การให้อภัยผู้อื่น

17 มิถุนายน 2021
วันพฤหัสบดี สัปดาห์ที่สิบเอ็ด เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน

ฟังภาษาอังกฤษ

“ถ้าท่านให้อภัยความผิดของผู้อื่น พระบิดาของท่านผู้สถิตในสวรรค์ก็จะทรงให้อภัยท่าน แต่ถ้าท่านไม่ให้อภัยผู้อื่น พระบิดาของท่านก็จะไม่ทรงให้อภัยความผิดของท่านเช่นกัน” มัทธิว 6:14–15

น่าอัศจรรย์อย่างแท้จริงที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเตือนใจเราให้ให้อภัยบ่อยครั้งเพียงใด เนื้อหาส่วนใหญ่ในบทเทศน์บนภูเขาของพระเยซูเจ้า ซึ่งเราได้อ่านกันมาตลอดสัปดาห์นี้ เรียกเราอย่างต่อเนื่องให้แสดงความเมตตาและให้อภัยผู้อื่น และในข้อความข้างต้นซึ่งอยู่ตอนท้ายของพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าทรงบอกเราถึงผลที่จะตามมาหากเราไม่ใส่ใจคำเตือนของพระองค์

ข้อความนี้เป็นเสมือนส่วนเพิ่มเติมของบทภาวนา “ข้าแต่พระบิดา” ซึ่งอยู่ก่อนหน้านั้นทันที บทข้าแต่พระบิดามีคำวอนขอเจ็ดประการ ประการหนึ่งคือ “โปรดประทานอภัยความผิดแก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย เหมือนข้าพเจ้าทั้งหลายให้อภัยแก่ผู้ที่ทำผิดต่อข้าพเจ้าทั้งหลาย” น่าสังเกตว่า ทันทีที่พระเยซูเจ้าทรงสอนบทภาวนานี้พร้อมคำวอนขอทั้งเจ็ดประการ พระองค์ก็ทรงเน้นย้ำคำวอนขอประการหนึ่งอีกครั้ง ดังที่เห็นในข้อความที่ยกมาข้างต้น การเน้นย้ำเพิ่มเติมนี้ควรทำให้เราตระหนักอย่างมั่นใจว่าคำวอนขอประการนี้มีความสำคัญจริงจังเพียงใด

ในตอนแรก พระเยซูเจ้าเพียงตรัสให้เราภาวนาขอการอภัย “เหมือนที่เราให้อภัย” แต่ต่อมาพระองค์ทรงชี้แจงอย่างชัดเจนว่า หากเราไม่ทำเช่นนั้น เราเองก็จะไม่ได้รับการอภัย เรื่องนี้ควรเป็นแรงผลักดันอย่างยิ่งให้เราพยายามทุกวิถีทางที่จะให้อภัยผู้อื่นอย่างหมดจดจากส่วนลึกที่สุดของหัวใจ

ท่านจำเป็นต้องให้อภัยใคร การให้อภัยอาจเป็นเรื่องที่ทำให้สับสนได้ในบางครั้ง เราอาจรู้สึกสับสนกับการให้อภัยเมื่อความรู้สึกของเราไม่สอดคล้องกับสิ่งที่เราเลือกด้วยเจตจำนง เป็นประสบการณ์ที่พบได้ทั่วไปว่า แม้เราจะตัดสินใจภายในใจที่จะให้อภัยผู้อื่นแล้ว เราก็ยังรู้สึกโกรธเขาอยู่ แต่ความรู้สึกที่ไม่เป็นระเบียบเหล่านี้ไม่ควรทำให้เราท้อถอย และเราไม่ควรปล่อยให้ความรู้สึกเหล่านี้ทำให้เราสงสัยในสิ่งที่เราจำเป็นต้องทำ ก่อนอื่น การให้อภัยเป็นการกระทำของเจตจำนง เป็นการเลือกด้วยใจภาวนาที่จะบอกอีกฝ่ายหนึ่งว่า ท่านไม่ถือโทษเขาเพราะบาปที่เขาได้กระทำ การให้อภัยไม่ใช่การแสร้งทำราวกับว่าไม่มีบาปใดเกิดขึ้น ตรงกันข้าม หากไม่มีบาปเกิดขึ้น ก็ไม่จำเป็นต้องมีการให้อภัย ดังนั้น การให้อภัยจึงเป็นการยอมรับด้วยว่ามีบาปที่จำเป็นต้องได้รับการอภัย

เมื่อท่านเลือกที่จะให้อภัยผู้อื่นแล้ว แต่ความรู้สึกของท่านยังไม่คล้อยตามในทันที จงให้อภัยเขาในใจต่อไป จงภาวนาเพื่อเขา พยายามเปลี่ยนวิธีที่ท่านคิดถึงเขา อย่าจมอยู่กับความเจ็บปวดที่เขาก่อให้เกิด แต่จงคิดถึงศักดิ์ศรีความเป็นบุคคลของเขา ความรักที่พระเจ้าทรงมีต่อเขา และความรักที่ท่านต้องบ่มเพาะต่อเขาต่อไป จงให้อภัย ให้อภัย และให้อภัยอีกครั้ง อย่าหยุดและอย่าเหน็ดเหนื่อยกับกิจการแห่งความเมตตานี้ หากท่านทำเช่นนี้ ท่านอาจพบด้วยซ้ำว่า ในที่สุดความรู้สึกและอารมณ์ของท่านก็ค่อย ๆ สอดคล้องกับสิ่งที่ท่านได้เลือกไว้

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความรู้สึกโกรธใด ๆ ที่ยังคงค้างอยู่ในใจท่าน จงรับมือกับความรู้สึกเหล่านั้นด้วยการเลือกอย่างอิสระและอย่างสิ้นเชิงที่จะให้อภัยบุคคลที่ท่านโกรธ จงทำเช่นนี้ตั้งแต่บัดนี้ ต่อไปในวันนี้ พรุ่งนี้ และต่อไปเรื่อย ๆ จงรุกต่อสู้กับความโกรธและความขมขื่น โดยเอาชนะมันด้วยการให้อภัยของท่านเอง แล้วท่านจะพบว่าพระเจ้าจะทรงเริ่มปลดปล่อยท่านจากภาระหนักที่การไม่ให้อภัยก่อขึ้น

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงให้อภัย พระองค์ประทานการอภัยอันสมบูรณ์แก่ข้าพเจ้า และทรงเรียกข้าพเจ้าให้ทำเช่นเดียวกันต่อผู้อื่น ข้าพเจ้าภาวนาขอให้พระองค์ประทานอภัยในชีวิตของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเป็นทุกข์เสียใจเพราะบาปของตน และวอนขอพระเมตตาจากพระองค์ เพื่อตอบแทนของประทานอันศักดิ์สิทธิ์นี้ วันนี้ข้าพเจ้าขอสัญญาต่อพระองค์ว่าจะให้อภัยทุกคนที่ได้ทำบาปต่อข้าพเจ้า ข้าพเจ้าให้อภัยเป็นพิเศษแก่ผู้ที่ข้าพเจ้ายังคงโกรธอยู่ ข้าแต่พระเจ้าที่รัก โปรดปลดปล่อยข้าพเจ้าจากความโกรธนี้ เพื่อข้าพเจ้าจะได้รับผลแห่งพระเมตตาของพระองค์อย่างเต็มเปี่ยมในชีวิต พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์