Miyerkules, Agosto 10, 2022
Kapistahan ni San Lorenzo, Diyakono at Martir
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito

Sinabi ni Hesus sa Kanyang mga alagad: “Amen, amen, sinasabi Ko sa inyo, malibang mahulog sa lupa at mamatay ang isang butil ng trigo, mananatili itong isang butil lamang; ngunit kung mamatay ito, mamumunga ito nang sagana.” John 12:24
Madaling tandaan ang mga salitang ito, ngunit naghahayag ang mga ito ng isang katotohanang mahirap tanggapin at isabuhay. Tuwirang sinasabi ni Hesus na kailangan mong mamatay sa iyong sarili upang mamunga nang sagana sa kabutihan ang iyong buhay. Muli, madaling sabihin, mahirap isabuhay.
Bakit mahirap itong isabuhay? Ano ang mahirap dito? Nagsisimula ang hirap sa unang pagtanggap sa katotohanang kailangan at mabuti ang pagkamatay sa sarili. Kaya tingnan natin kung ano ang ibig sabihin nito.
Magsimula tayo sa paghahalintulad sa isang butil ng trigo. Kailangang kumalas ang butil na iyon mula sa uhay at mahulog sa lupa. Larawan ito ng ganap na pagkalas. Kailangang “bitiwan” ng nag-iisang butil na iyon ang lahat. Ipinapakita sa atin ng larawang ito na kung nais nating gumawa ang Diyos ng mga himala sa atin, dapat tayong maging handa at kusang-loob na bumitiw sa lahat ng ating kinakapitan. Nangangahulugan itong tunay nating isinusuko ang ating kalooban, ang ating mga kagustuhan, ang ating mga hangarin at ang ating mga inaasam. Maaaring napakahirap gawin nito sapagkat maaari itong maging napakahirap unawain. Maaaring mahirap unawain na ang pagkalas sa lahat ng ating gusto at hinahangad ay tunay na mabuti at siya ngang paraan upang maihanda tayo para sa bago at higit na maluwalhating buhay na naghihintay sa atin sa pamamagitan ng pagbabagong dulot ng biyaya. Ang pagkamatay sa ating sarili ay nangangahulugang higit tayong nagtitiwala sa Diyos kaysa sa mga bagay na ating kinakapitan sa buhay na ito. Nangangahulugan itong naniniwala tayo na ang plano ng Diyos ay di-masukat na higit na mabuti kaysa sa anumang planong maaari nating mabuo.
Kapag ang butil ng trigo ay namatay at napunta sa lupa, natutupad nito ang layunin nito at lumalago nang higit pa sa dati. Nagbabagong-anyo ito tungo sa kasaganaan.
Si San Lorenzo, isang diyakono at martir noong ikatlong siglo na ating ginugunita ngayon, ay nagbibigay sa atin ng isang kongkretong larawan ng taong isinuko ang lahat, pati ang kanyang mismong buhay, upang magsabi ng “Oo” sa Diyos. Ibinigay niya ang lahat ng kanyang kayamanan, at nang utusan siya ng prepekto ng Roma na ibigay ang lahat ng kayamanan ng Simbahan, dinala ni Lorenzo sa kanya ang mga dukha at maysakit. Sa galit ng prepekto, hinatulan niya si Lorenzo ng kamatayan sa pamamagitan ng pagsunog. Isinuko ni Lorenzo ang lahat upang sundin ang kanyang Panginoon.
Pagnilayan mo ngayon kung ano ang maaaring ipinabibitiw sa iyo ng Diyos. Ano ang nais Niyang isuko mo? Ang pagsuko ang susi upang hayaan ang Diyos na gumawa ng mga maluwalhating bagay sa iyong buhay.
Panginoon, tulungan Mo akong bumitiw sa sarili kong mga kagustuhan at pananaw sa buhay na hindi naaayon sa Iyong banal na kalooban. Tulungan Mo akong laging maniwala na mayroon Kang planong di-masukat na higit na mabuti. Habang tinatanggap ko ang planong iyon, tulungan Mo akong magtiwalang magpapasibol Ka ng masaganang mabubuting bunga. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Santo ng Araw – San Lorenzo, Diyakono at Martir
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na Larawan: Ang Pagkamartir ni San Lorenzo ni Palma il Giovane, mula sa Wikimedia Commons




