Enero 30, 2023
Lunes ng Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
“Ano ang pakialam mo sa akin, Jesus, Anak ng Kataas-taasang Diyos? Isinasamo ko sa iyo sa ngalan ng Diyos, huwag mo akong pahirapan!” (Sapagkat sinasabi Niya rito, “Masamang espiritu, lumabas ka sa taong ito!”) Tinanong Niya ito, “Ano ang pangalan mo?” Sumagot ito, “Lehiyon ang pangalan ko. Marami kasi kami.” Mark 5:7–9
Para sa karamihan, nakapanghihilakbot ang ganitong pagtatagpo. Ang lalaking ito, na ang mga salita ay nakatala sa itaas, ay sinasapian ng napakaraming demonyo. Nakatira siya sa mga dalisdis ng burol, sa gitna ng mga yungib sa tabi ng dagat, at walang sinumang gustong lumapit sa kanya. Marahas siya, sumisigaw araw at gabi, at kinatatakutan ng lahat ng taga-bayan. Ngunit nang makita ng lalaking ito si Jesus sa di-kalayuan, may nangyaring kamangha-mangha. Sa halip na si Jesus ang matakot sa lalaki, ang napakaraming demonyong sumasapi rito ang nasindak kay Jesus. Pagkatapos ay inutusan ni Jesus ang maraming demonyo na lumabas sa lalaki at sa halip ay pumasok sa isang kawan ng mga dalawang libong baboy. Agad na humagibis ang mga baboy pababa ng burol patungo sa dagat at nalunod. Nanumbalik sa dati ang lalaking sinapian, nakadamit na at nasa matinong pag-iisip. Namangha ang lahat ng nakakita sa kanya.
Malinaw na hindi sapat ang maikling buod na ito ng kuwento upang maipaliwanag ang takot, trauma, pagkalito, pagdurusa, at iba pang dinanas ng lalaking ito sa mga taon ng pagsapi sa kanya ng mga demonyo. Hindi rin nito sapat na naipapaliwanag ang matinding pagdurusa ng kanyang pamilya at mga kaibigan, gayundin ang kaguluhang idinulot sa mga taga-bayan ng pagsapi sa kanya. Kaya, upang higit na maunawaan ang kuwentong ito, makatutulong na paghambingin ang karanasan ng lahat ng sangkot bago at pagkatapos ng pangyayari. Napakahirap para sa lahat na maunawaan kung paano ang lalaking ito, na dating sinasapian at wala sa katinuan, ay naging mahinahon at may matinong pag-iisip. Dahil dito, sinabi ni Jesus sa lalaki, “Umuwi ka sa iyong pamilya at ibalita mo sa kanila ang lahat ng ginawa ng Panginoon para sa iyo dahil sa Kanyang habag.” Isipin ang magkahalong tuwa, pagkalito, at di-makapaniwalang damdamin na maaaring naranasan ng kanyang pamilya.
Kung kayang baguhin ni Jesus ang buhay ng lalaking ito na lubusang sinapian ng isang Lehiyon ng mga demonyo, kung gayon ay walang sinumang lubusang walang pag-asa. Napakadalas, lalo na sa ating mga pamilya at sa hanay ng matatagal na nating kaibigan, ay may mga taong itinuring na nating hindi na matutubos. May mga taong napakalayo na ng pagkaligaw anupa’t tila wala na silang pag-asa. Ngunit isang bagay ang sinasabi sa atin ng kuwentong ito: hindi kailanman nawawala ang pag-asa para sa sinuman—kahit sa mga lubusang sinasapian ng napakaraming demonyo.
Pagnilayan mo ngayon kung sino sa iyong buhay ang nawalan ka na ng pag-asa. Marahil ay paulit-ulit ka na niyang nasaktan. O marahil ay pinili niyang mamuhay sa mabigat na kasalanan. Tingnan mo ang taong iyon sa liwanag ng Ebanghelyong ito at alalahaning laging may pag-asa. Maging bukas ka sa pagkilos ng Diyos sa pamamagitan mo sa isang malalim at makapangyarihang paraan upang maging ang taong kilala mo na tila hindi na matutubos ay mabigyan ng pag-asa sa pamamagitan mo.
Aking pinakamakapangyarihang Panginoon, iniaalay ko sa Iyo sa araw na ito ang taong sumasagi sa aking isip na higit na nangangailangan ng Iyong mapagtubos na biyaya. Nawa’y huwag akong mawalan ng pag-asa sa Iyong kakayahang baguhin ang kanyang buhay, patawarin ang kanyang mga kasalanan, at ibalik siya sa Iyo. Gamitin Mo ako, mahal na Panginoon, bilang kasangkapan ng Iyong awa, upang makilala Ka niya at maranasan ang kalayaang lubos Mong ninanais na kanyang matanggap. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Pagpapagaling sa sinapian, mula sa Wikimedia Commons
