Mayo 11, 2022
Miyerkules ng Ikaapat na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay
Mga Pagbasa Ngayon
Sumigaw si Jesus at sinabi, “Ang sumasampalataya sa akin ay sumasampalataya hindi lamang sa akin kundi pati sa nagsugo sa akin, at ang nakakakita sa akin ay nakakakita sa nagsugo sa akin.” John 12:44–45
Kung uunawain ito nang literal, mahirap itong maunawaan. Paanong ang mga tumitingin kay Jesus ay tumitingin din sa Ama? Paanong ang pagkakita kay Jesus ay pagkakita rin sa Ama sa Langit?
Napakasimple ng sagot. Ang pagkakaisa ng Ama at ng Anak ay ganap na pagkakaisa. Nananatili Silang magkaibang Persona, ngunit nagkakaisa rin Sila bilang iisa. Nagkakaisa Sila sa Kanilang ganap na pag-ibig at sa ganap na pagkakaisa ng Kanilang mga kalooban.
Dahil dito, ang pagkilala kay Jesus ay pagkilala rin sa Ama. Ngunit ang katotohanan ay natatalukbungan ang presensiya ng Ama, kung paanong natatalukbungan ang pagka-Diyos ng Anak. Bagaman hindi natin naranasang makita si Jesus na lumakad sa lupa gaya ng mga unang alagad, natatagpuan natin ang gayunding katotohanan sa tuwing lumalapit tayo sa Banal na Eukaristiya. Kapag pumapasok tayo sa isang simbahan at lumuluhod sa harap ng tabernakulo, mahalagang lagi nating lubos na mabatid na tayo ay nasa ganap na dibinong presensiya ng Diyos Anak. At dahil dito, nasa ganap at dibinong presensiya rin tayo ng Ama! Tunay at lubos ang Kanilang presensiya. Hindi lamang Sila abot ng ating limang pandama.
Ngunit isang mahalagang bagay na dapat pagnilayan dito ang pagkakaisa ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo. Ang mapanalanging pagninilay sa Kanilang pagkakaisa ay lubhang nakabubuti sa ating buhay-panalangin. Bakit? Sapagkat tinatawag tayong makibahagi sa Kanilang pagkakaisa, at tinatawag tayong mamuhay nang may pagkakaisa sa isa’t isa.
Mahirap ang pagkakaisa. Nangangailangan ito ng napakalaking pag-ibig. Nangangahulugan ito ng pagiging lubos na naroroon para sa kapwa, na nagsisikap na lubos siyang maunawaan, matanggap, at makilala. At ang Trinidad ang ating huwaran dito. Mga magulang at anak man, mag-asawa, magkakaibigan, o iba pa, tinatawag tayo sa malalim at namamalaging pagkakaisa.
Isipin ang isang taong lubos mong kilala. At isipin ang isang taong lubos niyang kilala at minamahal. Sa isang antas, maaaring madama mong kilala mo na rin ang taong iyon dahil lamang kilala mo ang taong nakakakilala sa kanya. Halimbawa, ipagpalagay na mayroon kang napakalapit na kaibigang may anak at marami siyang ibinabahagi sa iyo tungkol sa kanyang anak. Ang nararanasan mo ay ang pagkakaisa ng magulang at anak sa pamamagitan ng iyong ugnayan sa iyong kaibigan.
Gayon din sa Diyos. Habang nakikilala natin ang Diyos Anak, kusa rin nating nakikilala ang Diyos Ama. At ang magandang balita ay kung kilala natin ang Diyos, at pagkatapos ay hinahayaan nating makilala tayo ng iba, hinahayaan din natin silang makilala ang Diyos sa pamamagitan natin. Isa ito sa mga kahanga-hangang paraan upang ipahayag ang Ebanghelyo at maihatid ang Diyos sa mga taong kilala at minamahal natin.
Pagnilayan mo ngayon ang iyong ugnayan sa Diyos at kung paano ito nagniningning sa lahat ng iba mo pang ugnayan. Italaga mo ang iyong sarili nang mas lubusan sa pagkilala at pagmamahal sa Diyos upang ang mga nasa paligid mo ay makinabang din sa iyong pagmamahal sa Kanya.
Panginoon ng ganap na pagkakaisa, tulungan Mo akong makilala at mahalin Ka at, sa ugnayang iyon, makilala at mahalin ang Ama at ang Espiritu Santo. At habang lumalago ako sa pag-ibig sa Iyo, Kabanal-banalang Trinidad, tulungan Mo akong dalhin ang pag-ibig na iyon sa bawat ugnayan ko upang maging kasangkapan ako ng Iyong pag-ibig para sa iba. Kabanal-banalang Trinidad, nagtitiwala ako sa Iyo.
Mga Panalangin sa Pasko ng Pagkabuhay
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Santísima Trinidad, mula sa flickr
