การสังเกตเห็นบาปของผู้อื่น

11 กันยายน 2020
วันศุกร์ สัปดาห์ที่ยี่สิบสาม เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน

ฟังภาษาอังกฤษ

“ทำไมท่านจึงสังเกตเห็นเศษฟางในดวงตาของพี่น้อง แต่กลับมองไม่เห็นท่อนไม้ในดวงตาของตนเอง” ลูกา 6:41

ช่างเป็นความจริงเสียนี่กระไร! เรามองเห็นข้อบกพร่องเล็กน้อยของผู้อื่นได้ง่ายเพียงใด แต่ในเวลาเดียวกันกลับมองไม่เห็นข้อบกพร่องของตนเองที่ชัดเจนและร้ายแรงกว่า ทำไมจึงเป็นเช่นนี้?

ประการแรก เรามองเห็นข้อบกพร่องของตนเองได้ยาก เพราะบาปแห่งความหยิ่งจองหองทำให้เราตาบอด ความหยิ่งจองหองขัดขวางไม่ให้เราพิจารณาตนเองอย่างซื่อตรง ความหยิ่งจองหองกลายเป็นหน้ากากที่เราสวมไว้เพื่อแสดงตัวตนอันจอมปลอม ความหยิ่งจองหองเป็นบาปที่น่าเกลียด เพราะกีดกันเราออกจากความจริง ทำให้เราไม่อาจมองเห็นตนเองในแสงสว่างแห่งความจริง และผลก็คือ ทำให้เรามองไม่เห็นท่อนไม้ในดวงตาของตนเอง

เมื่อเราเต็มไปด้วยความหยิ่งจองหอง ก็มีอีกสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น เราเริ่มจับจ้องข้อบกพร่องเล็กน้อยทุกอย่างของคนรอบข้าง น่าสังเกตว่าพระวรสารตอนนี้กล่าวถึงแนวโน้มที่จะมองเห็น “เศษฟาง” ในดวงตาของพี่น้อง เรื่องนี้บอกอะไรแก่เรา? เรื่องนี้บอกเราว่า ผู้ที่เต็มไปด้วยความหยิ่งจองหองไม่ได้สนใจที่จะกดผู้อื่นที่ทำบาปร้ายแรงให้ต่ำลงมากนัก แต่พวกเขามักจะมองหาผู้ที่มีเพียงบาปเล็กน้อย บาปที่เป็นเหมือน “เศษฟาง” และมักพยายามทำให้บาปเหล่านั้นดูร้ายแรงกว่าที่เป็นจริง น่าเศร้าที่ผู้จมอยู่ในความหยิ่งจองหองรู้สึกถูกคุกคามจากนักบุญมากกว่าจากผู้ทำบาปร้ายแรงเสียอีก

วันนี้ จงไตร่ตรองว่าท่านกำลังต่อสู้กับนิสัยชอบตัดสินคนรอบข้างหรือไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จงไตร่ตรองว่าท่านมีแนวโน้มที่จะวิพากษ์วิจารณ์ผู้ที่กำลังมุ่งมั่นสู่ความศักดิ์สิทธิ์มากกว่าผู้อื่นหรือไม่ หากท่านมีแนวโน้มเช่นนี้ ก็อาจเผยให้เห็นว่าท่านกำลังต่อสู้กับความหยิ่งจองหองมากกว่าที่ตนเองตระหนัก

ข้าแต่พระเจ้า โปรดทำให้ข้าพเจ้าถ่อมตน และช่วยข้าพเจ้าให้เป็นอิสระจากความหยิ่งจองหองทั้งปวง ขอให้ข้าพเจ้าละทิ้งนิสัยชอบตัดสินผู้อื่นด้วย และมองผู้อื่นตามที่พระองค์ทรงประสงค์ให้ข้าพเจ้ามองเท่านั้น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์