ஆகஸ்ட் 13, 2023
பொதுக்காலம் பத்தொன்பதாம் ஞாயிறு (ஆண்டு அ)
இன்றைய வாசகங்கள்
மக்களுக்கு உணவளித்த பின், இயேசு கூட்டத்தினரை அனுப்பிவிடும் வேளையில், தம் சீடர்களைப் படகில் ஏறித் தமக்கு முன்னே அக்கரைக்குச் செல்லுமாறு பணித்தார். கூட்டத்தினரை அனுப்பிவிட்ட பின்பு, அவர் தனியே செபிக்க மலைமேல் ஏறினார். மாலையானபோது அவர் அங்கே தனியாக இருந்தார். மத்தேயு 14:22–23
இன்றைய நற்செய்தி நாம் சிந்திப்பதற்காக இரு வேறுபட்ட காட்சிகளை நம்முன் வைக்கிறது. முதல் காட்சி மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது; இரண்டாவது, இயேசு தண்ணீரின்மீது நடந்து வந்த நிகழ்வு. இரண்டாவது நிகழ்வில், சூரியன் உதிப்பதற்கு முந்தைய அதிகாலை வேளையில், சீடர்கள் காற்றையும் அலைகளையும் எதிர்த்துத் துடுப்பு வலித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இயேசு தண்ணீரின்மீது நடந்து வருவதை அவர்கள் கண்டு அஞ்சினார்கள். அவர்கள் அனுபவித்த அச்சத்தை இயேசு எதிர்கொண்டு, பேதுரு தம்மீது கொண்டுள்ள நம்பிக்கையின் அடையாளமாகத் தண்ணீரின்மீது நடந்து வருமாறு அவரை அழைக்கிறார். பேதுரு தண்ணீரின்மீது நடக்கத் தொடங்குகிறார்; பின்னர் அச்சத்தால் மூழ்கத் தொடங்குகிறார். அவர் இயேசுவை நோக்கிக் கூக்குரலிடுகிறார். இயேசு அவரைப் பிடித்துக்கொண்டு, அவருடைய நம்பிக்கைக் குறைவுக்காக அவரை மென்மையாகக் கடிந்துகொள்கிறார்.
இந்த நற்செய்திப் பகுதியில் வரும் முதல் காட்சியை, இரண்டாவது காட்சிக்கான பின்னணியாகப் புரிந்துகொள்வது பயனுள்ளதாக இருக்கும். இந்த முதல் காட்சியில், இயேசு ஐயாயிரம் பேருக்கு உணவளித்த பின்பு கூட்டத்தினரை அனுப்பிவிட்டு, முற்றிலும் தனியாகச் செபிப்பதற்காக ஒரு மலைமேல் ஏறிச் செல்வதைக் காண்கிறோம். இயேசு எப்போதும் தந்தையோடு நிறைவான ஒன்றிப்பில் இருந்ததால், அவருக்குச் செபம் தேவைப்படவில்லை. இருப்பினும் அவர் செபித்தார்; ஏனெனில் தம் தந்தையோடு அவர் கொண்டிருந்த ஆழமான ஒன்றிப்பின் மனித வெளிப்பாடாக அவரது செபம் அமைந்தது. அவர் செபித்தபோது, தம்மைப் பின்பற்றவிருக்கும் அனைவருக்கும் ஒரு முன்மாதிரியையும் அளித்தார்; தனிச்செபத்தின் முக்கியத்துவத்தைத் தம் முன்மாதிரியால் அவர்களுக்குக் கற்பித்தார். இவ்வேளையில் அவர் கற்பித்த முதன்மையான பாடம் இதுவே: வாழ்வில் தடைகளாகத் தோன்றும் அனைத்தையும் வெற்றிகொள்வதற்கும், நிறைவான நம்பிக்கையுடன் அச்சத்தை எதிர்கொள்வதற்கும் தேவையான தொலைநோக்கு ஆயத்தம் செபமே.
முதலாவதாக, இயேசு தம் செபத்தின் வழியாக வெற்றிகொண்ட வெளிப்படையான “தடை”, புயல் வீசிய கடலின்மீது அவர் நடந்ததில் அடையாளமாக வெளிப்பட்டது. யாரும் தண்ணீரின்மீது நடப்பதில்லை. இயற்கை விதிகளின்படி அது இயலாதது. ஆனால் அதுதான் இங்கே வலியுறுத்தப்படும் கருத்து. தனிப்பட்ட செப வாழ்வுக்கு நாம் முன்னுரிமை அளிக்கும்போது, நமக்கு இயலாததாகத் தோன்றுவதை நிறைவேற்றக் கடவுள் நம்மை வழிநடத்துவார். அது உண்மையிலேயே தண்ணீரின்மீது நடப்பதாக இருக்க வேண்டியதில்லை; ஆனால் இரவைச் செபத்தில் கழித்த பின்பு அவர் தண்ணீரின்மீது நடந்தது, வாழ்வில் நாம் எதிர்கொள்ளும், இயலாததாகத் தோன்றும் ஒவ்வொன்றுக்கும் அடையாளமாக இருக்கிறது. கடவுள் திருவுளம் கொண்டால், இயலாதது எதுவுமில்லை என்பதே இங்குள்ள பாடம். தனிப்பட்ட செபத்திற்கு நாம் முதல் முன்னுரிமை அளித்தால், இதை நாம் அறிந்துகொள்வோம்.
இயேசு எதிர்கொள்ளும் இரண்டாவது தடை அச்சம். அச்சம் நம்மைச் செயலற்றவர்களாக்குகிறது; வாழ்க்கை கடினமாகும்போது நாம் “மூழ்குவதற்கு” அது காரணமாகிறது. இங்கும், அச்சத்தை வெற்றிகொள்வதற்குத் தேவையான ஆயத்தம் தனிப்பட்ட செபமே. சுவாரசியமானது என்னவென்றால், செபத்திற்கான இரு சாட்சிகளை இங்கு காண்கிறோம். முதலாவது இயேசுவின் சாட்சி. செபிப்பது நல்லதும் முறையானதுமாக இருந்ததால் அவர் செபித்தார். இரண்டாவது பேதுரு. அவர் மூழ்கத் தொடங்கியபோது செபித்தார். “ஆண்டவரே, என்னைக் காப்பாற்றும்!” என்று கூறினார். நம்பிக்கை கொள்ளத் தவறிய ஒருவர், கடவுள்மீது கொண்ட தூய அன்பினால் அல்லாமல், அப்போதைய தேவையினால் எழுப்பிய செபம் இது. பல கிறிஸ்தவர்களின் செப வாழ்வு எப்படியிருக்கிறது என்பதற்குப் பேதுரு மிக அடிக்கடி ஓர் எடுத்துக்காட்டாக இருக்கிறார். உதவி தேவைப்பட்டு நாம் மூழ்கும் நிலை வரும்வரை, பெரும்பாலும் செபிக்காமல் காத்திருக்கிறோம். ஆனால் பேதுருவும் கடவுள்மீது கொண்ட அன்பினால் மட்டுமே அந்த இரவைச் செபத்தில் கழித்திருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும்? தண்ணீரின்மீது நடக்க அவர் அழைக்கப்பட்டபோது, இரவு முழுவதும் செபித்து அப்போதுதான் முடித்திருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும்? ஒருவேளை அப்போது அவர் அச்சத்திற்கு இடங்கொடுக்காமல், எளிதாக இயேசுவை நோக்கி நடந்து சென்றிருப்பார்.
உங்கள் செப வாழ்வை உங்கள் வாழ்வின் முதன்மையான முன்னுரிமையாக ஆக்கிக்கொள்வதைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். வாழ்வில் உங்களுக்குப் பல பொறுப்புகள் இருக்கலாம். செபிப்பதைவிட முக்கியமானது எதுவுமில்லை—அதுவும், நீங்கள் சிக்கிக்கொண்டதாகவோ மூழ்கிக்கொண்டிருப்பதாகவோ உணரும் நேரங்களில் மட்டுமல்ல. மாறாக, கடவுளிடம் செபிப்பது நல்லதும் முறையானதும் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, நாம் அனைவரும் இடையறாத செபப் பழக்கத்தை உறுதியாக ஏற்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். இத்தகைய செப வாழ்வின் கனி என்னவென்றால், நம் வழியில் எந்தத் தடை வந்தாலும், இயலாததாகத் தோன்றுவதைக்கூட வெற்றிகொண்டு, நம் ஆண்டவரின் ஒவ்வொரு கட்டளையையும் பின்பற்றுவதற்குத் தேவையான நம்பிக்கை நமக்கு இருக்கும்.
செபத்தில் நிலைத்திருக்கும் என் ஆண்டவரே, உமக்கு உதவி தேவைப்பட்டதால் அல்ல, உமது அன்பின் காரணமாகவே உம் தந்தையிடம் செபிப்பதில் இரவைக் கழித்தீர். உமது செபம் அந்த அன்பின் வெளிப்பாடாகவும், அந்த அன்புக்கு இயல்பாகவே தேவையானதாகவும் இருந்தது. உம்மீது நான் கொண்டுள்ள அன்பு உறுதியாக நிலைத்திருக்கவும், வாழ்வில் தடையாகத் தோன்றும் ஒவ்வொன்றையும் கடந்து உம்மைப் பின்பற்றவும், நானும் இடையறாத செபப் பழக்கத்தை உறுதியாக ஏற்படுத்திக்கொள்ள எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
பொதுக்காலத்திற்கான இறைவார்த்தைத் தியானங்கள்
அனைத்துப் புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
இன்றைய புனிதர் – மறைசாட்சிகளான திருத்தந்தை புனித பொன்சியானும் அருள்பணியாளர் புனித இப்போலித்துவும்
இந்நாள் ஞாயிற்றுக்கிழமையில் வருவதால், இந்த ஆண்டு திருவழிபாட்டு நினைவுநாளாகக் கொண்டாடப்படுவதில்லை
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
