Tanging sa Diyos Nakatalaga

Hunyo 19, 2021
Sabado ng Ikalabing-isang Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito

San Romualdo, Abad—Opsiyonal na Paggunita

Sinabi ni Jesus sa Kanyang mga alagad: “Walang makapaglilingkod sa dalawang panginoon. Kamumuhian niya ang isa at mamahalin ang isa, o magiging tapat siya sa isa at hahamakin ang isa. Hindi kayo makapaglilingkod sa Diyos at sa mamon.” Mateo 6:24

Ang mamon ay isa pang salita para sa salapi. Malinaw ang sinabi ni Jesus: kailangan mong piliing maglingkod sa Diyos o sa salapi, ngunit hindi sa dalawa. Hindi sapat ang pusong hati. Si San Juan de la Cruz, sa kanyang klasikong akdang espirituwal na “Pag-akyat sa Bundok Carmelo,” ay nagpapaliwanag ng katulad nito. Sinasabi niyang kailangang lubusang dalisayin ang ating mga pagnanasa hanggang sa ang tanging hangarin natin ay ang Diyos at ang Kanyang banal na kalooban. Kailangang alisin ang lahat ng iba pang pagnanasa sa buhay upang sa Diyos lamang tayo nakatalaga. Nangangahulugan ba ito na ang Diyos at ang Diyos lamang ang dapat nating pag-ukulan ng buong pagmamahal natin? Oo, tunay nga. Ngunit kailangang maunawaan nang wasto ang katotohanang ito.

Kapag pinagninilayan natin ang tawag ng Diyos sa atin na magmahal, tunay ngang dapat nating mahalin hindi lamang ang Diyos, kundi pati ang marami pang ibang bagay sa buhay. Dapat nating mahalin ang ating pamilya, mga kaibigan, kapwa, at maging ang ating mga kaaway. Sana ay mahalin din natin ang iba pang aspeto ng ating buhay, tulad ng ating bokasyon, trabaho, tahanan, isang libangan, at iba pa. Kaya paano natin mamahalin ang Diyos nang may bukod-tanging pagtatalaga kung marami rin tayong ibang dapat mahalin?

Napakasimple ng sagot. Gayon ang pag-ibig sa Diyos: kapag ginawa nating ang Diyos lamang ang tanging pinagtutuunan ng ating pag-ibig at pagtatalaga, ang pag-ibig natin sa Kanya ay aapaw sa paraang higit sa likas. Ito ang katangian ng pag-ibig sa Diyos. Habang minamahal natin ang Diyos, matutuklasan nating tinatawag Niya tayong mahalin Siya sa pamamagitan ng pagmamahal sa ibang tao, at maging sa iba’t ibang aspeto ng ating buhay. Kapag minamahal natin ang nais ng Diyos na mahalin natin at ipinapahayag ang ating pag-ibig sa lahat ng nakapaloob sa kalooban ng Diyos, minamahal pa rin natin ang Diyos nang buong puso, isip, kaluluwa, at lakas.

Ngunit balikan natin ang sipi sa Banal na Kasulatan sa itaas. Bakit hindi natin maaaring mahalin ang Diyos at ang salapi? Ang “mamon” sa talatang ito ay dapat unawain bilang isang pagmamahal na nagiging di-wastong pagkakapit at pagnanasa. Maaari nating “mahalin” ang salapi sa pamamagitan ng pagpapahintulot na mawalan ng wastong kaayusan ang ating pagnanasa rito at, sa gayon, maihiwalay ang kalooban ng Diyos sa “pagmamahal” na iyon. Hindi masama ang salapi kapag ginagamit ito alinsunod lamang sa kalooban ng Diyos. Sa gayong kalagayan, ang salaping ginagamit natin ay magbibigay ng malaking kaluwalhatian sa Diyos. Ngunit kapag ang salapi, o anumang iba pang bagay na hinahangad natin, ay nagsimula nang tila magkaroon ng sariling buhay, wika nga, sasalungat na ang pagnanasang iyon sa ating pag-ibig sa Diyos. Ang mahalin ang Diyos at ang Diyos lamang ay nangangahulugang minamahal natin ang Diyos at ang lahat ng nais Niyang mahalin natin sa buhay.

Pagnilayan mo ngayon ang pangangailangang sa Diyos lamang italaga ang iyong sarili. Habang itinatalaga mo ang iyong sarili sa pagmamahal na ito na para sa Kanya lamang, isaalang-alang din kung sino at ano ang tinatawag ka ng Diyos na mahalin sa Kanya at sa pamamagitan Niya. Saan ka inaakay ng Kanyang ganap na kalooban, at paano ka tinatawag na ipakita ang iyong pag-ibig sa Diyos sa pamamagitan ng pagmamahal sa kapwa? Isaalang-alang din ang anumang paraan na hinayaan mong ilihis ka ng di-wastong pagkakapit sa salapi o sa anupamang bagay sa buhay mula sa iisa at pinakahuling layunin ng iyong buhay. Hayaan mong alisin ng Diyos sa iyong puso ang mga di-wastong pagnanasang iyon at ang mga huwad na “pagmamahal,” upang malaya kang magmahal ayon sa layuning nilikha ka upang magmahal.

Panginoon at Diyos ko, karapat-dapat Ka sa buong pag-ibig ko. Ikaw at Ikaw lamang ang dapat maging tanging tuon ng buong pag-ibig ko. Habang minamahal Kita, mahal kong Panginoon, tulungan Mo akong matuklasan ang lahat ng itinuturo ng Iyong kalooban na higit kong mahalin, at ang lahat ng hinihingi ng Iyong kalooban na kalagan ko ang aking pagkakapit. Nawa’y piliin ko Ikaw lamang at ang anumang nakapaloob sa Iyong banal at ganap na kalooban. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.