20 กุมภาพันธ์ 2022
วันอาทิตย์ที่ 7 เทศกาลธรรมดา ปี C
บทอ่านประจำวัน
ฟังภาษาอังกฤษ
“อย่าตัดสินผู้อื่น แล้วท่านจะไม่ถูกตัดสิน อย่ากล่าวโทษผู้อื่น แล้วท่านจะไม่ถูกกล่าวโทษ จงให้อภัย แล้วท่านจะได้รับการอภัย” ลูกา 6:37
ท่านตัดสินผู้อื่นหรือไม่? การตัดสินผู้อื่นเป็นเรื่องที่ทำได้ง่าย บางครั้งเราอาจพบใครคนหนึ่งแล้วก็ตัดสินเขาไปในทางใดทางหนึ่งทันที บางทีเมื่อแรกพบ เขาอาจไม่เป็นมิตรเท่าที่เราคิดว่าเขาควรจะเป็น เราจึงด่วนตัดสินเขา แน่นอนว่าบางครั้งเรื่องนี้อาจเกิดขึ้นได้แม้กระทั่งก่อนที่เราจะพบคนนั้นเสียอีก หรืออาจเกิดขึ้นในความสัมพันธ์ที่เรามีมายาวนานแล้วก็ได้
ท่านกล่าวโทษผู้อื่นหรือไม่? การกล่าวโทษมีสองรูปแบบ รูปแบบแรกคือ เราตัดสินผู้อื่นอย่างผิด ๆ และนำไปสู่การกล่าวโทษเขาอย่างผิด ๆ รูปแบบที่สองคือ เราอาจตัดสินสถานการณ์ได้ถูกต้องว่าบุคคลนั้นได้ทำบาปบางอย่างจริง แล้วเราก็ทำราวกับว่าเรามีสิทธิ์กล่าวโทษเขา เราทำราวกับว่าเรามีสิทธิ์ออกคำตัดสินลงโทษเขา
ทั้งการตัดสินและการกล่าวโทษล้วนห่างไกลจากคุณธรรมของคริสตชน สิ่งเหล่านี้ไม่ก่อให้เกิดผลดีหรือความศักดิ์สิทธิ์แต่อย่างใด ดังนั้น หนทางที่จะเอาชนะสิ่งเหล่านี้ได้คือความเมตตาและการให้อภัย
ท่านให้อภัยหรือไม่? ส่วนใหญ่แล้ว การให้อภัยเป็นเรื่องยาก เราต้องให้อภัยโดยตระหนักว่าเรามีแนวโน้มทั้งที่จะตัดสินและกล่าวโทษผู้อื่น ประการแรก การให้อภัยเยียวยาแนวโน้มที่จะกล่าวโทษ เพราะการให้อภัยยอมรับว่ามีความผิดเกิดขึ้น แต่ก็ยังให้อภัยความผิดนั้นโดยไม่เรียกร้องให้มีการ “ลงโทษ” ผู้กระทำผิด การให้อภัยไม่ได้หมายความว่าการกระทำผิดนั้นเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ หรือไม่เคยเกิดขึ้น ตรงกันข้าม การให้อภัยในกรณีนี้มองเห็นบาปอย่างชัดเจนตามที่มันเป็น แต่เมื่อยอมรับว่ามีบาปนั้นเกิดขึ้นแล้ว ก็ให้อภัยบาปนั้น เรื่องนี้สำคัญมากเมื่อเป็นการให้อภัยในความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด การแสร้งทำราวกับว่าความเจ็บปวดหรือบาปบางอย่างไม่เคยเกิดขึ้นย่อมไม่ก่อให้เกิดผลดีเลย แต่การให้อภัยบาปที่มีอยู่ย่อมก่อให้เกิดผลดีเสมอ
ในเรื่องการตัดสิน การให้อภัยก้าวไปไกลกว่าการให้อภัยบาป การให้อภัยยังต้องนำเราไปถึงจุดที่เราไม่แม้แต่จะตัดสินความผิดของผู้อื่น เราระงับการตัดสินไว้ เรื่องนี้เห็นได้อย่างชัดเจนเป็นพิเศษในพระวาจาของพระเยซูเจ้าบนไม้กางเขน เมื่อพระองค์ตรัสว่า “พระบิดาเจ้าข้า โปรดอภัยเขาเถิด เพราะเขาไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร” พระองค์ไม่ทรงยอมให้พระองค์เองแม้แต่จะตัดสินผู้ที่กำลังตัดสินประหารชีวิตพระองค์ พระองค์ไม่ทรงถือโทษพวกเขาในเรื่องใดเลย และทรงมองเจตนาของพวกเขาในทางที่ดีที่สุด “เขาไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร” สิ่งนี้ต้องอาศัยความรักและความเมตตาที่ลึกซึ้งอย่างยิ่ง
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความสามารถของท่านเองในการให้อภัยอย่างหมดใจ เริ่มด้วยการปล่อยวางการกล่าวโทษบาปของผู้อื่น จากนั้น จงพยายามยอมให้องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงนำท่านเข้าใกล้พระหฤทัยที่เปี่ยมด้วยพระเมตตาอย่างสมบูรณ์ของพระองค์อีกก้าวหนึ่ง ด้วยการปล่อยวางแม้กระทั่งการตัดสิน จงให้พระเจ้าทรงเป็นผู้ตัดสิน ส่วนท่าน จงมุ่งเพียงที่จะให้อภัย
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระเมตตายิ่ง โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้อภัยทุกคนที่ล่วงเกินข้าพเจ้า และทุกคนที่ข้าพเจ้าโกรธเคือง โปรดทรงปลดปล่อยข้าพเจ้าจากภาระแห่งการกล่าวโทษและการตัดสิน และโปรดประทานพระหฤทัยที่เปี่ยมด้วยพระเมตตาของพระองค์มาแทนแนวโน้มเหล่านี้ ขอให้ข้าพเจ้าเลียนแบบการให้อภัยอย่างสมบูรณ์ของพระองค์ในชีวิตของข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
วิดีโอไตร่ตรอง: รักศัตรูของท่านหรือ?
บทไตร่ตรองพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลธรรมดา
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
_grande.jpg){kind=link}