Marso 30, 2022
Miyerkules ng Ikaapat na Linggo ng Kuwaresma
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Sumagot si Jesus sa mga Judio: “Ang Aking Ama ay patuloy na gumagawa hanggang ngayon, kaya gumagawa rin Ako.” Dahil dito, lalo nilang hinangad na patayin Siya, sapagkat hindi lamang Niya nilalabag ang Sabbath kundi tinatawag din Niyang sariling Ama ang Diyos, anupa’t ipinapantay Niya ang Kanyang sarili sa Diyos. John 5:17–18
Sa pananaw ng mga naghahangad na patayin Siya, malinaw na nagkasala nang mabigat si Jesus. Hindi Niya sinunod ang kanilang mga batas sa Sabbath ayon sa paraang inaakala nilang dapat Niyang sundin, at ipinahayag Niyang kapantay Siya ng Ama. Mabigat sanang kasalanan ito sa panig ni Jesus kung mali Siya, ngunit malinaw na hindi Siya nagkamali.
Nasa pinakapuso ng talatang ito ang pagkakaisa ng Ama at ng Anak. Higit pang nililinaw ng mga kasunod na talata na ang Ama at ang Anak ay iisa at na ang buong buhay ni Jesus ay nakatuon sa pagtupad sa kalooban ng Ama. Ang mismong pagkakaisang ito ng kalooban ang nagbubunga ng Kanilang pagkakaisa.
Marami itong inihahayag sa atin tungkol sa ugnayan ng Ama at ng Anak, at marami rin itong inihahayag tungkol sa sarili nating ugnayan sa Ama at sa Anak. Una sa lahat, ang Ama at ang Anak ay magkaibang Persona, na ang bawat isa ay nagtataglay ng ganap na talino at kalooban. Gayunman, ang Kanilang pagiging iisa ay nagmula sa ganap na pagkakasundo ng Kanilang mga kaisipan: kapwa Nila nalalaman ang lahat ng bagay sa iisang ganap na paraan, at ganap Nilang pinaniniwalaan ang Kanilang nalalaman. Bunga ng ganap na kaalamang kapwa Nila taglay, kapwa Nila niyakap ang bawat detalye ng plano ng Ama ayon sa pagkakalatag nito mula pa sa pagkakatatag ng sanlibutan.
Para naman sa atin, mahahango natin sa pagkaunawang ito sa pagkakaisa ng Ama at ng Anak ang dakilang aral kung paano tayo nakikipagkaisa sa Diyos. Nagsisimula ito sa pagsisikap na maunawaan ang kaisipan ng Diyos. Dapat nating saliksikin ang mga dakilang hiwagang nakapaloob dito at gawing bahagi ng sarili nating kaalaman ang mga ito. Ikalawa, dapat nating paniwalaan ang ating nalalaman sa pamamagitan ng isang pasiya ng ating kalooban. Habang natutuklasan natin ang katotohanan, dapat natin itong piliin bilang gabay sa ating buhay. Ang hamon ay ang napakaraming tinig na nag-uunahang makuha ang ating pansin. Habang sinusuri natin ang mga ito at pinipili lamang ang inihahayag ng Diyos, likas tayong naaakit sa kaisipan at kalooban ng Diyos at ginagawa nating sarili ang mga ito. Sa pagkilos na ito, nagiging kaisa rin tayo ng Diyos.
Pagnilayan ngayon ang pagkakaisang tinatawag kang isabuhay kasama ng Ama at ng Anak. Ang pagkakaisang ito ang nagbibigay ng kaganapan sa iyong buhay. Para rito ka nilikha. Ang paghahanap, paniniwala, at pagyakap sa anumang iba pa ay pamumuhay lamang ayon sa isang kasinungalingan. Hanapin ang kaisipan at kalooban ng Diyos sa lahat ng bagay, at ang iyong buong pagkatao ay maaakay tungo sa higit na pakikipagkaisa sa Diyos.
Ama sa Langit, nagpapasalamat ako sa Iyo sa kaloob na si Jesus na Iyong Anak, at nagpapasalamat ako sa pagkakaisang taglay Ninyong dalawa. Akayin Mo ako tungo sa dakilang pagkakaisang iyon na itinatag ng Inyong mga kaisipan at kalooban. Gawin Mo akong kaisa Mo upang Ikaw rin ay maging aking Ama. Ama sa Langit, Jesus na Anak, nagtitiwala ako sa Inyo.
Ikadalawampu’t Anim na Pagninilay – Ang mga Banal na Kababaihan at si Veronica
(Miy. ng Ikaapat na Linggo ng Kuwaresma)
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Sanggunian para sa Kuwaresma
Mga Pagninilay sa Banal na Kasulatan para sa Kuwaresma
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
