Pagpapatawad sa Kapwa

Hunyo 17, 2021
Huwebes ng Ikalabing-isang Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito

“Kung pinatatawad ninyo ang iba sa kanilang mga pagkakasala, patatawarin din kayo ng inyong Ama sa langit. Ngunit kung hindi ninyo pinatatawad ang iba, hindi rin patatawarin ng inyong Ama ang inyong mga pagkakasala.” Matthew 6:14–15

Tunay na kamangha-mangha kung gaano kadalas tayong hinihimok ng ating Panginoon na magpatawad. Sa malaking bahagi ng Pangaral ni Hesus sa Bundok, na binabasa natin sa buong linggong ito, patuloy Niya tayong tinatawag na magpakita ng awa at magpatawad sa kapwa. At sa sipi sa itaas mula sa hulihan ng Ebanghelyo ngayong araw, ipinapakita sa atin ni Hesus ang mga kahihinatnan ng hindi pagsunod sa Kanyang mga panghihimok.

Ang talatang ito ay isang uri ng karagdagan sa panalanging “Ama Namin” na kaagad na nauuna rito. Ang panalanging Ama Namin ay nagbibigay sa atin ng pitong kahilingan, at isa sa mga ito ang “patawarin Mo kami sa aming mga sala, para nang pagpapatawad namin sa mga nagkakasala sa amin.” Kapansin-pansin na matapos ituro sa atin ni Jesus ang panalanging ito na may pitong kahilingan, muli Niyang binigyang-diin ang isa sa mga kahilingang iyon sa pamamagitan ng pag-uulit nito, gaya ng makikita sa talatang sinipi sa itaas. Ang dagdag na pagbibigay-diing ito ay dapat magpatibay sa ating pagkaunawa sa bigat ng kahilingang ito.

Sa simula, sinasabi lamang sa atin ni Hesus na manalangin para sa kapatawaran “para nang pagpapatawad namin.” Ngunit pagkatapos ay nililinaw Niya na kung hindi tayo magpapatawad, tayo mismo ay hindi patatawarin. Dapat itong maging matinding panghihikayat sa atin na gawin ang lahat ng ating makakaya upang lubusang magpatawad sa kapwa mula sa kaibuturan ng ating puso.

Sino ang kailangan mong patawarin? May mga pagkakataong nakalilito ang pagsisikap na magpatawad. Nagiging nakalilito ang pagpapatawad kapag hindi umaayon ang ating damdamin sa pasiyang ginagawa natin sa ating kalooban. Karaniwan nating nararanasan na kahit nakapagpasiya na tayo sa ating kalooban na patawarin ang isang tao, nakakaramdam pa rin tayo ng galit sa kanya. Ngunit hindi tayo dapat pahintuin ng mga damdaming ito na hindi pa naaayon sa mabuti, ni hayaan ang mga ito na magdulot ng pag-aalinlangan sa dapat nating gawin. Ang pagpapatawad ay una sa lahat isang kilos ng kalooban. Ito ay isang pasiyang ginagawa sa panalangin na sabihin sa kapwa na hindi mo ibinibilang laban sa kanya ang kanyang kasalanan. Ang pagpapatawad ay hindi pagkukunwaring walang nagawang kasalanan. Sa kabaligtaran, kung walang nagawang kasalanan, hindi na kakailanganin ang pagpapatawad. Kaya ang mismong pagpapatawad ay pagkilala rin sa kasalanang kailangang patawarin.

Kapag nagpasiya kang patawarin ang isang tao at hindi agad umaayon dito ang iyong damdamin, patuloy mo siyang patawarin sa iyong puso. Ipanalangin mo siya. Sikaping baguhin ang iyong pagtingin sa kanya. Huwag mong ituon ang iyong isip sa sakit na idinulot niya. Sa halip, isipin mo ang kanyang dignidad bilang tao, ang pagmamahal ng Diyos sa kanya, at ang pagmamahal na dapat mong patuloy na linangin para sa kanya. Magpatawad, magpatawad, at muling magpatawad. Huwag kang tumigil at huwag kang magsawa sa gawaing ito ng awa. Kung gagawin mo ito, maaari mo pang matuklasan na sa kalaunan ay umaayon na ang iyong mga damdamin at simbuyo sa pasiyang ginawa mo.

Pagnilayan mo ngayon ang anumang galit na nananatili sa iyong damdamin. Harapin mo ang mga damdaming iyon sa pamamagitan ng malaya at lubos na pagpapasiyang patawarin ang taong kinagagalitan mo. Gawin mo ito ngayon, mamaya, bukas, at patuloy pang gawin. Aktibo mong labanan ang galit at hinanakit at daigin ang mga ito sa pamamagitan ng iyong personal na pagpapatawad. Matutuklasan mong sisimulan ng Diyos na palayain ka mula sa mabigat na pasaning dulot ng kawalan ng pagpapatawad.

Aking mapagpatawad na Panginoon, iniaalok Mo sa akin ang ganap na kapatawaran at tinatawag Mo akong magpatawad din nang gayon sa kapwa. Idinadalangin kong matanggap ko ang Iyong kapatawaran sa aking buhay. Nagsisisi ako sa aking kasalanan at nagsusumamo para sa Iyong awa. Kapalit ng banal na kaloob na ito, nangangako ako sa Iyo ngayon na patatawarin ko ang lahat ng nagkasala sa akin. Lalo kong pinatatawad ang mga taong kinagagalitan ko pa rin. Palayain Mo ako mula sa galit na ito, mahal na Panginoon, upang matamo ko nang lubos ang mga biyaya ng Iyong awa sa aking buhay. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.