Enero 29, 2022
Sabado ng Ikatlong Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Si Jesus ay nasa hulihan ng bangka, natutulog na nakahilig sa isang unan. Ginising nila Siya at sinabi, “Guro, wala ba Kayong pakialam na mapapahamak na kami?” Bumangon Siya, sinaway ang hangin, at sinabi sa dagat, “Tumahimik ka! Pumayapa ka!” Tumigil ang hangin at nagkaroon ng ganap na katahimikan. Mark 4:38-39
At nagkaroon ng ganap na katahimikan! Bagaman tumutukoy ito sa pagpayapa ng dagat, isa rin itong mensahe tungkol sa kaguluhang nararanasan natin kung minsan sa buhay. Nais ni Jesus na maghatid ng malalim na kapayapaan sa ating buhay.
Napakadaling panghinaan ng loob sa buhay. Napakadaling ituon ang ating pansin sa kaguluhang nakapaligid sa atin. Maging ito man ay isang malupit at masakit na salita mula sa iba, problema sa pamilya, kaguluhan sa lipunan, suliraning pinansiyal, at iba pa, napakaraming dahilan upang ang bawat isa sa atin ay mahulog sa bitag ng takot, pagkabigo, depresyon, at pagkabalisa.
Ngunit ito mismo ang dahilan kung bakit pinahintulutan ni Jesus na mangyari ito sa Kanyang mga alagad. Sumakay Siya sa bangka kasama ang Kanyang mga alagad at hinayaan silang makaranas ng isang malakas na unos habang Siya ay natutulog, upang sa pamamagitan ng karanasang ito ay maihatid Niya sa ating lahat ang isang malinaw at kapani-paniwalang mensahe.
Sa salaysay na ito, iisa lamang ang pinagtuunan ng pansin ng mga alagad: Mapapahamak na sila! Hinahampas sila ng mga alon at natatakot sila sa napipintong kapahamakan. Ngunit sa gitna ng lahat ng ito, naroon si Jesus, mahimbing na natutulog, naghihintay na gisingin nila Siya. At nang gisingin nila Siya, pinasunod Niya ang unos at naghatid ng ganap na katahimikan.
Gayon din sa ating buhay. Napakadali nating mabagabag ng mga pasanin at paghihirap sa araw-araw. Madalas nating hinahayaang madaig tayo ng mga problemang kinakaharap natin. Ang susi ay ang pagbaling ng ating mga mata kay Jesus. Masdan Siya roon, sa iyong harapan, natutulog at naghihintay na gisingin mo Siya. Lagi Siyang naroon, laging naghihintay, laging handa.
Ang paggising sa ating Panginoon ay kasingsimple ng pag-aalis ng ating tingin sa maunos na dagat at pagtitiwala sa Kanyang banal na presensya. Pagtitiwala ang pinakamahalaga. Ganap at hindi natitinag na pagtitiwala. Nagtitiwala ka ba sa Kanya?
Pagnilayan mo ngayon ang anumang nagdudulot sa iyo ng pagkabalisa, takot, o pagkalito sa araw-araw. Ano ang tila nagpapabaling-baling sa iyo at nagdudulot ng pagkabagabag at pag-aalala? Habang nakikita mo ang pasaning ito, masdan mo rin si Jesus na naroon kasama mo, naghihintay na lumapit ka sa Kanya nang may pagtitiwala upang mapangasiwaan Niya ang bawat sitwasyong kinakaharap mo sa buhay. Mahal ka Niya at tunay na pangangalagaan ka Niya.
Aking Panginoong natutulog, bumabaling ako sa Iyo sa gitna ng mga hamon ng buhay at nais Kitang gisingin upang ako ay Iyong tulungan. Alam kong lagi Kang malapit, naghihintay na magtiwala ako sa Iyo sa lahat ng bagay. Tulungan Mo akong ituon ang aking mga mata sa Iyo at manampalataya sa Iyong ganap na pag-ibig sa akin. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
_-_James_Tissot_-_overall.jpg){kind=link}