Mayo 1, 2022
Ikatlong Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay (Taon C)
Mga Pagbasa Ngayon

Kaya sinabi kay Pedro ng alagad na minamahal ni Jesus, “Ang Panginoon iyon.” Nang marinig ni Simon Pedro na ang Panginoon iyon, isinuot at itinali niya sa baywang ang kaniyang panlabas na kasuotan, sapagkat halos wala siyang suot, at tumalon sa dagat. Juan 21:7
Buong-buong sumuong si Pedro, sa literal na kahulugan. Ang sipi sa itaas ay mula sa isa sa mga pagpapakita ni Jesus sa mga Apostol matapos ang Kaniyang Muling Pagkabuhay. Buong gabi silang nangisda ngunit wala silang nahuli. Mula sa dalampasigan, sinabi sa kanila ni Jesus na ihagis ang lambat sa kanang bahagi ng bangka. Nang gawin nila ito, napakarami nilang nahuling isda na halos hindi na nila makaya. Nang mapagtanto ni Juan na si Jesus iyon at sabihin niya ito, hindi na napigilan ni Pedro ang kaniyang pananabik at tumalon siya sa tubig upang salubungin ang kaniyang Panginoon.
Kayganda ng tagpong ito na pagnilayan. Lalo nang magandang pag-isipan ang matinding pananabik sa puso ni Pedro na nag-udyok sa kaniya na tumalon sa tubig at lumangoy patungo sa dalampasigan. Hindi niya mapigil ang kaniyang pananabik.
Tatalon ka ba sa isang lawa upang makalapit sa ating Panginoon? Maaaring tila kakaiba ang tanong na ito, ngunit nararapat itong pag-isipan sa literal na kahulugan. Kung makatagpo mo ang ating Panginoong muling nabuhay, gayon na lamang ba ang iyong pananabik na makita Siya na hindi mo mapigilang lumapit sa Kaniyang piling, kahit mangahulugan itong kailangan mong tumalon sa isang lawa? Ang ginawa ni Pedro ay dapat nating makita bilang isang kilos na sumasagisag sa ating sariling buhay espirituwal. Ang hindi pag-aatubili ni Pedro ay nagpapakita kung paano tayo dapat tumugon kapag nakatagpo natin si Jesus.
Siyempre, hindi natin nakakatagpo si Jesus sa Kaniyang kalagayang muling nabuhay sa paraang naranasan ni Pedro sa siping ito—nang literal at pisikal. Ngunit nakakatagpo natin Siya araw-araw, kung mayroon lamang tayong mga matang nakakakita. Siya ay buhay sa ating mga puso sa pamamagitan ng panalangin at ng Kaniyang pananahan sa atin. Tunay Siyang naroroon sa mga taong nakakasalamuha natin araw-araw. At tiyak na naroroon Siya sa mga Sakramento, lalo na sa Kabanal-banalang Eukaristiya.
May dalawang tanong kang dapat pag-isipan kaugnay ng siping ito. Ang una ay kung talagang namamalayan mo ang presensiya ni Jesus sa buong maghapon. Hindi Siya nakilala ni Pedro noong una, kahit na kinausap ni Jesus siya at ang iba pang nasa bangka. Kinailangan pa ang himala upang makilala nilang Siya iyon. Ang ikalawang tanong ay kung paano ka tumutugon sa Kaniyang presensiya kapag namamalayan mo Siya. Wala ka bang pakialam? Kulang ka ba sa sigla? O napupuno ka ba ng malaking kagalakan?
Pagnilayan mo ngayon ang dalawang tanong na ito at magpasiyang maging higit na mapagmatyag sa presensiya ng ating Panginoon araw-araw, sa buong maghapon. Magpasiya ka ring tumugon tulad ni Pedro kapag nakita mo si Jesus. Hayaang maakit sa Kaniya ang iyong puso at buong pagnanais, at tumugon nang may pambihirang kagalakan at sigla. Huwag kang matakot na buong pusong italaga ang iyong sarili sa ating Panginoon!
Panginoon, tulungan Mo akong makita Ka na buhay sa aking buhay, buhay sa buhay ng iba, at buhay sa Iyong Simbahan, lalo na sa Kabanal-banalang Eukaristiya. Napakadalas kong maging bulag sa Iyong banal na presensiya sa aking paligid. Tulungan Mo akong makita Ka araw-araw. Tulungan Mo rin akong tumugon nang may malaking kagalakan at sigla sa Iyong banal na presensiya. Mahal Kita, minamahal kong Panginoon. Tulungan Mo akong mahalin Ka nang higit pa. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Mga Panalangin sa Pasko ng Pagkabuhay
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Santo ng Araw – San Jose, Manggagawa
Hindi ipinagdiriwang bilang liturhikong paggunita ngayong taon sapagkat tumapat ito sa Linggo
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa




