Lunes, Disyembre 12, 2022
Mahal na Birhen ng Guadalupe—Kapistahan sa USA
Pagkatapos ay sinabi sa kanya ng anghel, “Huwag kang matakot, Maria, sapagkat kinalulugdan ka ng Diyos. Narito, maglilihi ka sa iyong sinapupunan at magsisilang ng isang anak na lalaki, at pangangalanan mo Siyang Jesus.” Lucas 1:30–31
Ipinagdiriwang natin ngayon ang limang magkakasunod na pagpapakita ng ating Mahal na Ina kay Juan Diego, isang katutubong yumakap sa pananampalataya. Maagang-maaga noong Disyembre 9, 1531, naglalakbay si Juan patungo sa bayan ng Tlatelolco upang dumalo sa isang klase ng katesismo at sa Banal na Misa. Ngunit sa kanyang paglalakbay, habang dumaraan siya sa Burol ng Tepeyac, pinagkalooban siya ng pangitaing may maningning na liwanag at makalangit na musika. Habang nakatingala siya nang may pagkamangha at pitagan, narinig niya ang isang magandang tinig na tumatawag sa kanya. Nang lumapit siya sa pinagmumulan ng tinig, nakita niya ang maluwalhating Ina ng Diyos na nakatayo, may anyong kabataan at napapalibutan ng makalangit na kaningningan. Sinabi nito sa kanya, “Ako ang iyong maawaing Ina…” Ipinahayag din nito sa kanya na nais nitong magpatayo ng isang simbahan sa lugar na iyon at na dapat pumunta si Juan sa Obispo ng Mexico City upang sabihin ito.
Ginawa ni Juan ang hiniling ng Mahal na Birhen, ngunit nag-aatubiling maniwala ang obispo. Subalit muling nagpakita kay Juan ang Ina ng Diyos at hiniling sa kanyang bumalik sa obispo upang iparating muli ang kahilingan nito. Sa pagkakataong ito, humingi ng isang tanda ang obispo, at ipinaalam ito ni Juan sa Ina ng Diyos. Sinabi nitong magkakaloob ng isang tanda, ngunit hindi ito natanggap ni Juan sapagkat kinailangan niyang alagaan ang kanyang tiyuhing may sakit.
Gayunman, makalipas ang dalawang araw, noong Disyembre 12, 1531, muling naglalakbay si Juan patungo sa simbahan sa Tlatelolco upang hilingin sa pari na sumama sa kanya at asikasuhin ang kanyang naghihingalong tiyuhin. Ngunit sa pagkakataong ito, ibang daan ang tinahak ni Juan upang hindi siya maantala ng kanyang makalangit na panauhin. Gayunman, nilapitan siya ng ating Mahal na Ina at sinabi, “Mabuti iyan, pinakamunti at pinakamamahal sa aking mga anak, ngunit makinig ka ngayon sa akin. Huwag mong hayaang bagabagin ka ng anuman at huwag kang matakot sa karamdaman o sakit. Hindi ba narito ako na iyong Ina? Hindi ba nasa ilalim ka ng aking lilim at pangangalaga? Hindi ba nasa yakap ka ng aking mga bisig? May kailangan ka pa bang iba? Huwag kang matakot, sapagkat hindi mamamatay ang iyong tiyuhin. Mapanatag ka…magaling na siya.”
Nang marinig ito ni Juan mula sa kanyang makalangit na panauhin, nag-umapaw siya sa galak at humingi ng isang tandang maipapakita sa obispo. Inutusan siya ng Ina ng Diyos na umakyat sa tuktok ng burol, kung saan makakakita siya ng maraming bulaklak na namumukadkad kahit hindi pa panahon ng pamumulaklak ng mga ito. Sinunod ni Juan ang sinabi nito, at nang makita niya ang mga bulaklak, pinitas niya ang mga ito at pinuno ang kanyang panlabas na balabal, ang kanyang tilma, upang madala ang mga ito sa obispo bilang tandang hiniling.
Pagkatapos ay bumalik si Juan kay Obispo Fray Juan de Zumarraga, ang Obispo ng Mexico City, upang ihandog sa kanya ang mga bulaklak. Sa pagkamangha ng lahat, nang buksan niya ang kanyang tilma upang ibuhos ang mga bulaklak, lumitaw sa kanyang tilma ang larawan ng mismong babaeng nagpakita sa kanya. Hindi ipininta ang larawan; sa halip, nagbago ang kulay ng bawat hibla ng payak at magaspang na balabal na ito upang mabuo ang magandang larawan. Nang araw ding iyon, nagpakita rin ang ating Mahal na Ina sa tiyuhin ni Juan at mahimala itong pinagaling.
Bagama’t naging bahagi na ng kultura ng Mexico ang mga himalang ito, ang kabuluhan ng mensahe ay higit pa sa usaping pangkultura. “Ako ang inyong mahabaging ina,” ang sabi niya! Pinakamasidhing hangarin ng ating Mahal na Ina na makilala siya nating lahat bilang ating ina. Nais niyang samahan tayo sa mga kagalakan at kalungkutan ng buhay, gaya ng sinumang mapagmahal na ina. Nais niya tayong turuan, gabayan, at ihayag sa atin ang mahabaging pag-ibig ng kanyang banal na Anak.
Pagnilayan mo ngayon ang mga himalang ginawa ng Ina ng Diyos. Ngunit higit sa lahat, pagnilayan mo ang kanyang pagmamahal bilang ina. Ang kanyang pagmamahal ay dalisay na awa, isang kaloob ng pinakamalalim na pagkalinga at habag. Ang tanging hangarin niya ay ang ating kabanalan. Makipag-usap ka sa kanya sa araw na ito at anyayahan siyang lumapit sa iyo bilang iyong mahabaging ina.
Aking inang lubhang mahabagin, minamahal kita at inaanyayahan kitang ibuhos sa akin ang iyong pagmamahal. Dumudulog ako sa iyo sa araw na ito sa aking pangangailangan, at nagtitiwala akong dadalhin mo sa akin ang masaganang biyaya ng iyong Anak na si Hesus. Inang Maria, O Birhen ng Guadalupe, ipanalangin mo kaming dumudulog sa iyo sa aming pangangailangan. San Juan Diego, ipanalangin mo kami. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Tingnan ang aming mga sanggunian para sa Adbiyento!
Mga Pagninilay sa Banal na Kasulatan
Nobena ni San Andres para sa Pasko
Ang panalangin sa ibaba para sa Nobena ni San Andres para sa Pasko ay tradisyonal na dinarasal nang 15 ulit bawat araw mula Nobyembre 30, Kapistahan ni San Andres, hanggang sa Bisperas ng Pasko.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Santo ng Araw – Mahal na Birhen ng Guadalupe—Kapistahan sa USA
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Mahal na Birhen ng Guadalupe, mula sa Wikimedia Commons
