20 กุมภาพันธ์ 2024
วันอังคาร สัปดาห์ที่ 1 เทศกาลมหาพรต
บทอ่านประจำวัน
ฟังภาษาอังกฤษ
พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า “เมื่ออธิษฐานภาวนา อย่าพูดพร่ำเหมือนคนต่างศาสนา ซึ่งคิดว่าพระเจ้าจะทรงสดับฟังเพราะพวกเขาพูดมาก อย่าเป็นเหมือนพวกเขา มัทธิว 6:7–8
จงระลึกว่าบางครั้งพระเยซูเจ้าทรงปลีกพระองค์ไปอยู่ตามลำพังและทรงอธิษฐานภาวนาตลอดทั้งคืน ดังนั้น จึงเห็นได้ชัดว่าพระเยซูเจ้าทรงสนับสนุนการใช้เวลาภาวนาอย่างยาวนานและจริงใจ เพราะพระองค์ทรงมอบแบบอย่างของพระองค์เองเป็นบทเรียนแก่เรา แต่สิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกระทำตลอดทั้งคืนนั้นแตกต่างอย่างชัดเจนจากสิ่งที่พระองค์ทรงตำหนิคนต่างศาสนา เมื่อพวกเขา “พูดพร่ำ” ด้วยถ้อยคำมากมาย หลังจากทรงตำหนิการภาวนาของคนต่างศาสนาเช่นนี้แล้ว พระเยซูเจ้าทรงมอบบทภาวนา “ข้าแต่พระบิดา” ให้เราเป็นแบบอย่างสำหรับการภาวนาส่วนตัว
บทข้าแต่พระบิดาเริ่มต้นด้วยการกล่าวกับพระเจ้าอย่างใกล้ชิดลึกซึ้งเป็นส่วนตัว กล่าวคือ พระเจ้าไม่ใช่เพียงองค์ผู้ทรงสรรพานุภาพเหนือจักรวาลเท่านั้น พระองค์ทรงมีความสัมพันธ์กับเราเป็นส่วนตัวและในฐานะครอบครัว—พระองค์ทรงเป็นพระบิดาของเรา พระเยซูเจ้าทรงดำเนินบทภาวนาต่อไปโดยทรงสอนเราให้ถวายพระเกียรติแด่พระบิดาของเรา ด้วยการประกาศความศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ว่าพระองค์ทรงเป็นที่สักการะ พระเจ้าและพระเจ้าเพียงพระองค์เดียวทรงเป็นองค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ ผู้ทรงเป็นที่มาของความศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงในชีวิต เมื่อเรายอมรับความศักดิ์สิทธิ์ของพระบิดา เราต้องยอมรับพระองค์เป็นพระราชาด้วย และแสวงหาให้พระองค์ทรงครองราชย์ในชีวิตของเราและในโลก สิ่งนี้จะสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อพระประสงค์อันสมบูรณ์ของพระองค์สำเร็จไป “ในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์” บทภาวนาอันสมบูรณ์นี้จบลงด้วยการยอมรับว่าพระเจ้าทรงเป็นแหล่งที่มาของทุกสิ่งที่เราต้องการในแต่ละวัน รวมทั้งการอภัยบาปของเราและการปกป้องให้พ้นจากความชั่วร้ายทั้งปวง
เมื่อจบบทภาวนาอันสมบูรณ์นี้แล้ว พระเยซูเจ้าทรงชี้ให้เห็นบริบทที่เราต้องใช้ภาวนาทั้งบทนี้และทุกบทภาวนา พระองค์ตรัสว่า “ถ้าท่านทั้งหลายให้อภัยความผิดของผู้อื่น พระบิดาของท่านผู้สถิตในสวรรค์ก็จะทรงให้อภัยท่านด้วย แต่ถ้าท่านไม่ให้อภัยผู้อื่น พระบิดาของท่านก็จะไม่ทรงให้อภัยความผิดของท่านเช่นกัน” การภาวนาจะเกิดผลก็ต่อเมื่อเรายอมให้การภาวนานั้นเปลี่ยนแปลงเรา และทำให้เราเป็นเหมือนพระบิดาในสวรรค์มากยิ่งขึ้น ดังนั้น หากเราต้องการให้คำภาวนาขอการอภัยของเราเกิดผล เราก็ต้องดำเนินชีวิตตามสิ่งที่เราภาวนาขอ เราต้องให้อภัยผู้อื่นด้วย เพื่อพระเจ้าจะทรงให้อภัยเรา
วันนี้ จงไตร่ตรองบทภาวนาอันสมบูรณ์นี้ คือบทข้าแต่พระบิดา การประจญอย่างหนึ่งคือเราอาจคุ้นเคยกับบทภาวนานี้มากเสียจนมองข้ามความหมายที่แท้จริง หากเป็นเช่นนั้น เราจะพบว่าเรากำลังภาวนาคล้ายกับคนต่างศาสนาที่เพียงแต่พูดพร่ำไปเท่านั้น แต่ถ้าเราเข้าใจและตั้งใจกล่าวทุกถ้อยคำด้วยความถ่อมตนและจริงใจ เราก็มั่นใจได้ว่าการภาวนาของเราจะเป็นเหมือนการภาวนาขององค์พระผู้เป็นเจ้ามากยิ่งขึ้น นักบุญอิกญาซีโอแห่งโลโยลาแนะนำให้ไตร่ตรองทุกถ้อยคำในบทภาวนานี้อย่างช้า ๆ ทีละคำ วันนี้ ลองภาวนาด้วยวิธีนี้ และให้บทข้าแต่พระบิดาเปลี่ยนจากการพูดพร่ำไปเป็นการสื่อสารอย่างแท้จริงกับพระบิดาในสวรรค์
ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์สถิตในสวรรค์ พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ พระอาณาจักรจงมาถึง พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์ โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้ โปรดประทานอภัยความผิดแก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย เหมือนข้าพเจ้าทั้งหลายให้อภัยแก่ผู้ที่ทำผิดต่อข้าพเจ้า โปรดอย่าทรงนำข้าพเจ้าทั้งหลายเข้าสู่การประจญ แต่โปรดช่วยข้าพเจ้าทั้งหลายให้พ้นจากความชั่วร้าย อาเมน ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทรำพึงวันที่หก:
40 วันในถิ่นทุรกันดาร & 40 วัน ณ เชิงไม้กางเขน
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทรำพึงพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลมหาพรต
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
