் மனமுவந்தவர்களாகவும் இருப்போம். எதையும் நமக்கென வைத்துக்கொள்ளாமல் அனைத்தையும் அளிக்க நாம் தயாராகவும் மனமுவந்தவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும்; அதற்கு மிகப்பெரிய தியாகம் தேவைப்பட்டாலும் அவ்வாறே இருக்க வேண்டும்.
உண்மைதான், மிகச் சிலரே உண்மையிலேயே மறைசாட்சிகளாக உயிர்துறக்க அழைக்கப்படுவார்கள். ஆனால் நாம் அனைவருமே உள்ளத்தில் மறைசாட்சிகளாக இருக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். அதாவது, நமக்கே நாம் இறந்தவர்களாகும் அளவுக்குக் கிறிஸ்துவுக்கும் அவரது திருவுளத்திற்கும் நம்மை முற்றிலுமாக ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டும்.
“நான் குடிக்கப்போகும் கிண்ணத்தில் உன்னால் குடிக்க முடியுமா?” என்று இயேசு உங்களிடம் கேட்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். எதையும் உங்களுக்கென வைத்துக்கொள்ளாமல், அனைத்தையும் மனமுவந்து கொடுக்க உங்களால் முடியுமா? கடவுள்மீதும் பிறர்மீதும் நீங்கள் கொண்டுள்ள அன்பு முழுமையானதாகவும் நிறைவானதாகவும் இருந்து, அச்சொல்லின் உண்மையான பொருளில் நீங்கள் ஒரு மறைசாட்சியாக இருக்க முடியுமா? “ஆம்” என்று சொல்லத் தீர்மானியுங்கள்; அவரது விலைமதிப்பற்ற திருஇரத்தக் கிண்ணத்திலிருந்து பருகுங்கள்; நாள்தோறும் உங்கள் வாழ்வை முழுமையான தியாகமாக ஒப்புக்கொடுங்கள். அவ்வாறு செய்வது தகுதியானதே; உங்களால் அதைச் செய்ய முடியும்!
ஆண்டவரே, உம்மீதும் பிறர்மீதும் நான் கொண்டுள்ள அன்பு, எனக்கென எதையும் வைத்துக்கொள்ளாத அளவுக்கு முழுமையானதாக இருக்கட்டும். என் மனதை உமது உண்மைக்கு மட்டுமே அர்ப்பணித்து, என் விருப்பத்தை உமது வழிக்கு ஒப்புக்கொடுப்பேனாக. உமது முழுமையான, தியாகமிக்க அன்பை நானும் பின்பற்றும்படி, உமது விலைமதிப்பற்ற திருஇரத்தமாகிய கொடை இந்தப் பயணத்தில் எனக்கு வலிமையாக இருப்பதாக. இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சிலுவையடியில் 40 நாட்கள் – பதினான்காம் சிந்தனை – “அவர் உங்களுக்குச் சொல்வதையெல்லாம் செய்யுங்கள்”
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
