7 สิงหาคม 2023
วันจันทร์ สัปดาห์ที่สิบแปด เทศกาลธรรมดา (ปี B&C)
บทอ่านประจำวัน
นักบุญซิกส์ตุสที่ 2 พระสันตะปาปาและมรณสักขี และเพื่อนมรณสักขี—ระลึกถึงตามความสมัครใจ
นักบุญกาเยตาน พระสงฆ์—ระลึกถึงตามความสมัครใจ
ฟังภาษาอังกฤษ
พระองค์ทรงรับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว ทรงเงยพระพักตร์ขึ้นสู่สวรรค์ ทรงกล่าวถวายพระพร ทรงบิขนมปังและประทานแก่บรรดาศิษย์ แล้วบรรดาศิษย์ก็นำไปแจกแก่ประชาชน ทุกคนได้กินจนอิ่ม และพวกเขาเก็บเศษที่เหลือได้เต็มสิบสองกระบุง มัทธิว 14:19–20
แง่มุมสำคัญประการหนึ่งของอัศจรรย์นี้ที่เราอาจมองข้ามได้ง่ายคือ พระเยซูเจ้าทรงทวีขนมปังและปลาโดยทรงใช้บรรดาศิษย์เป็นเครื่องมือ พระองค์ทรงทำเช่นนี้โดยทรงเชิญพวกเขาให้ช่วยแจกขนมปังและเก็บเศษที่เหลือ สิ่งนี้เผยให้เห็นว่า พระเจ้ามักทรงใช้เราเป็นสื่อกลางในการประทานพระหรรษทานอันล้นเหลือของพระองค์แก่ผู้อื่น แม้พระเจ้าจะทรงหลั่งพระเมตตาของพระองค์โดยตรงได้ แต่ส่วนใหญ่แล้วพระองค์ทรงทำเช่นนั้นผ่านผู้อื่น
ขณะที่ท่านไตร่ตรองอัศจรรย์นี้ ลองมองตนเองเป็นศิษย์คนหนึ่งที่ได้รับเชิญให้แจกขนมปังแก่ประชาชน หากท่านอยู่ที่นั่น กำลังหิว แล้วได้รับขนมปัง ท่านคงถูกประจญให้อยากกินขนมปังเสียเองก่อนที่จะแบ่งให้ใคร แต่พระเยซูเจ้าประทานขนมปังแก่บรรดาศิษย์ที่กำลังหิว พร้อมกับทรงสั่งให้พวกเขานำไปให้ผู้อื่นก่อน
บางครั้ง เมื่อพระเจ้าทรงเรียกเราให้มอบพระเมตตาของพระองค์แก่ผู้อื่น เรากลับเห็นแก่ตัว เป็นเรื่องง่ายที่จะคิดว่าเราต้องดูแลตนเองและความต้องการของตนก่อน เราเชื่ออย่างผิด ๆ ว่าเราจะมอบความเมตตาแก่ผู้อื่นได้ก็ต่อเมื่อความต้องการของเราได้รับการตอบสนองแล้วเท่านั้น ลองนึกดูว่า หากเมื่อได้รับขนมปังจากพระเยซูเจ้าแล้ว บรรดาศิษย์ตัดสินใจว่าพวกเขาควรกินก่อน แล้วถ้ามีเหลือจึงค่อยนำไปให้ผู้อื่น จะเป็นอย่างไร หากพวกเขาทำเช่นนี้ ความอุดมล้นเหลือจากการทวีขนมปังก็คงไม่เกิดขึ้น ในที่สุด บรรดาศิษย์เองได้รับอาหารอย่างล้นเหลือ ก็เพราะพวกเขาได้มอบสิ่งที่ตนได้รับให้ผู้อื่นก่อนนั่นเอง
ในด้านชีวิตจิต เรื่องนี้ก็เป็นจริงสำหรับเราเช่นกัน เมื่อเราได้รับอาหารฝ่ายจิตจากองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา สิ่งแรกที่เราต้องคิดคือการมอบสิ่งนั้นแก่ผู้อื่น ก่อนอื่น เราต้องมองทุกสิ่งที่ได้รับจากพระเจ้าว่าเป็นโอกาสที่จะมอบพระพรเหล่านั้นแก่ผู้อื่น นี่คือธรรมชาติของพระหรรษทาน ตัวอย่างเช่น หากเราได้รับความสงบหรือความยินดีภายในจิตใจ เราต้องตระหนักว่าความสงบหรือความยินดีที่เราได้รับนี้เป็นของประทานที่ต้องมอบแก่ผู้อื่นทันที หากเราได้รับความเข้าใจฝ่ายจิตเกี่ยวกับพระคัมภีร์ สิ่งนี้ก็ประทานแก่เราเป็นประการแรกและสำคัญที่สุดเพื่อแบ่งปันกับผู้อื่น เราต้องเข้าใจว่าของประทานทุกอย่างที่เราได้รับจากพระเจ้านั้น เป็นของประทานที่มอบแก่เราเพื่อให้เราแบ่งปันกับผู้อื่นได้ทันที ข่าวดีคือ เมื่อเราพยายามมอบสิ่งที่เราได้รับแก่ผู้อื่น เราก็จะได้รับมากยิ่งขึ้น และในที่สุด เราจะมั่งคั่งยิ่งกว่าเดิมมาก
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงการที่บรรดาศิษย์รับอาหารนี้จากองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา แล้วนำไปมอบแก่ผู้อื่นทันที จงมองตนเองอยู่ในอัศจรรย์นี้ และมองขนมปังเป็นสัญลักษณ์ของพระหรรษทานทุกประการที่ท่านได้รับจากพระเจ้า ท่านได้รับสิ่งใดที่พระเจ้าทรงปรารถนาให้ท่านนำไปแจกจ่ายแก่ผู้อื่นบ้าง มีพระหรรษทานใดที่ท่านได้รับแล้วพยายามเก็บไว้เพื่อตนเองอย่างเห็นแก่ตัวหรือไม่ ธรรมชาติของพระหรรษทานคือการได้รับมาเพื่อมอบแก่ผู้อื่น จงพยายามทำเช่นนี้กับของประทานฝ่ายจิตทุกอย่างที่ท่านได้รับ แล้วท่านจะพบว่าพระหรรษทานทวีขึ้นจนท่านได้รับมากเกินกว่าที่จะจินตนาการได้
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงมีพระทัยกว้างยิ่ง พระองค์ทรงหลั่งพระหรรษทานและพระเมตตาอย่างล้นเหลือ ขณะที่ข้าพเจ้ารับทุกสิ่งที่พระองค์ประทาน โปรดเติมเต็มจิตใจของข้าพเจ้าด้วยความใจกว้าง เพื่อข้าพเจ้าจะไม่ลังเลเลยที่จะมอบพระเมตตาของพระองค์แก่ผู้อื่น ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าที่รัก โปรดทรงใช้ข้าพเจ้าเป็นเครื่องมือของพระองค์ เพื่อพระองค์จะทรงเลี้ยงดูผู้อื่นอย่างอุดมบริบูรณ์ผ่านทางข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทไตร่ตรองพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลธรรมดา
นักบุญประจำวัน –
นักบุญซิกส์ตุสที่ 2 พระสันตะปาปาและมรณสักขี และเพื่อนมรณสักขี
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
ภาพประกอบด้านบน: อัศจรรย์การทวีขนมปังและปลา โดย ยาโกโป ตินโตเรตโต, จาก Wikimedia Commons
