ความซื่อสัตย์และความซื่อตรง

16 กุมภาพันธ์ 2020
วันอาทิตย์ที่หก เทศกาลธรรมดา ปี A
บทอ่านประจำวันนี้

จงให้คำว่า “ใช่” ของท่านหมายความว่า “ใช่” และคำว่า “ไม่ใช่” หมายความว่า “ไม่ใช่” สิ่งใดที่เกินกว่านี้ก็มาจากมารร้าย  มธ. 5:37

คำสอนนี้ขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาหลังจากคำสอนชุดหนึ่งของพระองค์ที่ให้ความเข้าใจใหม่และลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับบทบัญญัติดั้งเดิม พระเยซูเจ้าทรงกล่าวถึงคำสอนในพันธสัญญาเดิมที่ว่า เราต้องไม่ฆ่าคน ไม่ล่วงประเวณี และไม่พูดเท็จ จากนั้นพระองค์ทรงอธิบายบทบัญญัติแต่ละข้อให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ในธรรมบัญญัติใหม่ตามคำสอนของพระเยซูเจ้า “อย่าฆ่าคน” มีความหมายลึกซึ้งขึ้นว่า เราต้องหลีกเลี่ยงความโกรธทั้งปวงในจิตใจ “อย่าล่วงประเวณี” มีความหมายลึกซึ้งขึ้นว่า เราต้องไม่มีกามตัณหาในจิตใจ ส่วน “อย่าพูดเท็จ” ก็ได้รับการอธิบายให้ลึกซึ้งขึ้นและนำเสนอในแนวทางใหม่ในข้อความพระคัมภีร์ที่ยกมาข้างต้น

สิ่งแรกที่ควรสังเกตคือข้อเท็จจริงในภาพรวมที่ว่า พระชนมชีพและคำสอนของพระเยซูเจ้าทรงนำเราไปสู่ความลึกซึ้งทางศีลธรรมในระดับใหม่ เราไม่ควรเพียงหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นบาปหนักเท่านั้นอีกต่อไป แต่บัดนี้เรายังได้รับเรียกให้หลีกเลี่ยงแม้กระทั่งแนวโน้มภายในใจที่จะนำไปสู่การกระทำเหล่านั้นด้วย เราไม่เพียงต้องชำระการกระทำภายนอกให้บริสุทธิ์ แต่ยังต้องชำระจิตใจของเราให้บริสุทธิ์ด้วย

ข้อความตอนนี้ที่ว่า คำว่า “ใช่” ของเราต้องหมายความว่า “ใช่” และคำว่า “ไม่ใช่” ของเราต้องหมายความว่า “ไม่ใช่” เป็นวิธีที่พระเยซูเจ้าทรงใช้เพื่อบอกว่า ถ้อยคำที่เราพูดต้องหลั่งไหลมาจากความซื่อสัตย์และความซื่อตรงในจิตใจของเรา กล่าวอีกนัยหนึ่ง สิ่งที่เราพูดออกมาภายนอกต้องมาจากส่วนลึกของตัวตนของเรา ถ้อยคำของเราต้องหลั่งไหลมาจากสิ่งที่อยู่ในใจเรา

นี่ช่างเป็นบทเรียนที่ลึกซึ้งสำหรับเรา ในชีวิต เป็นเรื่องง่ายเหลือเกินที่จะดำเนินชีวิตแบบคนสองหน้า เป็นเรื่องง่ายที่จะพูดเฉพาะสิ่งที่เราเชื่อว่าเป็นประโยชน์แก่เรามากที่สุด ทำให้เราดูดี หรือทำให้สถานการณ์หนึ่งง่ายขึ้น คนเรามักมีแนวโน้มที่จะพูดสิ่งที่เราเชื่อว่าคนอื่นอยากฟัง หรือพูดสิ่งที่ทำให้ชีวิตของเราดูดีที่สุด 

ความซื่อสัตย์และความซื่อตรงที่แท้จริงเรียกร้องให้เราพูดจากความจริงที่อยู่ในใจเราเท่านั้น ไม่ใช่ว่าเรามีหน้าที่ทางศีลธรรมที่จะต้องเปิดเผยความจริงทุกอย่างในใจต่อสาธารณะ บางเรื่องควรสงวนไว้เฉพาะสำหรับพระเจ้า หรือสำหรับการสารภาพบาปเท่านั้น แต่เมื่อเรารู้สึกว่าจำเป็นต้องพูด สิ่งสำคัญอย่างยิ่งคือถ้อยคำของเราต้องสะท้อนความซื่อตรงต่อความจริงในทุกด้าน มิฉะนั้น ถ้อยคำเหล่านั้นก็ไร้ความหมาย หลอกลวง และท้ายที่สุดก็ก่อให้เกิดความเสียหาย

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความซื่อสัตย์และความซื่อตรงของท่านเอง เมื่อท่านพูดกับผู้อื่น ถ้อยคำของท่านหลั่งไหลมาจากความจริงที่มีชีวิตอยู่ในใจท่านหรือไม่? เมื่อพระเจ้าทรงได้ยินถ้อยคำของท่าน พระองค์ทรงเห็นความซื่อสัตย์หรือไม่? หลังจากสนทนาแล้ว ท่านสามารถกลับมาภาวนาและอยู่เฉพาะพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้าของท่านด้วยสันติและด้วยมโนธรรมที่บริสุทธิ์ได้หรือไม่? หากท่านกำลังต่อสู้กับตนเองในเรื่องความซื่อสัตย์ จงรู้ว่าความซื่อสัตย์นี่เองที่ก่อให้เกิดความซื่อตรง จงแสวงหาความดีแห่งความซื่อตรงในชีวิตของท่าน แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงช่วยให้ท่านบรรลุถึงความดีนี้ ด้วยการเป็นคนที่ยึดมั่นในความจริงและพูดจากใจ

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดทรงทำให้ข้าพเจ้ามีใจบริสุทธิ์ โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าเป็นคนซื่อสัตย์และซื่อตรง ขอให้ความจริงที่พระองค์ทรงใส่ไว้ในใจข้าพเจ้าเป็นรากฐานของการกระทำและถ้อยคำของข้าพเจ้า ขอให้ข้าพเจ้าพูดด้วยมโนธรรมที่บริสุทธิ์ โดยพูดสิ่งที่พระองค์ประทานให้ข้าพเจ้าพูดอยู่เสมอ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

บทไตร่ตรองพระวรสารเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า

นักบุญ/วันฉลองประจำวัน