Nobyembre 7, 2021
Ika-32 Linggo sa Karaniwang Panahon, Taon B
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
“Mag-ingat kayo sa mga eskriba na mahilig maglakad-lakad nang nakasuot ng mahahabang kasuotan at tumanggap ng mga pagbati sa mga pamilihan, umupo sa mga upuang pandangal sa mga sinagoga, at lumuklok sa mga puwestong pandangal sa mga piging. Nilalamon nila ang mga bahay ng mga biyuda at pakunwaring nagdarasal nang mahahaba. Tatanggap sila ng napakabigat na hatol.” Mark 12:38–40
Mahalagang pansinin dito na sinasabi ni Hesus, “Tatanggap sila ng napakabigat na hatol.” Ang mga salitang ito ay nagmumula sa Kanya na bukal ng awa at biyaya. Ang Kanyang puso ay puspos ng kabutihan at habag, Siya ay maamo at mapagpatawad, at wala Siyang ibang hangad kundi ang ating walang hanggang kaligtasan. Gayunman, malinaw ang sinabi ni Hesus na mabigat ang magiging hatol sa mga eskriba.
Ang unang dapat nating isipin ay ayaw nating maging katulad ng mga eskriba! Ayaw nating tumanggap ng gayunding hatol. Kaya dapat nating iwasang malugmok sa kasalanan gaya nila. Dahil dito, maitatanong natin, “Anong kasalanan ng mga eskriba ang naging dahilan upang tumanggap sila ng ganito kabigat na hatol?”
Sa madaling sabi, sila ay mga mapagkunwari. Nilamon sila ng pagnanais na maluklok sa “mga puwestong pandangal.” Malinaw na masama ang pakikitungo nila sa kapwa: “Nilalamon nila ang mga bahay ng mga biyuda.” Ang mas masahol pa, ipinakikita nila ang kanilang sarili bilang mga taong madasalin gayong malinaw na hindi naman sila ganoon. Dahil dito, mabigat ang naging hatol ni Hesus sa kanila.
Kaya ano ang matututuhan natin sa kanilang mga pagkakamali? Dapat nating matutuhan ang hindi bababa sa dalawang aral na ito:
1) Ang tunay na “puwestong pandangal” ay ang lugar ng pinakadakilang kababaang-loob. Sa paningin ng Diyos, matatagpuan ang tunay na karangalan kapag naglilingkod tayo nang hindi napapansin at nagbibigay nang walang pagkilala. Sa ganitong paraan, ang ating pagbibigay at paglilingkod ay nagmumula lamang sa pag-ibig at hindi sa mga hangaring pansarili. Ang taong mapagpakumbaba ay hindi naghahangad na purihin at parangalan dahil sa pag-ibig na kanyang ibinibigay. Ang mismong pagbibigay at paglilingkod ang kaloob na kanyang tinatanggap.
2) Ang pagbigkas ng mahahabang dasal ay hindi katumbas ng pananalangin. Iisa ang pinakadiwa ng panalangin: ang pumasok sa pakikipagkaisa sa Diyos. Ito ay ang pagbuo ng isang malalim, maganda, at namamalaging ugnayan sa Kanya. Ito ay tungkol sa pag-ibig. Ang panalangin ay hindi pakitang-tao o paraan upang makamit ang paghanga ng iba.
Pagnilayan ngayon ang mabigat na hatol ni Hesus sa mga eskriba. Unawain na isa sa mga layunin nito ay turuan tayo kung ano ang dapat iwasan sa buhay. Iwasan ang lahat ng makasariling pagmamataas. Hangarin ang kababaang-loob at tunay na panalangin, at lubos kang pagpapalain.
Panginoon, tulungan Mo akong maging isang taong tunay na nananalangin at sumasamba. Tulungan Mo akong manatiling mapagpakumbaba at tapat. Tulungan Mo akong mahalin Ka dahil lamang sa pag-ibig ko sa Iyo. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
.jpg){kind=link}