11 มีนาคม 2024
วันจันทร์ สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลมหาพรต
บทอ่านประจำวัน

ฟังภาษาอังกฤษ
มีข้าราชการคนหนึ่งซึ่งบุตรชายกำลังป่วยอยู่ที่เมืองคาเปอรนาอุม เมื่อเขาได้ยินว่าพระเยซูเจ้าเสด็จจากแคว้นยูเดียมาถึงแคว้นกาลิลีแล้ว เขาจึงไปเฝ้าพระองค์และทูลขอให้เสด็จลงไปรักษาบุตรชายของเขาซึ่งใกล้จะตาย พระเยซูเจ้าตรัสกับเขาว่า “ถ้าท่านทั้งหลายไม่เห็นเครื่องหมายอัศจรรย์และการอัศจรรย์ ท่านก็จะไม่เชื่อ” ยอห์น 4:46–48
ในที่สุด พระเยซูเจ้าก็ทรงรักษาบุตรชายของข้าราชการผู้นั้นให้หาย และเมื่อข้าราชการผู้นั้นกลับไปพบว่าบุตรชายหายดีแล้ว เราได้รับการบอกเล่าว่า “เขาและทุกคนในครอบครัวจึงมีความเชื่อ” บางคนเชื่อในพระเยซูเจ้าก็ต่อเมื่อพระองค์ทรงทำอัศจรรย์แล้วเท่านั้น มีบทเรียนสองประการที่เราควรได้รับจากเรื่องนี้
ประการแรก การที่พระเยซูเจ้าทรงกระทำอัศจรรย์เป็นประจักษ์พยานว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใด พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยพระเมตตา ในฐานะพระเจ้า พระเยซูเจ้าอาจทรงคาดหวังความเชื่อจากผู้ที่พระองค์ทรงรับใช้ โดยไม่ต้องประทาน “ข้อพิสูจน์” ด้วยเครื่องหมายและการอัศจรรย์แก่พวกเขา ทั้งนี้เพราะความเชื่อแท้จริงไม่ได้ตั้งอยู่บนหลักฐานภายนอก เช่น การเห็นอัศจรรย์ แต่ตั้งอยู่บนการเปิดเผยภายในจากพระเจ้า ซึ่งพระองค์ทรงสื่อพระองค์เองแก่เรา และเราก็เชื่อ ดังนั้น การที่พระเยซูเจ้าทรงกระทำเครื่องหมายและการอัศจรรย์จึงแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาเพียงใด พระองค์ประทานอัศจรรย์เหล่านี้ ไม่ใช่เพราะมีผู้ใดสมควรได้รับ แต่เพียงเพราะพระทัยเอื้อเฟื้ออันล้นเหลือของพระองค์ เพื่อช่วยจุดประกายความเชื่อในชีวิตของผู้ที่รู้สึกว่ายากจะเชื่อโดยอาศัยเพียงของประทานแห่งความเชื่อภายในเท่านั้น
ถึงกระนั้น สิ่งสำคัญคือเราต้องเข้าใจว่า เราควรพยายามพัฒนาความเชื่อของเราโดยไม่พึ่งพาเครื่องหมายภายนอก ตัวอย่างเช่น ลองนึกดูว่า หากพระเยซูเจ้าไม่เคยทรงทำอัศจรรย์เลย จะมีสักกี่คนที่เชื่อในพระองค์ อาจมีน้อยมาก แต่คงมีบางคนที่เชื่อ และผู้ที่เชื่อเหล่านั้นก็คงมีความเชื่อที่ลึกซึ้งและแท้จริงเป็นพิเศษ ตัวอย่างเช่น ลองนึกดูว่า หากข้าราชการผู้นี้ไม่ได้รับอัศจรรย์สำหรับบุตรชายของเขา แต่ถึงกระนั้นก็ยังเลือกที่จะเชื่อในพระเยซูเจ้า โดยอาศัยของประทานแห่งความเชื่อภายในที่เปลี่ยนแปลงชีวิต
ในชีวิตของเราแต่ละคน จำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องพยายามพัฒนาความเชื่อ แม้ดูเหมือนว่าพระเจ้าไม่ได้ทรงกระทำสิ่งใดอย่างทรงพลังและเห็นได้ชัด อันที่จริง ความเชื่อที่ลึกซึ้งที่สุดเกิดขึ้นในชีวิตของเราเมื่อเราเลือกที่จะรักพระเจ้าและรับใช้พระองค์ แม้ในยามที่ทุกสิ่งยากลำบากอย่างยิ่ง ความเชื่อท่ามกลางความยากลำบากเป็นเครื่องหมายของความเชื่อที่แท้จริงอย่างยิ่ง
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความลึกซึ้งของความเชื่อของท่านเอง เมื่อชีวิตยากลำบาก ท่านยังคงรักพระเจ้าและรับใช้พระองค์หรือไม่ แม้พระองค์จะไม่ได้ทรงยกกางเขนที่ท่านแบกอยู่ออกไปก็ตาม จงแสวงหาความเชื่อแท้ในทุกเวลาและทุกสถานการณ์ แล้วท่านจะประหลาดใจว่าความเชื่อของท่านจะเป็นจริงและค้ำจุนท่านได้มากเพียงใด
ข้าแต่พระเยซูเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงพระเมตตา ความรักที่พระองค์ทรงมีต่อเรานั้นเกินกว่าที่เราจะหยั่งถึงได้ พระทัยเอื้อเฟื้อของพระองค์ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้เชื่อในพระองค์และน้อมรับพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ทั้งในยามสุขและยามยากลำบาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้เปิดรับของประทานแห่งความเชื่อ แม้ในเวลาที่การประทับอยู่และการกระทำของพระองค์ในชีวิตของข้าพเจ้าดูเงียบงัน ข้าแต่พระเจ้าผู้เป็นที่รัก ขอให้ช่วงเวลาเหล่านั้นเป็นช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงภายในอย่างแท้จริงและแห่งพระหรรษทาน ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
วันที่ยี่สิบสาม บทรำพึง:
40 วันในถิ่นทุรกันดาร & 40 วัน ณ เชิงไม้กางเขน
นพวารถึงนักบุญโยเซฟ สวดระหว่างวันที่ 10-18 มีนาคม
นพวารสายประคำเก้าเดือนร่วมกับพระคาร์ดินัลเบิร์ก
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทรำพึงพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลมหาพรต
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
ภาพประกอบด้านบน: พระคริสตเจ้ากับนายร้อย ผลงานของ ปาโอโล เวโรเนเซ, Wikimedia Commons




