2 สิงหาคม 2023
วันพุธ สัปดาห์ที่ 17 เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวันนี้
นักบุญยูเซบีโอแห่งแวร์แชลลี พระสังฆราช—ระลึกถึงตามอัธยาศัย
นักบุญเปโตร จูเลียน เอมาร์ พระสงฆ์—ระลึกถึงตามอัธยาศัย
ฟังภาษาอังกฤษ
พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า “พระอาณาจักรสวรรค์เปรียบเหมือนขุมทรัพย์ที่ฝังอยู่ในทุ่งนา เมื่อคนหนึ่งพบก็ซ่อนไว้อีก แล้วด้วยความยินดี เขาจึงไปขายทุกสิ่งที่มีเพื่อซื้อทุ่งนานั้น” มัทธิว 13:44
พระวรสารวันนี้นำเสนออุปมาสองเรื่องที่สั้นมากและคล้ายคลึงกัน ในเรื่องแรกที่ยกมาข้างต้น พระอาณาจักรสวรรค์เปรียบเสมือน “ขุมทรัพย์” ส่วนในอุปมาเรื่องที่สอง พระอาณาจักรสวรรค์เปรียบเสมือน “ไข่มุกล้ำค่า” แม้อุปมาทั้งสองเรื่องนี้จะคล้ายคลึงกันมาก แต่ก็มีความแตกต่างเล็กน้อยที่ควรค่าแก่การไตร่ตรอง ดูเหมือนว่าขุมทรัพย์ที่กล่าวถึงในอุปมาเรื่องแรกนั้นถูกค้นพบแทบจะโดยบังเอิญ คนผู้นั้นเพียงแค่ “พบ” ขุมทรัพย์ ซึ่งต่างจากอุปมาเรื่องที่สอง เพราะพ่อค้าที่พบไข่มุกล้ำค่านั้นพบหลังจากที่ได้ “แสวงหา” มาแล้ว
เรามักพบขุมทรัพย์แห่งพระวรสารโดยไม่ได้แสวงหาด้วยซ้ำ สิ่งนี้เกิดขึ้นทุกครั้งที่พระเจ้าทรงเข้ามากระทำการในชีวิตของเรา โดยที่เราไม่ได้ทูลขอให้พระองค์ทรงกระทำเช่นนั้น ตัวอย่างเช่น หากมีใครทำกิจเมตตาต่อท่านโดยที่ท่านไม่ได้ร้องขอ นี่ก็คือพระเจ้าประทานขุมทรัพย์แห่งพระอาณาจักรของพระองค์แก่ท่าน หรือหากมีใครแบ่งปันความเชื่อของตนกับท่าน หรือแบ่งปันแรงดลใจที่ตนได้รับ นี่ก็เป็นขุมทรัพย์ที่พระเจ้าประทานแก่ท่านอย่างแท้จริง ปัญหาคือ หลายครั้งเมื่อเราได้รับขุมทรัพย์แห่งพระวรสารเหล่านี้ เรากลับไม่ได้มองเห็นว่าสิ่งเหล่านี้เป็นขุมทรัพย์เสมอไป ลองนึกภาพดูว่า หากคนในอุปมาเรื่องนี้บังเอิญพบขุมทรัพย์ในทุ่งนา แต่ไม่ได้เปิดออกเพราะความเฉยเมย เขามองเห็นมันจากระยะไกล รู้สึกอยากรู้อยู่บ้างว่ามีอะไรอยู่ในหีบ แต่กลับไม่กระตือรือร้นพอที่จะเปิดหีบและดูข้างในจริง ๆ ในกรณีเช่นนั้น เขาก็คงไม่มีเหตุผลที่จะไปขายทุกสิ่งที่ตนมีเพื่อซื้อทุ่งนาที่พบขุมทรัพย์นั้น
ข้อคิดที่ชัดเจนประการหนึ่งซึ่งอุปมาเรื่องแรกนี้เผยให้เห็นก็คือ เราต้องใส่ใจต่อขุมทรัพย์แห่งพระหรรษทานนับไม่ถ้วนที่พระเจ้าประทานแก่เราในทุก ๆ วัน พระเจ้าประทานพระหรรษทานแก่เราอย่างอุดมล้นเหลือ จนเราพบพระหรรษทานของพระองค์โดยไม่คาดคิดอยู่ตลอดเวลาจริง ๆ ดังนั้น การมีดวงตาที่มองเห็นการกระทำของพระองค์และมีหูที่ได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์จึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง
ข้อคิดประการที่สองซึ่งปรากฏอย่างชัดเจนในอุปมาทั้งสองเรื่องนี้ก็คือ เมื่อเราค้นพบพระหรรษทานที่พระเจ้าประทานแก่เราทุกวันแล้ว เราต้องบ่มเพาะความปรารถนาในพระหรรษทานเหล่านั้นให้เข้มแข็งภายในตน จนเรายินดีทำทุกสิ่งที่จำเป็นเพื่อให้ได้รับพระหรรษทานเหล่านั้น การค้นพบนี้เกิดขึ้นโดยอาศัยพระพรแห่งความเชื่อ แต่หลังจากค้นพบด้วยความเชื่อแล้ว ต้องมีความร้อนรนตามมา ซึ่งผลักดันเจตจำนงของเราให้สอดคล้องกับสิ่งที่ได้ค้นพบนั้น
วันนี้ จงไตร่ตรองสองประการ ประการแรก ท่านได้ค้นพบขุมทรัพย์ที่พระเจ้าประทานแก่ท่านแล้วหรือยัง หากท่านลังเลที่จะตอบคำถามนี้ ก็เป็นไปได้มากว่ายังมีอีกมากที่ท่านยังไม่ได้ค้นพบ ประการที่สอง เมื่อท่านค้นพบทรัพย์สมบัติที่มาพร้อมกับพระพรแห่งความเชื่อ ท่านได้ยอมให้สิ่งที่พระเจ้าตรัสกับท่านครอบครองทั้งชีวิตของท่าน จนถึงขั้นที่ท่านยินดีขายทุกสิ่งที่มีแล้วหรือยัง กล่าวคือ ยินดีทำทุกวิถีทางเพื่อเปิดรับทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงปรารถนาจะประทานให้มากยิ่งขึ้น จงตั้งใจแน่วแน่ที่จะออกแสวงหาในหนทางอันศักดิ์สิทธิ์นี้ แล้วท่านจะพบว่าทรัพย์สมบัติแห่งพระหรรษทานที่ท่านได้รับนั้นมีคุณค่าอนันต์
ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงเป็นเจ้าแห่งทรัพย์สมบัติทั้งปวง พระองค์ประทานพระหรรษทานนับไม่ถ้วนแก่ข้าพเจ้าและแก่บุตรทุกคนของพระองค์ในทุก ๆ วัน ขุมทรัพย์แห่งพระเมตตาของพระองค์มีคุณค่าอนันต์ โปรดเปิดตาของข้าพเจ้าให้มองเห็น และเปิดหูของข้าพเจ้าให้ได้ยิน เพื่อจะได้ค้นพบทุกสิ่งที่พระองค์ทรงปรารถนาจะประทาน ขอให้พระองค์และทรัพย์สมบัติแห่งพระอาณาจักรของพระองค์เป็นศูนย์กลางเพียงหนึ่งเดียวที่ครอบครองชีวิตทั้งหมดของข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทไตร่ตรองพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลธรรมดา
นักบุญประจำวัน –
นักบุญยูเซบีโอ แห่งแวร์เชลลี พระสังฆราช
นักบุญเปโตร จูเลียน เอมาร์ พระสงฆ์
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
