సెప్టెంబర్ 17, 2026
సామాన్య కాలం ఇరవై నాలుగవ వారంలోని గురువారం
నేటి పఠనాలు
పవిత్ర రాబర్ట్ బెల్లార్మిన్, పీఠాధిపతి మరియు వేదపండితుడు—ఐచ్ఛిక స్మరణ
బింగెన్కు చెందిన పునీత హిల్డెగార్డ్, కన్య మరియు సభ పండితురాలు—ఐచ్ఛిక స్మరణ
ఆర్టస్ వోల్ఫోర్ట్ చిత్రించిన సీమోను ఇంట విందు
ఆంగ్లంలో వినండి
ఒక పరిసయ్యుడు తనతో భోజనం చేయమని యేసును ఆహ్వానించాడు. ఆయన ఆ పరిసయ్యుని ఇంటికి వెళ్లి భోజనానికి ఆనుకొని కూర్చున్నారు. ఆ పట్టణంలో పాపాత్మురాలైన ఒక స్త్రీ ఉండేది. ఆయన ఆ పరిసయ్యుని ఇంట భోజనానికి కూర్చున్నారని ఆమె తెలుసుకుంది. సుగంధ తైలం నింపిన చలువరాతి సీసాను తీసుకొచ్చి, ఆయన వెనుక, ఆయన పాదాల దగ్గర నిలబడి ఏడుస్తూ, తన కన్నీటితో ఆయన పాదాలను తడపసాగింది. తరువాత తన తలవెంట్రుకలతో వాటిని తుడిచి, ముద్దుపెట్టుకొని, ఆ సుగంధ తైలంతో అభిషేకించింది. లూకా 7:36–38
పరిసయ్యుడైన సీమోను యేసును తన ఇంట భోజనానికి ఎందుకు ఆహ్వానించాడు? సువార్త మనకు స్పష్టంగా చెప్పకపోయినా, సీమోను అప్పటికింకా విశ్వాసిగానీ శిష్యుడుగానీ కాలేదని సందర్భం సూచిస్తుంది. బహుశా అతనికి యేసు గురించి తెలుసుకోవాలనే కుతూహలం మాత్రమే ఉండి ఉండవచ్చు. లేదా, మరింత అనుమానపూరిత దృక్పథంతో, ఆయనను పరీక్షించడానికి లేదా ఆయనలో తప్పు బయటపెట్టడానికి ప్రయత్నించి ఉండవచ్చు. అయినప్పటికీ, ప్రతి హృదయంలోని ఆలోచనలను, ఉద్దేశాలను ఎరిగిన యేసు ఆ ఆహ్వానాన్ని అంగీకరించారు—బహుశా సీమోనులో హృదయపరివర్తనకు, రక్షణకు ఉన్న అవకాశాన్ని ఆయన గుర్తించి ఉండవచ్చు.
సంప్రదాయంగా, చాలామంది పేరు తెలియని ఈ పాపాత్మురాలిని మగ్దల మరియగా భావించారు. అయితే ఈ గుర్తింపుకు పవిత్ర గ్రంథం ఆధారం ఇవ్వదు. మరికొందరు ఆమెను, యేసు శ్రమలకు కొద్దికాలం ముందు ఆయనను అభిషేకించిన మార్తా, లాజరుల సోదరి అయిన బేతనియ మరియతో పొరబడారు. కానీ లూకా సువార్తలోని ఈ సంఘటన స్పష్టంగా వేరైనది; ఇది యేసు బహిరంగ పరిచర్యలో చాలా ముందుగా, భిన్నమైన పరిస్థితులలో జరిగింది.
ఈ స్త్రీ నిజంగా చరిత్రలో జీవించిన వ్యక్తి అనడంలో సందేహం లేదు. అయినా, ఆమె పేరు తెలియకపోవడం మరింత లోతైన ఆధ్యాత్మిక ధ్యానానికి మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది: ఆమె మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రతినిధిగా నిలుస్తుంది. ఆమె పేరు తెలియకపోవడం వల్ల ఆమె కథలో మనల్ని మనం చూసుకోవడం సులభమవుతుంది. మనమందరం దేవుని కృప అవసరమైన పాపులమే. ఆమెలాగే, వినయంతో, పాపాలకు దుఃఖిస్తూ, గాఢమైన ప్రేమతో ప్రభువును సమీపించడానికి మనం పిలువబడ్డాం. ఆమె పశ్చాత్తాపపు చేష్టలు పశ్చాత్తాపపడే ప్రతి హృదయానికీ ఆరాధనలో ఆదర్శంగా నిలుస్తాయి.
ఆమె కన్నీరు కార్చడం, తన తలవెంట్రుకలతో ప్రభువు పాదాలను తుడవడం, వాటిని ఖరీదైన సుగంధ తైలంతో అభిషేకించడం—ఇవన్నీ దుఃఖంతోనూ ఆప్యాయతతోనూ పొంగిపొర్లుతున్న హృదయానికి గుర్తులు. పాపపు భారాన్ని, రక్షకుని అపారమైన కారుణ్యాన్ని అర్థం చేసుకున్న ఆత్మను ఆమెలో మనం చూస్తాం.
మనం పాపసంకీర్తన సంస్కారాన్ని సమీపించేటప్పుడు తరచూ భయంతో, సంకోచంతో వెళ్తాం. మన పాపాలను తక్కువగా చూపించాలనీ, పైపైన చెప్పి వదిలేయాలనీ అనిపిస్తుంది. కానీ ఈ స్త్రీ ఏమీ మాట్లాడకపోయినా, అన్నీ వ్యక్తపరుస్తుంది. ఆమె చర్యలే ఆమె దుఃఖాన్ని, క్షమాపణ కోసం ఆమెకున్న తపనను బిగ్గరగా ప్రకటిస్తాయి. ఆమె ఏదీ దాచుకోదు; సరిగ్గా అదే ఆమెను మనకు ఆదర్శంగా నిలుపుతుంది.
ఆమె పశ్చాత్తాపం కంటే మరింత హృదయాన్ని తాకేది యేసు ప్రతిస్పందన. ఆయన ఆమెను చూసి వెనక్కి తగ్గరు, మందలించరు, తిరస్కరించరు. ఆమెను స్వీకరిస్తారు, ఆమె తరఫున నిలుస్తారు. ఆనందంతో ఆమె హృదయాంతరాళాన్ని తాకి ఉండే ఈ మాటలను ఆమెతో పలుకుతారు: “నీ పాపాలు క్షమించబడ్డాయి”, “నీ విశ్వాసం నిన్ను రక్షించింది; సమాధానంతో వెళ్లు.”
వినయంతో, పశ్చాత్తాపంతో నిండిన హృదయం ఇటువంటి కారుణ్యాన్ని పూర్తిగా స్వీకరించినప్పుడు, అది విస్మయాన్ని కలిగిస్తుంది. అయితే, కఠిన హృదయులకు అది అభ్యంతరకరంగా అనిపించవచ్చు. సీమోను తనలో తాను ఇలా అనుకున్నాడు: “ఈయన ప్రవక్త అయితే, తనను తాకుతున్న ఈ స్త్రీ ఎవరో, ఎలాంటిదో, ఆమె పాపాత్మురాలని తెలుసుకొని ఉండేవాడు.” భోజనానికి కూర్చున్న ఇతరులు తమలో తాము, “పాపాలను కూడా క్షమిస్తున్న ఈయన ఎవరు?” అని అనుకున్నారు.
ఆ విందులో జరిగిన అసలైన శుద్ధీకరణ, అభిషేకం, ముద్దు—ఆ స్త్రీ యేసుకు ఇచ్చినవి కావు; యేసు ఆమెకు ఇచ్చినవే. ఆమె తన కన్నీటితో ఆయన పాదాలను కడిగింది; కానీ ఆయన తన కారుణ్యంతో ఆమె ఆత్మను కడిగారు. ఆమె ఆయనను ఖరీదైన తైలంతో అభిషేకించింది; కానీ ఆయన ఆమెను పవిత్రాత్మతో అభిషేకించారు. ఆమె భక్తిపూర్వకంగా ఆయన పాదాలను ముద్దుపెట్టుకుంది; ఆయన దివ్యప్రేమతో ఆమె హృదయాన్ని ముద్దాడారు—ఆమె పరలోక వరునిగా, తనతో ఆమెకు ఆధ్యాత్మిక నిశ్చితార్థం చేశారు.
ఈ రోజు పేరు తెలియని ఈ పాపాత్మురాలిని గురించి ధ్యానించండి; ఆమెలో మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. ఆమె వినయాన్ని మీ సొంతం చేసుకోండి. ఆమె పశ్చాత్తాప కన్నీరు మీ కన్నీరు కానివ్వండి. యేసు పట్ల ఆమె చూపిన ధైర్యవంతమైన, ప్రేమపూర్వకమైన చేష్టలు, ముఖ్యంగా పాపసంకీర్తన సంస్కారంలో, భయం గానీ సంకోచం గానీ లేకుండా ఆయనను సమీపించడానికి మీకు ప్రేరణనివ్వనివ్వండి. ఆయన కారుణ్యం క్షమించలేనంత గొప్ప పాపమేదీ లేదు. మీరు పశ్చాత్తాప హృదయంతో ఆయన దగ్గరకు వస్తే, ఆయన క్షమించడమే కాదు—మీ ఆత్మను ఉన్నత స్థితికి చేర్చి, మీ గాయాలను స్వస్థపరచి, దివ్యప్రేమ యొక్క అత్యంత గాఢమైన బంధంలో తనను తాను మీతో ఐక్యం చేసుకుంటారు. ఆమె కథ మీ సొంత ప్రేమ, నమ్మకాలకు వ్యక్తీకరణ కానివ్వండి.
కరుణామయుడవైన నా యేసూ, ఒక పాపి పశ్చాత్తాపంతో నిండిన హృదయంతో నిన్ను సమీపించినప్పుడు, నీ తిరుహృదయం దైవకారుణ్యంతో చలిస్తుంది. పశ్చాత్తాపపడే ఆత్మను స్వీకరించి, శుద్ధి చేసి, అభిషేకించి, నీ ప్రేమతో ముద్దాడటానికి నీవు వెనుకాడవు. వినయవంతులను అవమానించకుండా, నిందించకుండా ఆదరిస్తావు. పాపం చేసిన ఆ స్త్రీ కనబరచినంత గాఢమైన దుఃఖంతోనూ ప్రేమతోనూ నా హృదయాన్ని నింపుము. ఆమె కన్నీళ్లు నా కన్నీళ్లు కావాలి; ప్రేమలో ఆమె చూపిన ధైర్యం నా జీవితానికి ఆదర్శం కావాలి. అప్పుడు “నీ పాపాలు క్షమించబడ్డాయి” అని నీవు నాతో చెప్పడం నేను కూడా వినగలను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నేటి పునీతులు – పునీత రాబర్ట్ బెల్లార్మిన్, పీఠాధిపతి మరియు సభ పండితుడు
బింగెన్కు చెందిన పునీత హిల్డెగార్డ్, కన్య మరియు సభ పండితురాలు
సామాన్య కాలానికి పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానాలు




