Agosto 17, 2022
Miyerkules ng Ikadalawampung Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa Ngayon
“Naiinggit ka ba dahil ako ay bukas-palad?” Matthew 20:15b
Ang mga salitang ito ay mula sa talinghaga tungkol sa may-ari ng lupain na umupa ng mga manggagawa sa limang magkakaibang oras sa maghapon. Ang unang pangkat ay inupahan nang magbukang-liwayway, ang ikalawa nang alas-nuwebe ng umaga, at ang iba naman nang tanghali, alas-tres at alas-singko ng hapon. Ang mga inupahan nang magbukang-liwayway ay nagtrabaho nang humigit-kumulang labindalawang oras, samantalang ang mga inupahan nang alas-singko ng hapon ay isang oras lamang nagtrabaho. Ang “problema” ay pare-pareho ang ibinayad ng may-ari sa lahat ng manggagawa, na para bang lahat sila ay nagtrabaho nang buong labindalawang oras.
Sa unang tingin, matutuksong mainggit ang sinuman sa ganitong karanasan. Ang inggit ay isang uri ng kalungkutan o galit sa magandang kapalaran ng iba. Marahil ay mauunawaan nating lahat ang inggit ng mga nagtrabaho nang buong araw. Nagtrabaho sila nang buong labindalawang oras at tumanggap ng buong sahod nila. Ngunit nainggit sila dahil naging lubhang bukas-palad ang may-ari ng lupain sa mga nagtrabaho nang isang oras lamang at binigyan din ang mga ito ng sahod para sa isang buong araw.
Subukan mong ilagay ang iyong sarili sa talinghagang ito at pagnilayan kung ano ang mararamdaman mo sa ganitong bukas-palad na pakikitungo ng may-ari ng lupain sa iba. Makikita mo ba ang kanyang pagkabukas-palad at magagalak para sa mga pinakitunguhan nang gayon kabuti? Magpapasalamat ka ba para sa kanila dahil pinagkalooban sila ng natatanging kaloob na ito? O makadarama ka rin ng inggit at sama ng loob? Sa totoo lang, karamihan sa atin ay mahihirapang labanan ang inggit sa ganitong kalagayan.
Ngunit ang pagkabatid na iyon ay isang biyaya. Isang biyaya ang mamulat sa pangit na kasalanang ito ng inggit. Kahit hindi tayo aktuwal na malagay sa sitwasyong kikilos tayo ayon sa ating inggit, isang biyaya pa rin ang makitang naroroon ito sa ating kalooban.
Pagnilayan mo ngayon kung may nakikita kang anumang bahid ng inggit sa iyong puso. Kaya mo bang taimtim na magalak at mapuspos ng pasasalamat sa tagumpay ng iba? Kaya mo bang taimtim na magpasalamat sa Diyos kapag ang iba ay pinagpapala ng di-inaasahan at di-nararapat na pagkabukas-palad ng kanilang kapwa? Kung nahihirapan ka rito, magpasalamat ka man lamang sa Diyos na ipinababatid ito sa iyo. Ang inggit ay isang kasalanan, at isa itong kasalanang nag-iiwan sa atin ng kawalang-kasiyahan at kalungkutan. Dapat mong ipagpasalamat na nakikita mo ito, sapagkat iyon ang unang hakbang upang mapagtagumpayan ito.
Panginoon kong lubhang bukas-palad, nagkakasala po ako at tapat kong inaamin na may inggit sa aking puso. Salamat po sa pagtulong Ninyo sa akin na makita ito, at tulungan Ninyo akong isuko na ito sa Inyo. Palitan po Ninyo ito ng taos-pusong pasasalamat para sa masaganang biyaya at awa na ipinagkakaloob Ninyo sa iba. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
