1 มิถุนายน 2023
วันพฤหัสบดี สัปดาห์ที่แปด เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวันนี้

ฟังภาษาอังกฤษ
ขณะที่พระเยซูเจ้าเสด็จออกจากเมืองเยรีโคพร้อมกับบรรดาศิษย์และประชาชนจำนวนมาก บารทิเมอัส คนตาบอดบุตรของทิเมอัส นั่งขอทานอยู่ริมทาง เมื่อได้ยินว่าเป็นพระเยซูเจ้าชาวนาซาเร็ธ เขาก็เริ่มร้องทูลว่า “ข้าแต่พระเยซูเจ้า โอรสของกษัตริย์ดาวิด โปรดทรงเมตตาข้าพเจ้าด้วยเถิด” มาระโก 10:46–47
ท่านภาวนาอย่างไร? ท่านเคย “ร้องทูล” พระเยซูเจ้าด้วยความเชื่อมั่นอย่างลึกซึ้งและแรงกล้าหรือไม่? บารทิเมอัสคนตาบอดผู้นี้เป็นแบบอย่างอันงดงามให้เราเห็นว่าเราควรภาวนาต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไร ประการแรก คนตาบอดผู้นี้อยู่ในสภาพที่ต้องการความช่วยเหลือ ความตาบอดของเขาเป็นสัญลักษณ์ของความอ่อนแอและความต้องการทุกอย่างที่ท่านมีในชีวิต แล้วสิ่งใดคือสิ่งที่ท่านต้องต่อสู้ดิ้นรนมากที่สุดในชีวิต? บาปที่ท่านทำจนเป็นนิสัยและเป็นปัญหามากที่สุดคืออะไร? หรือสิ่งใดทำให้ท่านทุกข์ใจมากที่สุด?
การมองเห็นความอ่อนแอของตนเองเป็นก้าวแรก เมื่อเราตระหนักถึงสิ่งที่เราต้องการมากที่สุดแล้ว เราก็ต้อง “ร้องทูล” องค์พระผู้เป็นเจ้าด้วย เช่นเดียวกับที่บารทิเมอัสได้ทำ เมื่อได้ยินว่าเป็นพระเยซูเจ้า บารทิเมอัสก็รับรู้ในส่วนลึกของจิตใจด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งว่า พระเยซูเจ้าทรงประสงค์จะรักษาเขา เขารับรู้เช่นนี้ได้อย่างไร? เขาฟังพระสุรเสียงของพระเจ้าภายในจิตใจ ใช่แล้ว เขาได้ยินเสียงอื้ออึงของผู้คนมากมายที่พูดถึงพระเยซูเจ้าขณะที่พระองค์เสด็จผ่าน แต่เพียงเท่านี้คงไม่อาจผลักดันให้เขาร้องทูลและรู้ว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นบ่อเกิดแห่งพระเมตตาที่เขาต้องการ สิ่งที่ผลักดันเขาคือพระสุรเสียงอันชัดเจนของพระเจ้า เป็นการดลใจจากพระจิตเจ้าภายในจิตใจของเขา ซึ่งเผยให้เขารู้ว่าเขาต้องการพระเยซูเจ้า และพระเยซูเจ้าทรงประสงค์จะรักษาเขา
ในตอนแรก ผู้คนรอบข้างดุบารทิเมอัสและบอกให้เขาเงียบ หากบารทิเมอัสมีความเชื่ออ่อนแอ เขาอาจฟังฝูงชนและนิ่งเงียบไปด้วยความสิ้นหวัง แต่เห็นได้ชัดทีเดียวว่า เขาไม่เพียงไม่ใส่ใจคำดุของผู้อื่นเท่านั้น แต่ยัง “ร้องทูลต่อไปดังยิ่งขึ้นอีก”
บารทิเมอัสเป็นพยานให้เราเห็นในที่นี้ถึงสองประการว่า เราต้องหันไปหาองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไร ประการแรก เราต้องรับรู้ถึงการประทับอยู่อย่างอ่อนโยนแต่ชัดเจนของพระองค์ภายในจิตใจ เราต้องจำพระสุรเสียงของพระองค์และรับรู้การดลใจแห่งพระหรรษทานของพระองค์ได้ พระองค์ทรงประสงค์จะเยียวยารักษาเรา และเราต้องรับรู้จากภายในถึงการประทับอยู่ของพระองค์ในชีวิตของเรา ประการที่สอง เราต้องมุ่งมั่นจดจ่ออย่างแรงกล้าอยู่กับพระสุรเสียงนั้นภายในจิตใจ ฝูงชนที่ดุบารทิเมอัสเป็นสัญลักษณ์ของ “เสียง” มากมายและการประจญต่าง ๆ ที่เราประสบในชีวิต ซึ่งพยายามขัดขวางไม่ให้เราร้องทูลด้วยความเชื่อมั่นและร้อนรนต่อพระเจ้าผู้ตรัสกับเรา ไม่ควรมีสิ่งใดขัดขวางความตั้งใจอย่างสุดหัวใจของเราที่จะร้องทูลพระเยซูเจ้าถึงความต้องการของเรา
วันนี้ จงไตร่ตรองว่าบารทิเมอัสเป็นภาพสะท้อนของตัวท่านเอง จงมองเห็นว่าท่านต้องการองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างยิ่งเพียงใด และตั้งใจฟังพระสุรเสียงอันชัดเจนของพระองค์ ท่านได้ยินพระองค์หรือไม่? ท่านรับรู้ว่าพระองค์กำลังเสด็จผ่านหรือไม่? เมื่อท่านรับรู้เช่นนั้น จงร้องทูลพระองค์ด้วยความร้อนรน แรงกล้า และเชื่อมั่น และหากท่านพบว่ามีการประจญที่พยายามทำให้คำภาวนาและความเชื่อของท่านเงียบลง จงเพิ่มความมุ่งมั่นแรงกล้าและร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้า “ให้มากยิ่งขึ้นอีก” พระองค์จะทรงฟังท่าน ทรงเรียกท่านให้เข้ามาหาพระองค์ และประทานพระหรรษทานที่พระองค์ทรงประสงค์จะมอบให้
ข้าแต่พระเยซูเจ้าผู้ทรงพระเมตตาของข้าพเจ้า พระองค์เสด็จผ่านมาอยู่เสมอ ทรงดึงดูดข้าพเจ้าให้เข้ามาหาพระองค์ด้วยการประทับอยู่ของพระองค์ โปรดประทานพระหรรษทานที่ข้าพเจ้าจำเป็นต้องได้รับ เพื่อจะมองเห็นความต้องการของตนและร้องเรียกพระองค์ด้วยสิ้นสุดจิตใจ ข้าแต่พระเจ้าผู้เป็นที่รัก ขออย่าให้ข้าพเจ้าถูกขัดขวางจากการภาวนาอย่างร้อนรนนี้เลย และเมื่อการประจญเข้ามา ขอให้ข้าพเจ้ายิ่งร้องเรียกพระองค์มากขึ้น พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
นักบุญประจำวัน – นักบุญจัสติน มรณสักขี
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
ภาพประกอบด้านบน: การรักษาบาร์ทิเมอัสผู้ตาบอด โดย เฟร์นันโด กัลเลโก จาก Wikimedia Commons




